Zdarzaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c sympatyczne stereotypy. Ca\u0142y \u015bwiat zajada si\u0119 Mozartkugeln i przyje\u017cd\u017ca do Salzburga na wycieczk\u0119 \u015bladami najwybitniejszego austriackiego kompozytora Wolfganga Amadeusza Mozarta. Ma\u0142o kto wie, \u017ce Mozart bynajmniej nie uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za Austriaka \u2013 w przeciwie\u0144stwie do Franciszka Schuberta, kt\u00f3rego z kolei wszyscy bior\u0105 za Niemca. Wystarczy napomkn\u0105\u0107 o muzyce irlandzkiej, a wszystkim g\u0119ba si\u0119 \u015bmieje od ucha do ucha. Starsi przekr\u0119caj\u0105 s\u0142owa i fa\u0142szuj\u0105 melodi\u0119 It\u2019s a Long Way to Tipperary<\/em>, m\u0142odsi przerzucaj\u0105 si\u0119 tytu\u0142ami album\u00f3w U2 i Cranberries. Co nie przeszkadza im w postrzeganiu Irlandczyk\u00f3w jako t\u0119pych, wiecznie pijanych pasterzy owiec, \u017cywi\u0105cych si\u0119 kartoflami z kapust\u0105 i \u017ceni\u0105cych si\u0119 z najbli\u017cszymi krewnymi. W\u0142ochy? Ach! Toskania, s\u0142o\u0144ce, cyprysy, wino, spaghetti, pie\u015bni neapolita\u0144skie i oczywi\u015bcie opera!<\/p>\n Projekcja Martina Firrella przed spektaklem Toski <\/em>w Royal Opera House, 15 lipca 2007. Fot. ze zbior\u00f3w artysty<\/p>\n No w\u0142a\u015bnie, opera. Forma, kt\u00f3ra przysz\u0142a na \u015bwiat w Italii i po dzi\u015b dzie\u0144 jest nieod\u0142\u0105cznym elementem w\u0142oskiej kultury. Kt\u00f3ra przyprawia o szybsze bicie serca tych samych ludzi, za kt\u00f3rymi ci\u0105gnie si\u0119 ponura fama krwio\u017cerczych mafios\u00f3w, skorumpowanych do szpiku ko\u015bci urz\u0119dnik\u00f3w i sprzedajnych polityk\u00f3w. Sztuka \u2013 jak W\u0142osi i ich historia \u2013 porywcza, pe\u0142na emocji, nieprawdopodobnych zwrot\u00f3w i absurdalnych wyj\u015b\u0107 z sytuacji, kt\u00f3re przeci\u0119tny Szwed zby\u0142by wzruszeniem ramion i rozstrzygn\u0105\u0142 nazajutrz, jak si\u0119 porz\u0105dnie wy\u015bpi. A mimo to dziwnie powabna dla wszystkich Europejczyk\u00f3w: tch\u00f3rzliwych pono\u0107 Francuz\u00f3w, sztywnych rzekomo Anglik\u00f3w i jakoby brutalnych Niemc\u00f3w. Przez setki lat sz\u0142a szturmem przez nasz kontynent, zdobywa\u0142a wci\u0105\u017c nowych wyznawc\u00f3w i obleka\u0142a si\u0119 po drodze w miejscowe szaty. Wyda\u0142a na \u015bwiat liczne potomstwo, kt\u00f3re w ka\u017cdym kraju domaga\u0142o si\u0119 orkiestr w odr\u0119bnym sk\u0142adzie, innego sztafa\u017cu scenicznego i odmiennych wokalist\u00f3w. Kiedy podbi\u0142a ju\u017c ca\u0142y \u015bwiat i doczeka\u0142a si\u0119 prorok\u00f3w g\u0142osz\u0105cych jej chwa\u0142\u0119 na falach radiowych, w telewizji, na p\u0142ytach i w Internecie, sta\u0142a si\u0119 dobrem uniwersalnym. R\u00f3wnie niesp\u00f3jnym i obci\u0105\u017conym stereotypami, jak wsp\u00f3\u0142czesna Europa, a mimo to niepodatnym na zakusy secesjonist\u00f3w, kt\u00f3rzy chcieliby wyrwa\u0107 co\u015b tylko dla siebie i urz\u0105dzi\u0107 w\u0142asny, osobny teatr operowy.<\/p>\n Pewien londy\u0144czyk wychowany w rodzinie w\u0142oskich imigrant\u00f3w za\u0142o\u017cy\u0142 w brytyjskiej stolicy oper\u0119, do kt\u00f3rej publiczno\u015b\u0107 wali jak w dym \u2013 przede wszystkim na mniej znane, wykonywane w mi\u0119dzynarodowej obsadzie arcydzie\u0142a kompozytor\u00f3w z Italii. Michael Volpe \u2013 bo o nim w\u0142a\u015bnie mowa \u2013 przez ca\u0142e \u017cycie obraca\u0142 si\u0119 w \u015brodowisku z\u0142o\u017conym nie tylko z Bryton\u00f3w z dziada pradziada, ale te\u017c potomk\u00f3w hiszpa\u0144skich, francuskich i greckich przybysz\u00f3w. Z Opera Holland Park wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 Polacy i Rosjanie, muzycy, re\u017cyserzy i technicy sceniczni pochodzenia azjatyckiego i afryka\u0144skiego. Jak to w Londynie. Jak to w Europie \u2013 wstrz\u0105sanej kryzysami gospodarczymi i politycznymi, zagro\u017conej widmem terroryzmu, bezradnej wobec fali uchod\u017ac\u00f3w, wci\u0105\u017c jednak zdolnej do pi\u0119knych zryw\u00f3w w imi\u0119 obrony ponadczasowych warto\u015bci. Tak\u017ce kulturalnych. I oto pewnego dnia obudzi\u0142 si\u0119 w kraju, kt\u00f3ry po czterdziestu z g\u00f3r\u0105 latach postanowi\u0142 wyst\u0105pi\u0107 z europejskiej wsp\u00f3lnoty i p\u00f3j\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105 drog\u0105.