{"id":1085,"date":"2016-02-18T15:38:13","date_gmt":"2016-02-18T14:38:13","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=1085"},"modified":"2016-02-18T20:06:52","modified_gmt":"2016-02-18T19:06:52","slug":"szalony-dzien-na-koniec-szalonego-tygodnia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=1085","title":{"rendered":"Szalony dzie\u0144 na koniec szalonego tygodnia"},"content":{"rendered":"

Wesele Figara <\/em>to jedna z nielicznych oper – a mo\u017ce jedyna – w kt\u00f3rej pr\u00f3\u017cno rozstrzyga\u0107, co jest prima<\/em>, a co poi: <\/em>la musica <\/em>czy le parole<\/em>. Muzyka jest w tym arcydziele tak organicznie zro\u015bni\u0119ta z tekstem, \u017ce nawet g\u0142uchy nie pogubi si\u0119 zawi\u0142o\u015bciach intrygi, a nieobeznany z konwencj\u0105 XVIII-wiecznej komedii i tak da si\u0119 porwa\u0107 urodzie wdzi\u0119cznych arii i ansambli. Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w pe\u0142nokrwistego teatru muzycznego Le Nozze <\/em>– zw\u0142aszcza dobrze wykonane – wbija w fotel ju\u017c podczas uwertury, a po fina\u0142owym „Questo giorno di tormenti” zostawia z g\u0142upkowatym u\u015bmiechem b\u0142ogo\u015bci na twarzy.<\/p>\n

Trudno wi\u0119c si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce oczekiwania wszystkich uczestnik\u00f3w i obserwator\u00f3w tegorocznej Akademii Mozartowskiej we Wroc\u0142awiu zogniskowa\u0142y si\u0119 na ostatnim wydarzeniu tygodnia, czyli koncertowym wykonaniu Wesela <\/em>na estradzie Sali G\u0142\u00f3wnej NFM. Soli\u015bci i zespo\u0142y pod batut\u0105 Giovanniego Antoniniego pieczo\u0142owicie cyzelowa\u0142y na pr\u00f3bach ka\u017cdy element interpretacji, muzycy anga\u017cowali si\u0119 coraz bardziej w przedsi\u0119wzi\u0119cie i wprowadzili do\u0144 elementy gestu scenicznego, kt\u00f3ry mia\u0142 dodatkowo wspom\u00f3c le parole<\/em> Da Pontego i zapewni\u0107 odbiorcom przekonuj\u0105cy ekwiwalent przedstawienia w operze. W ostatnich dniach przed koncertem musieli troch\u0119 pow\u015bci\u0105gn\u0105\u0107 swoje zapa\u0142y: po rozstawieniu mikrofon\u00f3w i „okablowaniu” sceny przed planowan\u0105 transmisj\u0105 w Dw\u00f3jce wysz\u0142o na jaw, \u017ce z niekt\u00f3rych pomys\u0142\u00f3w na teatralizacj\u0119 wyst\u0119pu trzeba niestety zrezygnowa\u0107. Znie\u015bli to jednak dzielnie i na pr\u00f3bie generalnej dali z siebie wszystko.<\/p>\n

\"12719059_979348498780170_7707578875709246232_o\"<\/a><\/p>\n

Veronica Cangemi (Zuzanna) i Jo\u00e3o Fernandes<\/span> (Figaro). Fot. Bogus\u0142aw Besz\u0142ej.<\/p>\n

