{"id":1505,"date":"2016-08-23T14:53:47","date_gmt":"2016-08-23T12:53:47","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=1505"},"modified":"2016-08-23T14:59:52","modified_gmt":"2016-08-23T12:59:52","slug":"pearsowi-nie-dorownam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=1505","title":{"rendered":"Pearsowi nie dor\u00f3wnam"},"content":{"rendered":"

Ian Bostridge, z kt\u00f3rym – jak wiedz\u0105 moi stali Czytelnicy – sama mam nie\u017ale pod g\u00f3rk\u0119, wywo\u0142a\u0142 bardzo mieszane uczucia swoim niedawnym wyst\u0119pem na festiwalu Chopin i jego Europa. Przyznaj\u0119 bez bicia, \u017ce nie posz\u0142am, ujrzawszy w programie, \u017ce opr\u00f3cz pie\u015bni Brahmsa oraz innych utwor\u00f3w Schumanna, Bostridge za\u015bpiewa tak\u017ce m\u00f3j ukochany cykl Dichterliebe<\/em>. Jak to zwykle bywa na tej warszawskiej imprezie, wi\u0119kszo\u015b\u0107 s\u0142uchaczy wysz\u0142a z Filharmonii zachwycona, niekt\u00f3rzy jednak nie posiadali si\u0119 z oburzenia. Po niemal trzech latach zerkn\u0119\u0142am w wywiad, kt\u00f3ry przeprowadzi\u0142am z Bostridge’em przy okazji wydania jego p\u0142yty z pie\u015bniami Brittena dla wytw\u00f3rni Warner Classics. Przekopa\u0142am si\u0119 te\u017c przez swoje wcze\u015bniejsze recenzje, z kt\u00f3rych wynik\u0142o, \u017ce w\u0105tpliwo\u015bci co do rozwoju kariery tego brytyjskiego \u015bpiewaka pojawi\u0142y si\u0119 ju\u017c kilkana\u015bcie lat temu. Rozmowa, o kt\u00f3rej wspomnia\u0142am wy\u017cej, toczy\u0142a si\u0119 przez telefon, Bostridge by\u0142 wyra\u017anie zm\u0119czony i mia\u0142 potworny katar (ponowne dzi\u0119ki dla Krzysztofa Komarnickiego za pomoc w ogarni\u0119ciu tego materia\u0142u, chwilami wr\u0119cz niemo\u017cliwego do odcyfrowania), wydaje mi si\u0119 jednak, \u017ce z jego odpowiedzi wy\u0142ania si\u0119 intryguj\u0105cy obraz cz\u0142owieka, kt\u00f3ry co innego czuje, co innego my\u015bli, a jeszcze o czym innym \u015bpiewa. Wywiad ukaza\u0142 si\u0119 w numerze 21\/2013 „Ruchu Muzycznego”, poni\u017cej Urtext, <\/em>czyli wersja zredagowana przeze mnie i Krzysztofa.<\/p>\n

***<\/p>\n

Dorota Kozi\u0144ska: Pa\u0144ska kariera zawodowa ma wyj\u0105tkowo interesuj\u0105cy przebieg. Zanim zadebiutowa\u0142 Pan jako \u015bpiewak, otrzyma\u0142 dyplomy Uniwersytet\u00f3w w Oksfordzie i Cambridge. W ramach stypendium British Academy napisa\u0142 Pan ksi\u0105\u017ck\u0119 o czarownictwie w Wielkiej Brytanii na prze\u0142omie XVII i XVIII wieku. W jaki spos\u00f3b do\u015bwiadczenia akademickie wp\u0142yn\u0119\u0142y na Pa\u0144sk\u0105 praktyk\u0119 \u015bpiewacz\u0105, na sam spos\u00f3b my\u015blenia o muzyce?<\/strong><\/p>\n

