{"id":2555,"date":"2017-11-27T11:52:28","date_gmt":"2017-11-27T10:52:28","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=2555"},"modified":"2017-11-27T12:02:07","modified_gmt":"2017-11-27T11:02:07","slug":"bo-w-operze-taka-dusza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=2555","title":{"rendered":"Bo w operze taka dusza"},"content":{"rendered":"

No i od\u017cy\u0142 nam wroc\u0142awski Festiwal Opery Wsp\u00f3\u0142czesnej. Rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w sobot\u0119, prapremier\u0105 Immanuela Kanta<\/em>, debiutanckiej opery Leszka Mo\u017cd\u017cera na motywach s\u0142ynnej sztuki Thomasa Bernharda. To wci\u0105\u017c jedyny tego rodzaju przegl\u0105d, realizowany w miar\u0119 regularnie przez sta\u0142\u0105 scen\u0119 operow\u0105 w Polsce. Nie potrzebujemy nowych oper? Nie lubimy ich s\u0142ucha\u0107? A mo\u017ce nie lubimy albo nie umiemy ich komponowa\u0107, i dlatego podsuwamy s\u0142uchaczom opery rzekome, kt\u00f3re niewiele maj\u0105 wsp\u00f3lnego z t\u0105 form\u0105? O tym, jak oswoi\u0107 widza z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 najnowsz\u0105 i wprowadzi\u0107 j\u0105 do repertuaru na sta\u0142e – w szkicu do ksi\u0105\u017cki programowej tegorocznego Festiwalu, przygotowanej pod okiem Agnieszki Topolskiej.<\/p>\n

***<\/p>\n

\u201eR\u00f3\u017ca jest r\u00f3\u017c\u0105 jest r\u00f3\u017c\u0105 jest r\u00f3\u017c\u0105\u201d \u2013 ten s\u0142ynny cytat z poematu Gertrudy Stein Sacred Emily<\/em> zwykli\u015bmy interpretowa\u0107 jako manifest antysymbolizmu. Rzeczy nale\u017cy widzie\u0107 takimi, jakimi s\u0105. Bez wzgl\u0119du na to, co wydarzy\u0142o si\u0119 w toku ewolucji tej formy muzycznej, opera jest oper\u0105 jest oper\u0105 jest oper\u0105. W minionym stuleciu grzebano j\u0105 \u017cywcem wielokrotnie. Rozwieszano nekrologi donosz\u0105ce o jej kolejnych \u015bmierciach, p\u0142akano po niej rzewnymi \u0142zami, ta\u0144czono nad jej trumn\u0105 \u2013 a ona za ka\u017cdym razem powstawa\u0142a z grobu i wraca\u0142a na scen\u0119. Owszem, coraz biedniejsza, coraz bardziej pokiereszowana, coraz mniej pewna swojej to\u017csamo\u015bci, ale wci\u0105\u017c jako\u015b odr\u0119bna na tle innych odmian muzyki wokalno-instrumentalnej. Najg\u0142\u0119bszy sztych zada\u0142 jej modernizm, pr\u0105d estetyczny, w kt\u00f3rym jak w soczewce skupi\u0142y si\u0119 wszystkie przeczucia nadci\u0105gaj\u0105cego kresu. Pewien porz\u0105dek cywilizacji istotnie umar\u0142, a raczej zgin\u0105\u0142 gwa\u0142town\u0105 \u015bmierci\u0105: w okopach Wielkiej Wojny, w ogniu rewolucji bolszewickiej, na polach bitewnych i w obozach \u015bmierci II wojny \u015bwiatowej. \u015awiat jednak prze\u017cy\u0142 i ruszy\u0142 dalej przed siebie, cho\u0107 nie zawsze pod r\u0119k\u0119 z oper\u0105 \u2013 kt\u00f3r\u0105 krytycy i filozofowie zacz\u0119li obwinia\u0107 o wsp\u00f3\u0142udzia\u0142 w niedawnej katastrofie.<\/p>\n