<\/p>\n Tyle \u017ce nie bardzo wiadomo dok\u0105d i po co, czemu Volpe da\u0142 wyraz w internetowym tek\u015bcie, zako\u0144czonym znamiennym cytatem z Giordana Bruna: \u201eMaj\u0105c po swojej stronie szcz\u0119\u015bcie, mo\u017cna dzia\u0142a\u0107 bezmy\u015blnie\u201d. Angielski syn w\u0142oskiej imigrantki nagle straci\u0142 to\u017csamo\u015b\u0107 i poczucie bezpiecze\u0144stwa we w\u0142asnym kraju. Bezmy\u015blnych populist\u00f3w nagle opu\u015bci\u0142o szcz\u0119\u015bcie. Wyspy Brytyjskie nawiedzi\u0142o polityczne trz\u0119sienie ziemi, kt\u00f3rego wstrz\u0105sy wt\u00f3rne daj\u0105 si\u0119 odczu\u0107 w ca\u0142ej Europie. I co teraz b\u0119dzie? Jedni m\u00f3wi\u0105: niedobrze musia\u0142o by\u0107 z t\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105, skoro tak szybko si\u0119 rozpad\u0142a. Drudzy w panice zwiastuj\u0105 kres naszej kultury, tak\u017ce muzycznej, kre\u015bl\u0105c czarne scenariusze dla wirtuoz\u00f3w cofanych z granic i \u015bpiewak\u00f3w trac\u0105cych kontrakty z powodu braku pozwole\u0144 na prac\u0119. Reszta czeka.<\/p>\n Ja te\u017c czekam. Niekt\u00f3re sprawy wci\u0105\u017c si\u0119 nie chc\u0105 rozstrzygn\u0105\u0107. Gdzieniegdzie jednak b\u0142y\u015bnie iskierka nadziei. A to kto\u015b napisze na twitterze, \u017ce z\u0142agodzi\u0142 sobie kaca po referendum cudown\u0105 now\u0105 inscenizacj\u0105 Wesela Figara<\/em>, a to odpisz\u0105 z biura prasowego w Leeds, \u017ce zapraszaj\u0105 z otwartymi ramionami na premier\u0119 Billy\u2019ego Budda<\/em>. Przypominam sobie, ilu mecenas\u00f3w obrazi\u0142o si\u0119 przez ostatnie czterysta lat na swoich podopiecznych, ile teatr\u00f3w sp\u0142on\u0119\u0142o, ilu kompozytor\u00f3w posz\u0142o na wygnanie, ilu muzyk\u00f3w orkiestrowych zgin\u0119\u0142o w okopach. I wci\u0105\u017c si\u0119 ten Feniks jako\u015b odradza\u0142 z popio\u0142\u00f3w.<\/p>\n Przedwczoraj moja znajoma z Berlina zamie\u015bci\u0142a na swojej stronie mapk\u0119 z tras\u0105 przelotu do Anglii, na festiwal operowy w Buxton. Oznajmi\u0142a rado\u015bnie, \u017ce jest gotowa na Brenter. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie tak trzeba? Odwr\u00f3ci\u0107 absurd? Zamiast si\u0119 obrusza\u0107 i wpada\u0107 w panik\u0119, sfastrygowa\u0107 ten kontynent od drugiej strony? Mam wra\u017cenie, \u017ce misja zjednoczenia Europy przechodzi w\u0142a\u015bnie w r\u0119ce ludzi kultury. Patrz\u0119 w przysz\u0142o\u015b\u0107 z nadziej\u0105. Arty\u015bci ju\u017c nieraz naprawiali \u015bmiertelne b\u0142\u0119dy polityk\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ten felieton, opublikowany we wrze\u015bniowym numerze „Muzyki w Mie\u015bcie”, napisa\u0142am wkr\u00f3tce po og\u0142oszeniu wynik\u00f3w referendum w sprawie Brexitu. Od tego czasu emocje opad\u0142y, ale poza tym niewiele si\u0119 zmieni\u0142o. Autorytety odchodz\u0105, politycy g\u0142upiej\u0105, ludzie wariuj\u0105, \u015bwiat p\u0119dzi naprz\u00f3d jak samoch\u00f3d, z kt\u00f3rego wyciek\u0142 p\u0142yn hamulcowy. Czy to znaczy, \u017ce nie ma ju\u017c dla nas nadziei? … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-1623","6":"format-standard","7":"category-prasowka"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1623","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1623"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1623\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5896,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1623\/revisions\/5896"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1623"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1623"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1623"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/images.jpg\")
<\/a><\/p>\n