Ian Bostridge: Trudno wyrazi\u0107 to wprost. Dzia\u0142a\u0142em na bardzo w\u0105skim polu bada\u0144 naukowych. My\u015bl\u0119, \u017ce do\u015bwiadczenia akademickie w ogromnym stopniu wp\u0142yn\u0119\u0142y na moje podej\u015bcie do muzyki: pozwoli\u0142y wykszta\u0142ci\u0107 szczeg\u00f3lny rodzaj skupienia, kt\u00f3ry bardzo przydaje si\u0119 w pracy nad utworem. Poza tym zawsze chcia\u0142em mie\u0107 intelektualn\u0105 podbudow\u0119 do dalszych studi\u00f3w w dziedzinie \u015bpiewu. P\u00f3\u017aniej zacz\u0105\u0142em te\u017c pisa\u0107 o muzyce, w czym pomog\u0142a mi dyscyplina wykszta\u0142cona podczas studi\u00f3w uniwersyteckich.<\/p>\n

DK: Jest Pan jednym z najbardziej wzi\u0119tych \u015bpiewak\u00f3w estradowych. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 Pa\u0144skich nagra\u0144 zyska\u0142a nominacje do wa\u017cnych nagr\u00f3d p\u0142ytowych, niekt\u00f3re obsypano laurami. Zdaniem cz\u0119\u015bci krytyk\u00f3w wykorzystuje Pan ka\u017cd\u0105 sposobno\u015b\u0107, \u017ceby w interpretacjach pie\u015bni i\u015b\u0107 za liter\u0105 s\u0142owa. W jaki spos\u00f3b pracuje Pan nad repertuarem? Co jest najistotniejsze w wykonaniach tw\u00f3rczo\u015bci pie\u015bniowej?<\/strong><\/p>\n

IB: My\u015bl\u0119, \u017ce pr\u00f3ba wnikni\u0119cia w intencje kompozytora. Najwybitniejsi tw\u00f3rcy pie\u015bni czytaj\u0105 wiersz, wychwytuj\u0105 zawart\u0105 w nim my\u015bl muzyczn\u0105, bior\u0105 j\u0105 za punkt wyj\u015bcia, po czym dopasowuj\u0105 muzyk\u0119 do tre\u015bci zawartej w poezji. Tak robi\u0142 mi\u0119dzy innymi Schubert, cho\u0107by w Kr\u00f3lu Olch<\/em>: rozp\u0119dzone, ostre, zdwojone w oktawach figuracje fortepianowe we wst\u0119pie przywodz\u0105 na my\u015bl obraz je\u017ad\u017aca cwa\u0142uj\u0105cego przez las. Tak w\u0142a\u015bnie powinno si\u0119 komponowa\u0107 pie\u015bni. Przede wszystkim zrozumie\u0107 zamys\u0142 poety i na nim oprze\u0107 ca\u0142\u0105 koncepcj\u0119 muzyczn\u0105 utworu.<\/p>\n

DK: Zgodnie z zasad\u0105 relatywizmu lingwistycznego struktura danego j\u0119zyka ma bezpo\u015bredni wp\u0142yw na nasz spos\u00f3b rozumienia \u015bwiata. Innymi s\u0142owy, tekst determinuje ca\u0142\u0105 reszt\u0119, w\u0142\u0105cznie z lini\u0105 melodyczn\u0105 utworu. <\/strong>Co Pan o tym s\u0105dzi?<\/strong> Czy j\u0119zyk, w kt\u00f3rym powsta\u0142a pie\u015b\u0144 lub aria operowa, warunkuje Pa\u0144skie podej\u015bcie do materia\u0142u muzycznego?<\/strong><\/p>\n

IB: Jestem Anglikiem i wychowa\u0142em si\u0119 w kulturze ojczystej mowy. Nie m\u00f3wi\u0119 p\u0142ynnie w \u017cadnym obcym j\u0119zyku. Kiedy jednak \u015bpiewam w obcym j\u0119zyku, m\u00f3j g\u0142os przybiera inn\u0105 barw\u0119 i zyskuje ca\u0142kiem now\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. To jest chyba najistotniejsze. My\u015bl\u0119, \u017ce dotyczy to r\u00f3wnie\u017c linii melodycznych, kt\u00f3re przybieraj\u0105 odr\u0119bny kszta\u0142t w zale\u017cno\u015bci od j\u0119zyka, z jakiego si\u0119 wywodz\u0105 \u2013 chodzi na przyk\u0142ad o roz\u0142o\u017cenie mocnych i s\u0142abych akcent\u00f3w we frazie. Du\u017c\u0105 rol\u0119 odgrywa te\u017c w\u0142a\u015bciwy dla danego j\u0119zyka poziom abstrakcji. Tych czynnik\u00f3w jest mn\u00f3stwo i wszystkie s\u0105 r\u00f3wnie istotne.<\/p>\n