Znalaz\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d nich tak\u017ce Theodor W. Adorno, wytykaj\u0105cy operze, \u017ce jest modelowym produktem \u201eprzemys\u0142u kulturalnego\u201d, nastawionego na zysk, nie za\u015b tworzenie prawdziwej sztuki. Zarzuci\u0142 jej ucieczk\u0119 od rzeczywisto\u015bci, niewolnicze przywi\u0105zanie do konwencji i sk\u0142onno\u015b\u0107 do efekciarstwa. Nie zostawi\u0142 suchej nitki na bywalcach teatr\u00f3w operowych: zdziecinnia\u0142ych wielbicielach Czarodziejskiego fletu <\/em>i Trubadura<\/em>, kt\u00f3rym podobaj\u0105 si\u0119 tylko te melodie, kt\u00f3re ju\u017c raz s\u0142yszeli. Niestety, troch\u0119 si\u0119 rozp\u0119dzi\u0142: chc\u0105c skrytykowa\u0107 przede wszystkim \u201ebur\u017cuazyjn\u0105\u201d instytucj\u0119, pot\u0119pi\u0142 przy okazji sam\u0105 form\u0119 muzyczn\u0105. Teatr szybko si\u0119 zreformowa\u0142, by\u0107 mo\u017ce nawet zanadto. Trudno dzi\u015b o jak\u0105kolwiek inscenizacj\u0119 bez pa\u0144 w garsonkach i pan\u00f3w w garniturach, a publiczno\u015b\u0107 \u2013 zamiast domaga\u0107 si\u0119 rydwan\u00f3w i smok\u00f3w w operach H\u00e4ndla \u2013 wybucha gromkim \u015bmiechem na widok \u0142ab\u0119dzia w Wagnerowskim Lohengrinie<\/em>. Muzyka za teatrem nie nad\u0105\u017cy\u0142a. Romantyczna opera we wsp\u00f3\u0142czesnych dekoracjach sprawia czasem wra\u017cenie bardziej konwencjonalnej i oderwanej od rzeczywisto\u015bci ni\u017c produkcje z lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, na kt\u00f3re sarka\u0142 Adorno. Publiczno\u015b\u0107 przyj\u0119\u0142a do wiadomo\u015bci, \u017ce trzeba wyrosn\u0105\u0107 z Mozarta, nie chce jednak dorasta\u0107 do Berga, Brittena ani Pendereckiego. Dyrektorzy teatr\u00f3w narzekaj\u0105 na pustki w kasie i brak zainteresowania muzyk\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Kompozytorzy radz\u0105 sobie, jak umiej\u0105. Rezygnuj\u0105 z pisania oper w og\u00f3le. Tworz\u0105 kr\u00f3tsze, przeznaczone na mniejsze sk\u0142ady, cz\u0119sto \u0142atwiejsze w odbiorze dzie\u0142a z pogranicza gatunk\u00f3w. Cierpliwie znosz\u0105 wyja\u015bnienia, \u017ce dawna konwencja si\u0119 wyczerpa\u0142a, a nikt jeszcze nie wpad\u0142 na pomys\u0142, jak przyku\u0107 uwag\u0119 nowego odbiorcy, przyzwyczajonego do ca\u0142kiem innego tempa \u017cycia. Przytakuj\u0105, ale sami w to nie wierz\u0105. Dla niepoznaki nazywaj\u0105 swoje dzie\u0142a teatrem muzycznym, akcjami scenicznymi, performansami. T\u0119skni\u0105 za mo\u017cliwo\u015bci\u0105 stworzenia \u201eprawdziwej\u201d opery: z du\u017c\u0105 orkiestr\u0105 i ch\u00f3rem, z liczn\u0105 obsad\u0105 solist\u00f3w, z przykuwaj\u0105cym uwag\u0119 widza librettem. Inni z kolei pr\u00f3buj\u0105 \u017cerowa\u0107 na minionej chwale gatunku: komponuj\u0105 utwory, kt\u00f3re nie maj\u0105 ju\u017c nic wsp\u00f3lnego z oper\u0105. Bez tekstu, bez \u015bpiewu, bez oprawy scenicznej, czasem w og\u00f3le bez udzia\u0142u \u017cywych wykonawc\u00f3w. Pr\u00f3buj\u0105 nas przekona\u0107, \u017ce zredefiniowali form\u0119. A przecie\u017c opera jest oper\u0105 jest oper\u0105 jest oper\u0105. I b\u0119dzie ni\u0105 dop\u00f3ty, dop\u00f3ki znajd\u0105 si\u0119 muzycy, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 umieli j\u0105 skomponowa\u0107 i wykona\u0107, odbiorcy, kt\u00f3rzy zechc\u0105 jej s\u0142ucha\u0107 i \u2013 last but not least<\/em> \u2013 teatry, kt\u00f3re odwa\u017c\u0105 si\u0119 j\u0105 wystawi\u0107.<\/p>\n