W\u0142a\u015bnie. Nie wzi\u0119li pod uwag\u0119, \u017ce tydzie\u0144 pobytu w mie\u015bcie, gdzie lutowa aura nasuwa\u0142a raczej skojarzenia z kwietniem-pletniem, przede wszystkim za\u015b noclegi w hotelu, w kt\u00f3rym klimatyzacja dzia\u0142a\u0142a, jak chcia\u0142a, a okna by\u0142y zamkni\u0119te na cztery spusty, odbij\u0105 si\u0119 w ko\u0144cu na kondycji wokalnej \u015bpiewak\u00f3w i dadz\u0105 tak\u017ce w ko\u015b\u0107 niekt\u00f3rym instrumentalistom. Po brawurowo zagranej uwerturze – na g\u00f3rnej granicy presto<\/em>, szcz\u0119\u015bliwie jednak nie zap\u0119dzonej – nast\u0105pi\u0142 moment konsternacji, bo Zuzanna (Veronica Cangemi) raz i drugi podejrzanie zachrypia\u0142a w \u015brednicy, a Figaro (Jo\u00e3o Fernandes) sprawia\u0142 wra\u017cenie, jakby ca\u0142kiem straci\u0142 g\u0142os. I teraz uwaga, Czytelnicy: wbrew pozorom dalszy ci\u0105g recenzji b\u0119dzie nieprzerwan\u0105 kaskad\u0105 pochwa\u0142 pod adresem wszystkich wykonawc\u00f3w. Inteligentny, cudownie muzykalny, obdarzony miodop\u0142ynnym, odrobin\u0119 nosowym basem Fernandes ju\u017c w kawatinie „Se vuol ballare” da\u0142 mistrzowski popis markowania paskudnej niedyspozycji. W kolejnych aktach roz\u015bpiewywa\u0142 si\u0119 stopniowo, wa\u017cy\u0142 nadszarpni\u0119ty potencja\u0142 rozwa\u017cnie i w akcie IV ukaza\u0142 niemal pe\u0142ni\u0119 swoich mo\u017cliwo\u015bci. Cangemi z drobnych zawirowa\u0144 w przej\u015bciach mi\u0119dzy rejestrami uczyni\u0142a kolejny, bardzo przekonuj\u0105cy \u015brodek wyrazu. Olga Pasiecznik (Hrabina), zorientowawszy si\u0119, \u017ce na pocz\u0105tku arii „Porgi amor” jest mocno pod d\u017awi\u0119kiem, wyci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 z opresji niczym baron M\u00fcnchhausen z bagna – r\u00f3wnie skutecznie i niewiarygodnie, poprawiaj\u0105c intonacj\u0119 m\u0105drym i stylowym kszta\u0142towaniem frazy. Pozostali soli\u015bci, na szcz\u0119\u015bcie zdrowsi na ciele, urz\u0105dzili pokaz wzorowej wsp\u00f3\u0142pracy z partnerami na estradzie i bezpretensjonalnego \u015bpiewu w najczystszym stylu mozartowskim. <\/span><\/p>\n

Kto zechce, b\u0119dzie mno\u017cy\u0142 zarzuty. \u017be Christian Senn (Hrabia) nie zawsze zdo\u0142a\u0142 opanowa\u0107 sw\u00f3j szczodry wolumen, wypr\u00f3bowany w tej samej partii cho\u0107by na scenie La Scali. Ale jak\u017ce on t\u0119 parti\u0119 mia\u0142 przemy\u015blan\u0105 i dopracowan\u0105 w najdrobniejszych szczeg\u00f3\u0142ach! \u017be Lo Monaco ma g\u0142os zbyt kobiecy w brzmieniu na Cherubina. No to ja odpowiem, \u017ce jeszcze si\u0119 taka nie urodzi\u0142a, \u017ceby w tej roli wszystkim dogodzi\u0142a (wyprzedzam atak: zaraz posypi\u0105 si\u0119 reklamacje, \u017ce Troyanos, \u017ce Jurinac, von Stade, mo\u017ce nawet Danco, co tylko utwierdza mnie w prze\u015bwiadczeniu, \u017ce ka\u017cdy s\u0142yszy tego „rozkochanego motylka” inaczej). \u017be co to za pomys\u0142, by partie Doktora Bartola i Antonia obsadzi\u0107 \u015bpiewakiem, kt\u00f3ry z pewno\u015bci\u0105 nie jest basem. Przyznaj\u0119, sama mia\u0142am w\u0105tpliwo\u015bci, ale rozkoszuj\u0105c si\u0119 barwnym, mistrzowsko prowadzonym barytenorem Tom\u00e1\u0161a Kr\u00e1la, kt\u00f3ry na dodatek okaza\u0142 si\u0119 \u015bwietnym aktorem, wyzby\u0142am si\u0119 ich ju\u017c w po\u0142owie I aktu. Owszem, Aleksandra Laskowska wypad\u0142a jeszcze do\u015b\u0107 blado w roli Marcelliny, ale przypuszczam, \u017ce to kwestia o\u015bpiewania. Nie wszyscy lubi\u0105 barw\u0119 g\u0142osu Aleksandra Kunacha, lecz jego ostry, bardzo precyzyjny tenor doskonale si\u0119 sprawdzi\u0142 w charakterystycznych rolach Basilia i Curzia. Olga Pasiecznik, mimo pierwszych oznak zm\u0119czenia aparatu wokalnego, wci\u0105\u017c stanowi klas\u0119 sam\u0105 w sobie. Rozkosznej Barbarinie w uj\u0119ciu Franceski Aspromonte nie spos\u00f3b by\u0142o zarzuci\u0107 czegokolwiek. A wspomniani ju\u017c Cangemi i Fernandes stworzyli najbardziej przekonuj\u0105c\u0105 par\u0119 g\u0142\u00f3wnych protagonist\u00f3w, jakiej mo\u017cna by\u0142o w tej sytuacji oczekiwa\u0107. <\/span><\/p>\n

