{"id":1976,"date":"2017-03-16T15:11:41","date_gmt":"2017-03-16T14:11:41","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=1976"},"modified":"2017-03-18T13:30:41","modified_gmt":"2017-03-18T12:30:41","slug":"w-domu-najlepiej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=1976","title":{"rendered":"…w domu najlepiej?"},"content":{"rendered":"

Upi\u00f3r ju\u017c trzeci dzie\u0144 sp\u0119dza w Brukseli – w oczekiwaniu na koncert prawykona\u0144 The Violins Weep<\/em>, kt\u00f3ry odb\u0119dzie si\u0119 wieczorem w studiu Flagey. Na ubieg\u0142orocznym atelier MusMA (Music Masters on Air) po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 cieniem seria zamach\u00f3w terrorystycznych na lotnisku w Zaventem i przy stacji metra Maelbeek. Wysi\u0142ki zaanga\u017cowanych w przedsi\u0119wzi\u0119cie muzyk\u00f3w i kompozytor\u00f3w zawis\u0142y w pr\u00f3\u017cni, utwory nie oblek\u0142y si\u0119 w ostateczny kszta\u0142t d\u017awi\u0119kowy, pogr\u0105\u017con\u0105 w \u017ca\u0142obie Belgi\u0119 opuszczali\u015bmy ze \u015bci\u015bni\u0119tym sercem, niepewni dalszych los\u00f3w Europy i \u015bwiata.<\/p>\n

W tym roku – odpuka\u0107 – wszystko toczy si\u0119 zgodnie z planem, a poziom organizacji warsztat\u00f3w przeszed\u0142 naj\u015bmielsze oczekiwania. W przepi\u0119knym, wzniesionym w stylu art deco<\/em> budynku Flagey – dawnej siedzibie belgijskiego radia, kt\u00f3ra mie\u015bci obecnie centrum kulturalne i sal\u0119 koncertow\u0105, gdzie pracuj\u0105 na co dzie\u0144 tutejsi Filharmonicy – sp\u0119dzili\u015bmy wczoraj kilkana\u015bcie godzin. Brukselski Quatuor Am\u00f4n, zesp\u00f3\u0142-rezydent si\u00f3dmej ju\u017c ods\u0142ony MusMA, sk\u0142ada\u0142 w ca\u0142o\u015b\u0107 pi\u0119\u0107 nowych utwor\u00f3w na kwartet smyczkowy, inspirowanych wierszem Mahmuda Darwisza o „skrzypcach p\u0142acz\u0105cych za utraconym czasem, kt\u00f3ry ju\u017c nie wr\u00f3ci, i utracon\u0105 ojczyzn\u0105, kt\u00f3r\u0105 jeszcze mo\u017cna odzyska\u0107”. Ich autorzy – Belgowie Gr\u00e9gory d’Hoop i Guillaume Auvray, W\u0142och Maurillio Cacciatore, Szwed Martin Q Larsson i Polak Nikola Ko\u0142odziejczyk – mieli sposobno\u015b\u0107 om\u00f3wi\u0107 i skorygowa\u0107 szczeg\u00f3\u0142y wykona\u0144 pod okiem kompetentnego i znakomicie przygotowanego moderatora, wiolonczelisty Guya Danela, dawnego muzyka orkiestry La Monnaie, za\u0142o\u017cyciela Quatuor Danel, znanego przede wszystkim z interpretacji dzie\u0142 Szostakowicza i Wajnberga (cho\u0107 przy okazji warto przypomnie\u0107, \u017ce dziewi\u0119tna\u015bcie lat temu zagra\u0142 po raz pierwszy XIV Kwartet smyczkowy <\/em>Krzysztofa Meyera). Fascynuj\u0105ce przygotowania do narodzin kompozycji obserwowali przedstawiciele europejskich radiofonii i wsp\u00f3\u0142organizator\u00f3w MusMA: Klarafestival i Festival de Wallonie, wroc\u0142awskiego NFM, MittelFest i Sax\u00e5 Kammarmusikfestival. <\/span><\/p>\n

Koncert The Violins Weep <\/em>odb\u0119dzie si\u0119 w ramach Klarafestival, dwutygodniowej imprezy, przebiegaj\u0105cej w tym roku pod has\u0142em „home sweet home” – tyle\u017c pojemnym, co niejednoznacznym, kryje si\u0119 w nim bowiem nie tylko aluzja do obecnego kryzysu migracyjnego, ale te\u017c nostalgii, t\u0119sknoty i poczucia wyobcowania, kt\u00f3re przyczyni\u0142y si\u0119 do powstania niejednego arcydzie\u0142a. W programie znalaz\u0142a si\u0119 wi\u0119c tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Dworzaka, Gershwina i Janaczka, a jednym z najszerzej reklamowanych wydarze\u0144 festiwalu by\u0142o przedwczorajsze koncertowe wykonanie Il ritorno d’Ulisse in patria <\/em>Monteverdiego z solistami i B’Rock Orchestra pod batut\u0105 Ren\u00e9 Jacobsa – muzyczna pochwa\u0142a sta\u0142o\u015bci i wiary w mo\u017cliwo\u015b\u0107 powrotu.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ren\u00e9 Jacobs. Fot. Jacop Molina.<\/p>\n