Dlaczego nowych oper powstaje tak ma\u0142o? Dlaczego tak szybko schodz\u0105 z afisza? Wystarczy spyta\u0107 przeci\u0119tnego mi\u0142o\u015bnika Traviaty<\/em>. Odpowie, \u017ce nie rozumie tej kakofonii d\u017awi\u0119k\u00f3w i nie czerpie \u017cadnej przyjemno\u015bci ze s\u0142uchania ulubionych \u015bpiewak\u00f3w w partiach, kt\u00f3re jego zdaniem nie sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w \u017cadn\u0105 logiczn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. W Polsce wci\u0105\u017c s\u0105 tysi\u0105ce zapalonych meloman\u00f3w, dla kt\u00f3rych blisko stuletni Wozzeck <\/em>jest dzie\u0142em zbyt awangardowym. Przyczyn tego stanu rzeczy d\u0142ugo by docieka\u0107. Lepiej si\u0119 zastanowi\u0107, jak temu zaradzi\u0107.<\/p>\n

Najlepiej zacz\u0105\u0107 od dzie\u0142a zwartego dramaturgicznie, opatrzonego muzyk\u0105 mo\u017ce i \u201edziwn\u0105\u201d, ale sugestywn\u0105 i sp\u00f3jn\u0105 z librettem. Je\u015bli nowicjusz skrzywi si\u0119 na Diab\u0142y z Loudun <\/em>Pendereckiego, podsun\u0105\u0107 mu kt\u00f3r\u0105\u015b z \u0142atwiejszych w odbiorze oper Zygmunta Krauzego. Cofn\u0105\u0107 si\u0119 do utwor\u00f3w Brittena albo Strawi\u0144skiego. Nie wpycha\u0107 mu nic na si\u0142\u0119. Zm\u0119czy si\u0119 \u2013 wr\u00f3ci\u0107 do Verdiego. A potem pokaza\u0107, jakie cuda dzia\u0142y si\u0119 w p\u00f3\u017anych partyturach Pucciniego, jak nowatorskie rozwi\u0105zania pojawiaj\u0105 si\u0119 w arcydzie\u0142ach Janaczka. Podsuwa\u0107 kompozycje \u201ez pogranicza\u201d, w kt\u00f3rych sam znajdzie odwo\u0142ania do ulubionych melodii, kt\u00f3re ju\u017c kiedy\u015b s\u0142ysza\u0142 \u2013 na przyk\u0142ad Ariadn\u0119 na Naksos <\/em>Ryszarda Straussa. Nie \u015bpieszy\u0107 si\u0119. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej sam si\u0119gnie po Berga, cho\u0107by z czystej ciekawo\u015bci.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Mo\u017cna te\u017c wzi\u0105\u0107 melomana podst\u0119pem. Wprowadza\u0107 go w \u015bwiat opery wsp\u00f3\u0142czesnej na przemian z Monteverdim, z francusk\u0105 oper\u0105 barokow\u0105, z prze\u0142omowymi dzie\u0142ami Glucka-reformatora. Jest nadzieja, \u017ce przestanie ws\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 w pi\u0119kne melodie z \u017celaznego repertuaru, a w zamian za to \u2013 wg\u0142\u0119bi si\u0119 w tajemnice konstrukcji utworu, zrozumie jego wewn\u0119trzn\u0105 logik\u0119, pojmie, \u017ce tw\u00f3rcy XXI-wiecznych oper pracuj\u0105 cz\u0119sto tymi samymi metodami, co mistrzowie dawnych epok. Doceni w kompozycjach P\u00e9tera E\u00f6tv\u00f6sa elementy pastiszu, kt\u00f3re przestan\u0105 mu si\u0119 kojarzy\u0107 z odg\u0142osami marcuj\u0105cych kot\u00f3w.<\/p>\n