\"12697363_979348605446826_6950281901635696340_o\"<\/a><\/p>\n

Tom\u00e1\u0161 Kr\u00e1l jako Doktor Bartolo (w roli Antonia wyst\u0119powa\u0142 bez marynarki, w koszuli rozche\u0142stanej i z rozwichrzonym w\u0142osem). Fot. Bogus\u0142aw Besz\u0142ej.
\n<\/span><\/p>\n

Dobrze spisa\u0142 si\u0119 Ch\u00f3r Festiwalowy NFM pod dyrekcj\u0105 Agnieszki Frank\u00f3w-\u017belazny. Wroc\u0142awska Orkiestra Barokowa, przygotowana przez Jaros\u0142awa Thiela, gra\u0142a z natchnionym zapa\u0142em, kt\u00f3ry tuszowa\u0142 drobne wpadki (cz\u0119\u015bciowo te\u017c „zawinione” przez dyrygenta, kt\u00f3ry w najlepszej wierze wymusza\u0142 na instrumentalistach zdecydowane, chwilami nieco zbyt ostre akcenty). Dla malkontent\u00f3w, kt\u00f3rzy kr\u0119cili nosem na „polskich” d\u0119ciak\u00f3w, mam z\u0142\u0105 wiadomo\u015b\u0107: ot\u00f3\u017c w partii pierwszego rogu niedysponowanego koleg\u0119 zast\u0105pi\u0142 w ostatniej chwili znakomity Edward Deskur, jeden z najbardziej do\u015bwiadczonych wirtuoz\u00f3w waltorni naturalnej, stale wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy mi\u0119dzy innymi z Concentus Musicus Wien i Il Giardino Armonico. Kolejny dow\u00f3d, jak mocno uprzedzenia rzutuj\u0105 na nasz\u0105 percepcj\u0119.<\/p>\n

Warto\u015bci\u0105 dodan\u0105 niedzielnego koncertu okaza\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c nowe t\u0142umaczenie libretta, przygotowane przez Jakuba Puchalskiego z ogromn\u0105 wiedz\u0105 i poczuciem humoru, wsp\u00f3\u0142czesne, a zarazem osadzone w tradycji, odwo\u0142uj\u0105ce si\u0119 tyle\u017c do sprzeczek dzisiejszych kochank\u00f3w, ile do najcelniejszych sformu\u0142owa\u0144 Beaumarchais’go w s\u0142ynnym przek\u0142adzie Tadeusza Boya-\u017bele\u0144skiego. Wprawdzie wy\u015bwietlaj\u0105cy slajdy kilka razy pogubili si\u0119 w ansamblach, a i ni\u017cej podpisana do\u0142o\u017cy\u0142a swoje trzy grosze, bo przy opracowaniu tekstu przegapi\u0142a zbitk\u0119 w tek\u015bcie, skutkiem czego nad g\u0142owami \u015bpiewak\u00f3w pojawi\u0142o si\u0119 w pewnej chwili zagadkowe zdanie: „Dwie wie\u015bniaczki stali w uczuciach”. Nie zaburzy\u0142o to jednak odbioru ca\u0142o\u015bci, a mi\u0142o\u015bnikom\u00a0Le Nozze<\/em> podrzuci\u0142o niespodziewany bonmot. Ot\u00f3\u017c rzeczywi\u015bcie, stoimy w uczuciach do tej opery po kolana i ani my\u015blimy wychodzi\u0107.<\/p>\n