\"027<\/a><\/p>\n

Ian Bostridge. Fot. Benjamin Ealovega.<\/p>\n

DK: W jednym z wywiad\u00f3w powiedzia\u0142 Pan, \u017ce fascynuj\u0105 go rzeczy ostateczne. Jak ma si\u0119 to wyznanie do Pa\u0144skich interpretacji muzyki barokowej albo wsp\u00f3\u0142czesnej? Brzmi raczej romantycznie.<\/strong><\/p>\n

IB: Chyba do wszystkiego podchodz\u0119 z du\u017cym \u0142adunkiem ekspresji. Przynajmniej staram si\u0119 tak robi\u0107. Nie potrafi\u0119 wykonywa\u0107 muzyki barokowej w spos\u00f3b zdystansowany. A tak\u0105 w\u0142a\u015bnie interpretacj\u0119 pr\u00f3bowano nam narzuci\u0107 w pocz\u0105tkach wykonawstwa historycznego, od lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych a\u017c po wczesne lata siedemdziesi\u0105te. Koncepcja zachowania obiektywizmu i dystansu wobec utworu moim zdaniem k\u0142\u00f3ci si\u0119 z filozofi\u0105 muzyki barokowej. Bach by\u0142 jednym z najwi\u0119kszych kompozytor\u00f3w w dziejach: mi\u0119dzy innymi dlatego, \u017ce nie by\u0142 cz\u0142owiekiem jednowymiarowym. Z jednej strony my\u015bla\u0142 jak matematyk i tworzy\u0142 wed\u0142ug \u015bcis\u0142ych zasad logiki muzycznej, obowi\u0105zuj\u0105cych przy komponowaniu fug i umiej\u0119tnym stosowaniu techniki kanonicznej. Z drugiej strony jego muzyka kryje w sobie ogrom emocji: wystarczy pos\u0142ucha\u0107 dowolnej arii z dowolnej kantaty. Prawdziwa si\u0142a jego tw\u00f3rczo\u015bci wynika z doskona\u0142ych proporcji mi\u0119dzy uczuciem a intelektem.<\/p>\n

DK: Nie studiowa\u0142 Pan pod kierunkiem Dietricha Fischera-Dieskaua, a mimo to uwa\u017ca, \u017ce nikt nie wywar\u0142 wi\u0119kszego wp\u0142ywu na Pa\u0144sk\u0105 sztuk\u0119 \u015bpiewacz\u0105. Podobnie wyra\u017caj\u0105 si\u0119 o nim Thomas Quasthoff i wiolonczelista Pieter Wispelwey. Powiedzia\u0142 Pan kiedy\u015b, \u017ce gdyby nie uwielbienie dla Fischera-Dieskaua, nie zosta\u0142by Pan \u015bpiewakiem. Czy m\u00f3g\u0142by Pan wyja\u015bni\u0107, na czym polega\u0142 fenomen jego osobowo\u015bci, gdzie tkwi\u0142o sedno genialnych interpretacji?<\/strong><\/p>\n