Z rozmaitych wzgl\u0119d\u00f3w, nie tylko patriotycznych, dobrze zacz\u0105\u0107 edukacj\u0119 od dzie\u0142 kompozytor\u00f3w polskich \u2013 ze zrozumia\u0142ym, dobrze podawanym tekstem, kt\u00f3rego s\u0142uchacz nie b\u0119dzie musia\u0142 doczytywa\u0107 z wy\u015bwietlanych nad scen\u0105 napis\u00f3w. Z podobnych wzgl\u0119d\u00f3w trzeba wymaga\u0107 od solist\u00f3w, \u017ceby solidnie pracowali z nauczycielami emisji i \u015bpiewali swoje partie z szacunkiem dla s\u0142owa, bez wzgl\u0119du na j\u0119zyk. W ko\u0144cu opera jest przede wszystkim dzie\u0142em dramatycznym, a p\u0142ynno\u015b\u0107 w przyswajaniu libretta niezmiernie u\u0142atwia \u015bledzenie zmian w narracji muzycznej. Opera powinna wci\u0105ga\u0107 jak powie\u015b\u0107, wstrz\u0105sa\u0107 jak tragedia Szekspira, przera\u017ca\u0107 jak film grozy, \u015bmieszy\u0107 jak najlepszy kabaret. Rewolucja technologiczna \u2013 wbrew pozorom \u2013 mo\u017ce si\u0119 tylko przys\u0142u\u017cy\u0107 popularno\u015bci opery wsp\u00f3\u0142czesnej. Co przegapimy w teatrze, mo\u017cna dos\u0142ucha\u0107 w nagraniu lub obejrze\u0107 w serwisie YouTube. Mo\u017cna czerpa\u0107 rado\u015b\u0107 z por\u00f3wnywania kolejnych wersji dzie\u0142a, kt\u00f3re dopiero si\u0119 rodzi \u2013 w ka\u017cdej inscenizacji, w ka\u017cdym wykonaniu zyskuj\u0105c nieco inn\u0105 posta\u0107. Nic nie stoi na przeszkodzie, by podrzuci\u0107 tw\u00f3rcy pomys\u0142 na now\u0105 kompozycj\u0119, zasugerowa\u0107 mu nieoczywiste \u017ar\u00f3d\u0142o inspiracji, cho\u0107by na kt\u00f3rym\u015b z licznych for\u00f3w internetowych. Odk\u0142ama\u0107 ten dziwny mit, \u017ce opera jest sztuk\u0105 martw\u0105, rozdzia\u0142em zamkni\u0119tym w historii muzyki, galwanizowan\u0105 \u017cab\u0105, kt\u00f3ra natychmiast przestanie si\u0119 rusza\u0107, kiedy dyrektorzy teatr\u00f3w zrezygnuj\u0105 z pokusy sporadycznych wystawie\u0144 nowych utwor\u00f3w i przeznacz\u0105 zaoszcz\u0119dzone fundusze na nast\u0119pn\u0105 premier\u0119 Traviaty<\/em>. Oczywi\u015bcie w garsonkach i garniturach.<\/p>\n

\u017barty na bok. Piszemy o sprawach powa\u017cnych. O przewlek\u0142ej chorobie formy, kt\u00f3ra mog\u0142aby kwitn\u0105\u0107, gdyby\u015bmy sobie wreszcie u\u015bwiadomili, \u017ce opera nie jest obiektem muzealnym, a jej potencja\u0142 muzyczny drzemie w ka\u017cdym z nas. Za jej po\u015brednictwem mo\u017cna wci\u0105\u017c snu\u0107 alegorie spo\u0142eczne, roztrz\u0105sa\u0107 wa\u017cne dylematy wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, opowiada\u0107 historie z \u017cycia uczonych i mechanik\u00f3w samochodowych \u2013 wsparte tak\u0105 si\u0142\u0105 i g\u0142\u0119bi\u0105 emocji, jak\u0105 nie dysponuje bodaj \u017cadna ze sztuk. Pod warunkiem, \u017ce znajdzie si\u0119 teatr, kt\u00f3ry z otwartymi ramionami i r\u00f3wnie otwart\u0105 g\u0142ow\u0105 wprowadzi j\u0105 w swoje progi.<\/p>\n