\"12716350_979348495446837_4707810961573516682_o\"<\/a><\/p>\n

Giovanni Antonini. Fot. Bogus\u0142aw Besz\u0142ej.<\/p>\n

Ale troch\u0119 nam smutno. Rozgl\u0105dam si\u0119 po repertuarach moich ulubionych oper i dostrzegam dziwne zbiegi okoliczno\u015bci. Cztery dni temu we Wroc\u0142awiu Wesele<\/em> w NFM (tylko raz, w wykonaniu koncertowym), w Welsh National Opera akurat dzi\u015b premiera nowej inscenizacji Tobiasa Richtera (w pierwszym sezonie p\u00f3jdzie kilkana\u015bcie razy, w siedmiu teatrach Walii i Anglii). Za miesi\u0105c z kawa\u0142kiem wykonanie koncertowe Ariodante<\/em> w ramach wsp\u00f3\u0142organizowanego przez Dw\u00f3jk\u0119 i WOK cyklu radi\/O\/pera, mi\u0119dzy innymi z udzia\u0142em Olgi Pasiecznik. Poprzedzone trzema spektaklami w Operze Kameralnej, w re\u017cyserii i scenografii Krzysztofa Ciche\u0144skiego, o kt\u00f3rego Pajacach <\/em>w Teatrze Wielkim w Poznaniu pisa\u0142am ciep\u0142o na \u0142amach „Teatru”. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce na trzech przedstawieniach si\u0119 nie sko\u0144czy i spektakl b\u0119dzie wraca\u0142 w kolejnych sezonach. Bo w Operze Szkockiej Ariodante <\/em>ruszy\u0142 akurat przedwczoraj, w znakomitej obsadzie, w nowej koncepcji scenicznej Harry’ego Fehra, kt\u00f3rego w listopadowych w\u0119dr\u00f3wkach wychwala\u0142am przy okazji Orlanda <\/em> w WNO. Nie dajmy si\u0119 zwariowa\u0107. Dyrektorzy tamtejszych oper te\u017c borykaj\u0105 si\u0119 z trudno\u015bciami finansowymi. Zacznijmy wreszcie tak planowa\u0107 nasze sezony, \u017ceby polscy operomani mogli si\u0119 nacieszy\u0107 tymi arcydzie\u0142ami w pe\u0142nej wersji scenicznej, w obsadzie dobranej r\u00f3wnie pieczo\u0142owicie, jak w przypadku wroc\u0142awskiego Wesela<\/em> i szalonych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 zapale\u0144c\u00f3w zwi\u0105zanych z Warszawsk\u0105 Oper\u0105 Kameraln\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wesele Figara to jedna z nielicznych oper – a mo\u017ce jedyna – w kt\u00f3rej pr\u00f3\u017cno rozstrzyga\u0107, co jest prima, a co poi: la musica czy le parole. Muzyka jest w tym arcydziele tak organicznie zro\u015bni\u0119ta z tekstem, \u017ce nawet g\u0142uchy nie pogubi si\u0119 zawi\u0142o\u015bciach intrygi, a nieobeznany z konwencj\u0105 XVIII-wiecznej komedii i tak da si\u0119 … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-1085","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1085","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1085"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1085\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1096,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1085\/revisions\/1096"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1085"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1085"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1085"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}