IB: Fischer-Dieskau by\u0142 niezwykle ciekawy \u015bwiata i mia\u0142 szczeg\u00f3lny dar odkrywania prawdziwych klejnot\u00f3w w repertuarze pie\u015bniowym. W wykonywan\u0105 muzyk\u0119 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 bez reszty i nigdy nie stwarza\u0142 poczucia, \u017ce cierpi na tym jego w\u0142asna to\u017csamo\u015b\u0107. Nie oznacza to, rzecz jasna, \u017ce jego interpretacje by\u0142y wyzute z uczu\u0107 i emocji \u2013 chodzi tylko o to, \u017ce Fischer-Dieskau nigdy nie ingerowa\u0142 w tekst, stara\u0142 si\u0119 spe\u0142nia\u0107 rol\u0119 s\u0142u\u017cebn\u0105 wobec kompozytora i jego utworu. Ilekro\u0107 go s\u0142ucha\u0142em, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce siedz\u0119 na roz\u017carzonych w\u0119glach. Ten \u015bpiewak zawsze pr\u00f3bowa\u0142 przekaza\u0107 nam co\u015b wa\u017cnego.<\/p>\n

DK: Wielu krytyk\u00f3w uwa\u017ca Pana za muzycznego spadkobierc\u0119 Petera Pearsa, zw\u0142aszcza w kontek\u015bcie Pa\u0144skiej fascynacji muzyk\u0105 Brittena. Melomani si\u0142\u0105 rzeczy por\u00f3wnuj\u0105 wasze nagrania. Jest Pan z tego dumny czy traktuje to jako obci\u0105\u017cenie?<\/strong><\/p>\n

IB: Czuj\u0119 ogromn\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 dla Petera Pearsa: za to, \u017ce zainspirowa\u0142 Brittena do stworzenia tylu wspania\u0142ych dzie\u0142, i za to, \u017ce przyczyni\u0142 si\u0119 do ugruntowania specyficznie angielskiej tradycji wykonawstwa tej muzyki. Owszem, Pears \u015bwi\u0119ci\u0142 te\u017c triumfy z repertuarze pie\u015bniowym, \u015bpiewa\u0142 parti\u0119 Ewangelisty w Pasjach<\/em> Bacha, wykonywa\u0142 du\u017co muzyki barokowej. Ale \u017ceby si\u0119 z nim por\u00f3wnywa\u0107? Pears mia\u0142 bardzo szczeg\u00f3ln\u0105 barw\u0119 g\u0142osu i by\u0142 niezwykle muzykalny. Nie dor\u00f3wnam mu nigdy muzykalno\u015bci\u0105, nie upodobni\u0119 si\u0119 te\u017c do niego pod wzgl\u0119dem wokalnym.<\/p>\n

DK: W teatrach operowych wyst\u0119puje Pan stosunkowo rzadko, ma jednak w swoim repertuarze kilka wa\u017cnych r\u00f3l. Jakie s\u0105 Pa\u0144skie ulubione opery?<\/strong><\/p>\n

IB: Uwielbiam Idomenea <\/em>Mozarta, Orfeusza <\/em>Monteverdiego i Billy\u2019ego Budda <\/em>Brittena.<\/p>\n

DK: Czym Pan si\u0119 kieruje przy wyborze roli?<\/strong><\/p>\n

IB: Musi to by\u0107 posta\u0107 z\u0142o\u017cona pod wzgl\u0119dem charakterologicznym, posta\u0107, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 uto\u017csami\u0119, w kt\u00f3r\u0105 zdo\u0142am tchn\u0105\u0107 prawdziwe \u017cycie. Nie mam odpowiednich predyspozycji, \u017ceby wciela\u0107 si\u0119 w jednowymiarowych bohater\u00f3w, kt\u00f3rym kompozytorzy powierzali najcz\u0119\u015bciej partie tenorowe. Takie postaci s\u0105 nawet u Mozarta, na przyk\u0142ad Don Ottavio z Don Giovanniego <\/em>albo Ferrando w Cos\u00ec fan tutte<\/em>. Mam z nimi k\u0142opot: ich partie s\u0105 znacznie mniej indywidualne w charakterze, trudno zbudowa\u0107 na nich interpretacj\u0119. O dziwo, ca\u0142kiem inaczej jest z bohaterkami Mozartowskimi. Obcuj\u0105c z parti\u0105 Hrabiny w Weselu Figara <\/em>\u00admo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie obcowania z najprawdziwsz\u0105 kobiet\u0105, istot\u0105 z krwi i ko\u015bci. Nic takiego nie umiem wyczyta\u0107 z partii Don Ottavia, w kt\u00f3rym nie widz\u0119 autentycznego m\u0119\u017cczyzny, przynajmniej pod wzgl\u0119dem muzycznym.<\/p>\n