Taki teatr znalaz\u0142 si\u0119 we Wroc\u0142awiu. Dziewi\u0119\u0107 lat temu Ewa Michnik, poprzednia dyrektor Opery Wroc\u0142awskiej, postanowi\u0142a zebra\u0107 obecne ju\u017c na tej scenie tytu\u0142y i wystawi\u0107 je pod wsp\u00f3lnym szyldem Festiwalu Opery Wsp\u00f3\u0142czesnej. W programie pierwszego przegl\u0105du znalaz\u0142y si\u0119 Antygona<\/em> Zbigniewa Rudzi\u0144skiego, dwa operowe double-bills<\/em> \u2013 czyli Jutro<\/em> Tadeusza Bairda w parze z Koloni\u0105 karn\u0105 <\/em>Joanny Bruzdowicz oraz Ester <\/em>Tomasza Praszcza\u0142ka (komponuj\u0105cego dzi\u015b pod pseudonimem PRASQUAL) zestawiona z Hagith <\/em>Karola Szymanowskiego \u2013 tego\u017c tw\u00f3rcy Kr\u00f3l Roger <\/em>w re\u017cyserii Mariusza Treli\u0144skiego, znacznie ciekawszej ni\u017c jego wcze\u015bniejsza realizacja w TW-ON, oraz Raj utracony <\/em>Krzysztofa Pendereckiego. Zestaw uzupe\u0142niono spektaklem baletowym, obejmuj\u0105cym R\u0119kopis znaleziony w Saragossie <\/em>Rafa\u0142a Augustyna i zrekonstruowane przez niego Figle szatana <\/em>Adama M\u00fcnchheimera i Stanis\u0142awa Moniuszki, kt\u00f3rych pe\u0142na partytura zagin\u0119\u0142a w czasie II wojny \u015bwiatowej. Poza kameraln\u0105 Ester<\/em>, wyr\u00f3\u017cnion\u0105 w 2002 roku na konkursie kompozytorskim w Petersburgu \u2013 dzie\u0142a kompozytor\u00f3w uznanych i wybitnych, kt\u00f3re powinny pojawia\u0107 si\u0119 regularnie w repertuarach scen polskich. Pierwszy Festiwal spotka\u0142 si\u0119 z doskona\u0142ym przyj\u0119ciem krytyki i z czasem zosta\u0142 zaliczony w poczet najwa\u017cniejszych inicjatyw Michnik \u2013 zw\u0142aszcza \u017ce dyrektor nie zamierza\u0142a poprzesta\u0107 na jednym przegl\u0105dzie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dwa lata p\u00f3\u017aniej, dzi\u0119ki koprodukcji z N\u00e1rodnim Divadlem w Pradze, mieli\u015bmy szans\u0119 zetkn\u0105\u0107 si\u0119 po raz pierwszy z oper\u0105 Bohuslava Martin\u016f Hry o Marii <\/em>(prapremiera w Pary\u017cu, w roku 1934). Za najwa\u017cniejsze wydarzenie II Festiwalu uznano jednak inscenizacj\u0119 La libert\u00e0 chiama la libert\u00e0<\/em>, <\/em>trzeciej cz\u0119\u015bci operowego tryptyku Eugeniusza Knapika The Minds of Helena Troubleyn<\/em>, <\/em>kt\u00f3r\u0105 \u2013 kt\u00f3r\u0105 po pomys\u0142odawcy przedsi\u0119wzi\u0119cia, flamandzkim arty\u015bcie multimedialnym Janie Fabre \u2013 przej\u0105\u0142 m\u0142ody, doskonale zapowiadaj\u0105cy si\u0119 re\u017cyser Micha\u0142 Zadara. Konsternacj\u0119 wywo\u0142an\u0105 uwzgl\u0119dnieniem w programie s\u0142abiutkiej \u015bpiewogry Chopin <\/em>Giacoma Oreficego z 1901 (usprawiedliwionym wy\u0142\u0105cznie w kontek\u015bcie obchod\u00f3w Roku Chopinowskiego) z\u0142agodzi\u0142 bardzo udany spektakl Matki czarnoskrzyd\u0142ych sn\u00f3w <\/em>Hanny Kulenty, przygotowany przez Ewelin\u0119 Pietrowiak, kolejn\u0105 nadziej\u0119 polskiej re\u017cyserii operowej. Do Wroc\u0142awia zawita\u0142a te\u017c Zag\u0142ada domu Usher\u00f3w<\/em> Philipa Glassa, debiut Barbary Wysockiej w TW-ON, wyr\u00f3\u017cniony presti\u017cowym Paszportem Polityki. Tym razem zabrak\u0142o baletu \u2013 program uzupe\u0142niono przedstawieniami Kr\u00f3la Rogera\u00a0<\/em>i Raju utraconego. <\/em><\/p>\n

