Ryszard Strauss dyryguje. Ok. 1900<\/p>\n A przecie\u017c taki krytyk te\u017c kocha. Te\u017c t\u0119skni za dobrym wykonaniem i prze\u017cywa katusze, kiedy ceniony artysta zawiedzie. Recenzent przypomina nie tyle zgorzknia\u0142\u0105 star\u0105 pann\u0119, ile do\u015bwiadczon\u0105 kobiet\u0119 po przej\u015bciach, kt\u00f3ra zastanowi si\u0119 po trzykro\u0107, zanim uwik\u0142a si\u0119 w kolejny romans z niesprawdzon\u0105 koncepcj\u0105 dzie\u0142a. S\u0142ucha rozumnie, \u017ceby nie ulec fa\u0142szywym emocjom. S\u0142ucha bardzo uwa\u017cnie, czasem do tego stopnia, \u017ce wychodzi z filharmonii s\u0142aniaj\u0105c si\u0119 na nogach z wyczerpania. Po powrocie do domu wertuje m\u0105dre ksi\u0105\u017cki, zerka w partytur\u0119, wraca do starych nagra\u0144 \u2013 \u017ceby zyska\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce nikogo nie skrzywdzi albo nie pochwali na wyrost.<\/p>\n Rozum ju\u017c dopilnuje, \u017ceby krytyk mia\u0142 powody do strachu. Na przyk\u0142ad w\u00f3wczas, kiedy zachwyci si\u0119 nikomu nieznanym utworem albo artyst\u0105. A je\u015bli mimo wszystko wyjdzie na durnia? Bywa, \u017ce recenzent sam przestaje sobie wierzy\u0107, kiedy przechodzi trudny okres w \u017cyciu \u2013 s\u0142uchanie kwartet\u00f3w Haydna zdaje mu si\u0119 wtedy co najmniej niestosowne, a pr\u00f3ba oceny wykonania kwartet\u00f3w Szostakowicza wp\u0119dza go w trzydniowy d\u00f3\u0142. Ca\u0142kiem niedawno zb\u0142a\u017ani\u0142am si\u0119 na zupe\u0142nie innym polu i z przera\u017ceniem dostrzeg\u0142am, \u017ce przywi\u0105zuj\u0119 zbyt du\u017c\u0105 wag\u0119 do sposobu, w jaki re\u017cyserzy rozgrywaj\u0105 operowe sceny wstydu i upodlenia.<\/p>\n Niekt\u00f3rzy melomani, a niestety tak\u017ce i muzycy, maj\u0105 nas za band\u0119 z\u0142o\u015bliwych i wypranych z emocji arogant\u00f3w, kt\u00f3rzy nie przepuszcz\u0105 \u017cadnej okazji, by komu\u015b dokopa\u0107. A je\u015bli powiem, \u017ce wi\u0119cej znam krytyk\u00f3w, kt\u00f3rzy szlochaj\u0105 ukradkiem w chusteczk\u0119 na koncercie, ni\u017c autentycznie przej\u0119tych wykonaniem wielbicieli Panny X? Je\u015bli wyznam, \u017ce nadmiar zawartych w muzyce uczu\u0107, kt\u00f3re musimy racjonalnie przeanalizowa\u0107, rzutuje cz\u0119sto na nasze \u017cycie prywatne? Mi\u0142o\u015bnik pozachwyca si\u0119 albo poz\u017cyma kilka godzin, po czym wr\u00f3ci do innych zaj\u0119\u0107. My z tym zachwytem i z t\u0105 z\u0142o\u015bci\u0105 poramy si\u0119 nieraz d\u0142ugie tygodnie. Nie uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105c tym bynajmniej naszych bliskich.<\/p>\n Ale mimo wszystko warto. Opublikowa\u0142am niedawno szalenie emocjonaln\u0105 recenzj\u0119 z pewnego przedstawienia, w kt\u00f3rej por\u00f3wna\u0142am rzemios\u0142o dyrygenta z najwspanialszymi dokonaniami Ryszarda Straussa, a w opisie s\u0142ynnego fragmentu orkiestrowego uciek\u0142am si\u0119 do metafory na granicy szar\u017cy. Opublikowa\u0142am i po\u017ca\u0142owa\u0142am, zw\u0142aszcza tej metafory. Sumienie gryz\u0142o mnie a\u017c do spotkania z tym\u017ce dyrygentem. Maestro popatrzy\u0142 mi w oczy i powiedzia\u0142: \u201ewiesz, \u017ce akurat przed tym spektaklem poprosi\u0142em wiolonczele, \u017ceby rozko\u0142ysa\u0142y ten motyw? A potem przeczyta\u0142em u ciebie o po\u0142amanym walcu. Nikt na to nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi. Nikt opr\u00f3cz ciebie. Nie masz poj\u0119cia, jak jestem ci za to wdzi\u0119czny, bo trafi\u0142a\u015b w sedno\u201d.<\/p>\n W \u017cyciu nie poczu\u0142am si\u0119 tak doceniona. Rozum usn\u0105\u0142 twardym, zas\u0142u\u017conym snem. Obudzi\u0142 si\u0119 Upi\u00f3r. Got\u00f3w do pisania kolejnych przem\u0105drza\u0142ych tekst\u00f3w, w kt\u00f3rych emocje a\u017c kipi\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mam kilkoro Czytelnik\u00f3w, kt\u00f3rzy w moich tekstach potrafi\u0105 dostrzec nastroje, mimo \u017ce z uporem maniaka chowam si\u0119 pod mask\u0105 profesjonalisty. Wiedz\u0105, \u017ce wszystko, co napisa\u0142am od pocz\u0105tku istnienia tej strony, jest nieoczywist\u0105, ale bardzo skrupulatn\u0105 kronik\u0105 moich wzrusze\u0144, zachwyt\u00f3w i rozczarowa\u0144. Bardzo takich Czytelnik\u00f3w ceni\u0119: dzi\u0119ki nim si\u0119gam do kolejnych, oby niewyczerpanych pok\u0142ad\u00f3w energii, nadziei … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-2440","6":"format-standard","7":"category-prasowka"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2440","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2440"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2440\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6109,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2440\/revisions\/6109"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2440"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2440"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2440"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/CqNSvs6.jpg\")
<\/a><\/p>\n