DK: Pytany o swoich ulubionych kompozytor\u00f3w, wymienia Pan najcz\u0119\u015bciej Schuberta i Brittena. Czy por\u00f3wnuj\u0105c ich tw\u00f3rczo\u015b\u0107, mo\u017cna si\u0119 w niej dopatrzy\u0107 jakich\u015b istotnych, a nie do ko\u0144ca oczywistych r\u00f3\u017cnic i zbie\u017cno\u015bci?<\/strong><\/p>\n

IB: To, co w tym zestawieniu najciekawsze, odnosi si\u0119 do Benjamina Brittena. To bodaj jedyny wielki kompozytor pie\u015bni, kt\u00f3ry by\u0142 r\u00f3wnie wybitnym kompozytorem operowym. Beethoven napisa\u0142 tylko jedn\u0105 oper\u0119, wprawdzie doskonale przyj\u0119t\u0105, nie by\u0142 jednak tw\u00f3rc\u0105 operowym z prawdziwego zdarzenia. Schubert nie odni\u00f3s\u0142 \u017cadnych sukces\u00f3w na tym polu, podobnie by\u0142o z Brahmsem, Wolfem i Mahlerem. Je\u015bli uzna\u0107 Ryszarda Straussa za wybitnego kompozytora pie\u015bniowego, by\u0142by drugim wyj\u0105tkiem od tej regu\u0142y. Taka wi\u0119c jest najistotniejsza r\u00f3\u017cnic\u0105 mi\u0119dzy Schubertem a Brittenem. Tym, co ich \u0142\u0105czy, jest podobny temperament, kt\u00f3rego owocem s\u0105 kompozycje bardzo intymne w wyrazie.<\/p>\n

\u00a0DK: Na ostatniej nagranej przez Pana p\u0142ycie znalaz\u0142y si\u0119 trzy wielkie cykle pie\u015bniowe Brittena, skomponowane z my\u015bl\u0105 o Peterze Pearsie. Kt\u00f3ry z nich okaza\u0142 si\u0119 dla Pana najtrudniejszy pod wzgl\u0119dem interpretacyjnym i technicznym?<\/strong><\/p>\n

IB: Najwi\u0119cej k\u0142opot\u00f3w przysporzy\u0142o mi Siedem sonet\u00f3w Micha\u0142a Anio\u0142a \u2013 <\/em>paradoksalnie przez to, co w nich najciekawsze. To pie\u015bni do tekst\u00f3w w\u0142oskich, niezwyk\u0142e w tw\u00f3rczo\u015bci Brittena, kt\u00f3ry wyra\u017anie z\u0142o\u017cy\u0142 w nich ho\u0142d w\u0142oskiej tradycji muzycznej. To du\u017ce wyzwanie dla mojego g\u0142osu i sposobu \u015bpiewania. Tym bardziej si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce mog\u0142em przy nich wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Antoniem Pappano, kt\u00f3ry wy\u015bmienicie czuje w\u0142oski idiom operowy. Interpretacja tekst\u00f3w Micha\u0142a Anio\u0142a jest bardzo trudna \u2013 to bardzo z\u0142o\u017cona i wyrafinowana poezja.<\/p>\n

DK: Kt\u00f3ry z cykl\u00f3w pie\u015bniowych Brittena ceni Pan najwy\u017cej?<\/strong><\/p>\n

IB: Sonety \u015bwi\u0119te Johna Donne\u2019a <\/em>\u2013 to dzie\u0142o pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem niezwyk\u0142e i doskona\u0142e.<\/p>\n