Il ritorno <\/em>to dzie\u0142o trudne w odbiorze: niekt\u00f3rzy nazywaj\u0105 je „brzydkim kacz\u0105tkiem”, kt\u00f3re kluje si\u0119 mozolnie z Monteverdia\u0144skiego pomieszania styl\u00f3w i zrazu nie skupia na sobie uwagi s\u0142uchacza. Dopiero po wnikliwszym poznaniu ods\u0142ania swoje prawdziwe walory: mistrzowsk\u0105 struktur\u0119 dramaturgiczn\u0105, wyrazi\u015bcie skontrastowane emocje i nastroje, wspaniale zarysowane portrety dwojga g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w. Jacobs przedstawi\u0142 w Brukseli rekonstrukcj\u0119 pierwotnej wersji pi\u0119cioaktowej z prologiem, opracowan\u0105 na podstawie kilku edycji libretta Giacoma Badoaro i jedynej zachowanej partytury Monteverdiego – wersji trzyaktowej z innym pocz\u0105tkiem i zako\u0144czeniem, licznymi skr\u00f3tami i zmienion\u0105 kolejno\u015bci\u0105 niekt\u00f3rych scen. Brakuj\u0105ce fragmenty „za\u0142ata\u0142” wstawkami z Cacciniego i Rossiego, rozbudowa\u0142 orkiestr\u0119 (zw\u0142aszcza grup\u0119 continuo) w stosunku do sk\u0142adu zespo\u0142u, jakim Monteverdi dysponowa\u0142 w Wenecji, blisko trzydzie\u015bci partii solowych rozdzieli\u0142 za to podobnie jak w Teatro Santi Giovanni e Paolo – pomi\u0119dzy trzyna\u015bcioro \u015bpiewak\u00f3w, obsadzanych nieraz w potr\u00f3jnych rolach.<\/p>\n

Podj\u0105\u0142 te\u017c celn\u0105 decyzj\u0119, \u017ceby parti\u0119 Ulissesa powierzy\u0107 wokali\u015bcie, kt\u00f3rego barwa wyr\u00f3\u017cni si\u0119 na tle pozosta\u0142ych r\u00f3l tenorowych w tej operze (a jest ich og\u00f3\u0142em a\u017c dziesi\u0119\u0107). St\u00e9phane Degout, dysponuj\u0105cy \u015bwietlistym, znakomitym technicznie baryton l\u00e9ger, <\/em>okaza\u0142 si\u0119 jednym z mocniejszych punkt\u00f3w obsady, w kt\u00f3rej i tak prym wiedli panowie: brawurowy J\u00f6rg Schneider (Iro), Mark Milhofer, \u015bpiewaj\u0105cy parti\u0119 Pisandra g\u0142osem czystym jak kryszta\u0142, J\u00e9r\u00f4me Varnier w basowej roli w\u0142adczego Neptuna. Odrobin\u0119 rozczarowa\u0142a mnie Katarina Bradi\u0107 w partii Penelopy: niew\u0105tpliwie \u015bwiadoma idiomu i \u015bwietna aktorsko, wci\u0105\u017c jednak lawiruj\u0105ca mi\u0119dzy dwoma „fachami”: jak na mezzosopran, niezbyt przekonuj\u0105ca w g\u00f3rze skali, jak na kontralt, nie do\u015b\u0107 swobodna w przej\u015bciach mi\u0119dzy rejestrami. Pozosta\u0142e panie \u015bpiewa\u0142y na og\u00f3\u0142 stylowo, nadrabiaj\u0105c sporadyczne wpadki intonacyjne niepospolitym animuszem (dotyczy to zw\u0142aszcza Marie-Claude Chappuis w partii Minerwy). Orkiestra B’Rock, kt\u00f3ra zawiod\u0142a w Pasji Janowej <\/em>Bacha na ubieg\u0142orocznej Wratislavii, tym razem gra\u0142a jak natchniona – w tempach ostrych, ale m\u0105drze kontrolowanych przez dyrygenta. Przyznam, \u017ce by\u0142am mile zaskoczona, bo interpretacje Jacobsa coraz cz\u0119\u015bciej popadaj\u0105 w zadyszk\u0119 i efekciarstwo, nies\u0142usznie uto\u017csamiane z „teatrem” muzycznym. <\/span><\/p>\n

Pod koncepcj\u0105 p\u00f3\u0142inscenizacji na estradzie BOZAR nie podpisa\u0142 si\u0119 nikt. Szkoda, bo okaza\u0142a si\u0119 bardzo sp\u00f3jna i chwilami nieodparcie zabawna (pomys\u0142, \u017ceby ubra\u0107 zalotnik\u00f3w Penelopy w koszulki z napisem „Make Ithaka Great Again”, roz\u0142o\u017cy\u0142 mnie na \u0142opatki). Coraz cz\u0119\u015bciej odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce z re\u017cyseri\u0105 operow\u0105 z prawdziwego zdarzenia b\u0119dziemy wkr\u00f3tce obcowa\u0107 wy\u0142\u0105cznie w filharmoniach i salach koncertowych. Z braku dekoracji, rekwizyt\u00f3w, a nieraz i kostium\u00f3w inscenizatorowi nie pozostaje nic innego, jak solidnie popracowa\u0107 ze \u015bpiewakiem. A tego wi\u0119kszo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnych re\u017cyser\u00f3w bardzo nie lubi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Upi\u00f3r ju\u017c trzeci dzie\u0144 sp\u0119dza w Brukseli – w oczekiwaniu na koncert prawykona\u0144 The Violins Weep, kt\u00f3ry odb\u0119dzie si\u0119 wieczorem w studiu Flagey. Na ubieg\u0142orocznym atelier MusMA (Music Masters on Air) po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 cieniem seria zamach\u00f3w terrorystycznych na lotnisku w Zaventem i przy stacji metra Maelbeek. Wysi\u0142ki zaanga\u017cowanych w przedsi\u0119wzi\u0119cie muzyk\u00f3w i kompozytor\u00f3w zawis\u0142y w … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-1976","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1976","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1976"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1976\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1980,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1976\/revisions\/1980"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1976"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1976"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1976"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}