DK: Jest Pan nie tylko cenionym wykonawc\u0105 i ambitnym uczonym. Pisywa\u0142 Pan felietony do miesi\u0119cznika \u201eStandpoint\u201d. Dwa lata temu ukaza\u0142 si\u0119 Notatnik \u015bpiewaka \u2013 <\/em>doskonale przyj\u0119ty przez krytyk\u0119 zbi\u00f3r Pa\u0144skich tekst\u00f3w na tematy muzyczne. Czy s\u0105dzi Pan, \u017ce pisanie o muzyce wci\u0105\u017c jeszcze ma sens?<\/strong><\/p>\n

IB: Pisz\u0119 o muzyce, pisz\u0119 o \u017cyciu, pr\u00f3buj\u0119 przybli\u017cy\u0107 czytelnikom, czym si\u0119 zajmuj\u0119 na co dzie\u0144. Wyja\u015bni\u0107 to innym i sobie. Fascynuje mnie, co si\u0119 w\u0142a\u015bciwie dzieje podczas wykonania \u2013 ze mn\u0105 i z moim s\u0142uchaczem. Jestem rozdarty mi\u0119dzy wra\u017ceniem, \u017ce muzyka staje si\u0119 coraz mniej potrzebna w dzisiejszym \u015bwiecie, a poczuciem, \u017ce powi\u0119ksza si\u0119 grono wra\u017cliwych odbiorc\u00f3w. C\u00f3\u017c, wygl\u0105da na to, \u017ce muzyka po prostu przesta\u0142a by\u0107 g\u0142\u00f3wnym punktem odniesienia w naszej kulturze. Ciekawi mnie ten fenomen i o nim w\u0142a\u015bnie chc\u0119 pisa\u0107.<\/p>\n

DK: Powiedzia\u0142 Pan kiedy\u015b, \u017ce ka\u017cdy artysta musi si\u0119 obna\u017cy\u0107 przed publiczno\u015bci\u0105, ujawni\u0107 przed ni\u0105 wszelkie najg\u0142\u0119biej skrywane s\u0142abo\u015bci. Jak Pan z tym sobie radzi na estradzie?<\/strong><\/p>\n

IB: Staram si\u0119 du\u017co spa\u0107 i dobrze od\u017cywia\u0107. Ale rzeczywi\u015bcie, bywa trudno. Cho\u0107 z drugiej strony wykonawstwo dostarcza mi nieustannej inspiracji, sprawia, \u017ce dalej chc\u0119 si\u0119 tym zajmowa\u0107. Ilekro\u0107 czuj\u0119 si\u0119 zm\u0119czony, napominam sam siebie, \u017ce muzyka prowadzi mnie z powrotem do \u017ar\u00f3de\u0142, pomaga zrozumie\u0107, na czym ca\u0142y ten \u015bwiat polega.<\/p>\n

DK: Muzyka jest w Pa\u0144skim \u017cyciu najwa\u017cniejsza?<\/strong><\/p>\n

IB: Nie. Owszem, jest bardzo wa\u017cna, ale chyba wa\u017cniejsza jest dla mnie rodzina. Muzyka to m\u00f3j zaw\u00f3d, sk\u0105din\u0105d bardzo przyjemny. Dzi\u0119ki muzyce, za jej po\u015brednictwem, mog\u0119 wyrazi\u0107 sam siebie. Jestem prawdziwym szcz\u0119\u015bciarzem.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ian Bostridge, z kt\u00f3rym – jak wiedz\u0105 moi stali Czytelnicy – sama mam nie\u017ale pod g\u00f3rk\u0119, wywo\u0142a\u0142 bardzo mieszane uczucia swoim niedawnym wyst\u0119pem na festiwalu Chopin i jego Europa. Przyznaj\u0119 bez bicia, \u017ce nie posz\u0142am, ujrzawszy w programie, \u017ce opr\u00f3cz pie\u015bni Brahmsa oraz innych utwor\u00f3w Schumanna, Bostridge za\u015bpiewa tak\u017ce m\u00f3j ukochany cykl Dichterliebe. Jak to … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-1505","6":"format-standard","7":"category-miscellanea"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1505","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1505"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1505\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1509,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1505\/revisions\/1509"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1505"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1505"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1505"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}