Na III Festiwalu w 2012 zn\u00f3w pojawi\u0142y si\u0119 intryguj\u0105ce nowo\u015bci: koncertowe wykonanie opery Petera E\u00f6tv\u00f6sa Anio\u0142y w Ameryce<\/em> \u2013 na motywach s\u0142ynnej, nagrodzonej Pulitzerem sztuki Tony\u2019ego Kushnera (pod batut\u0105 Bassema Akiki); opera kameralna Z\u00edtra se bude <\/em>Ale\u0161a B\u0159eziny, autora muzyki do nominowanego do Oscara filmu Jana H\u0159ebejka Musimy sobie pomaga\u0107 <\/em>(spektakl N\u00e1rodniho Divadla w Pradze); kolejne przedstawienie wyre\u017cyserowane przez Ewelin\u0119 Pietrowiak \u2013 Pu\u0142apka <\/em>Zygmunta Krauzego wed\u0142ug sztuki Tadeusza R\u00f3\u017cewicza, inspirowanej biografi\u0105 Franza Kafki; oraz opera-performance Ogr\u00f3d Marty<\/em> \u2013 dzie\u0142o wroc\u0142awianina Cezarego Duchnowskiego, z udzia\u0142em Agaty Zubel w partii solowej. Do tematyki operowej nawi\u0105zywa\u0142 te\u017c go\u015bcinny spektakl Hessisches Staatstheater Wiesbaden Tajemnice Sinobrodego<\/em>: fantazja baletowa na kanwie arcydzie\u0142a Bart\u00f3ka, z muzyk\u0105 Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego i Philipa Glassa.<\/p>\n

Czwarty Festiwal, zorganizowany si\u0119 w ramach \u015awiatowych Dni Muzyki 2014, przebieg\u0142 zaskakuj\u0105co skromnie, cho\u0107 krytyka pisa\u0142a pochlebnie zar\u00f3wno o Anio\u0142ach w Ameryce<\/em> (tym razem ju\u017c w wersji scenicznej), jak o prawykonaniu \u015apiew\u00f3w z klatki<\/em>, melodramu PRASQUALA do wierszy R\u00f3\u017cewicza, ze znakomitymi kreacjami Jadwigi Postro\u017cnej, Mariusza Godlewskiego i aktora Jerzego Treli.<\/p>\n

Min\u0119\u0142y trzy lata. Zmieni\u0142a si\u0119 dyrekcja Opery Wroc\u0142awskiej. Radykalnie zmieni\u0142y si\u0119 plany repertuarowe tutejszej sceny. Kolejna ods\u0142ona przegl\u0105du zainicjowanego przez Ew\u0119 Michnik startuje pod nieco przewrotnym tytu\u0142em Festiwal Oper Wsp\u00f3\u0142czesnych+. Plus oznacza, \u017ce jego formu\u0142a zn\u00f3w si\u0119 rozszerzy: mi\u0119dzy innymi o sympozja po\u015bwi\u0119cone przysz\u0142o\u015bci opery i o spektakl baletowy Eufolia\/Ambulo<\/em> z muzyk\u0105 Kilara, G\u00f3reckiego, PRASQUALA i Andriessena w choreografii Jacka Przyby\u0142owicza i Jacka Tyskiego. Nagrodzonego Z\u0142ot\u0105 Mask\u0105 Kr\u00f3la Ubu<\/em> Pendereckiego z Opery \u015al\u0105skiej w Bytomiu specjalnie zachwala\u0107 nie trzeba. G\u0142os ludzki <\/em>Poulenca z TW-ON w re\u017cyserii Mai Kleczewskiej ostro podzieli\u0142 krytyk\u00f3w. Mnie si\u0119 nie spodoba\u0142, innych szczerze zachwyci\u0142. Prapremiera Immanuela Kanta<\/em>, \u201eopery jazzowej\u201d Leszka Mo\u017cd\u017cera, z pewno\u015bci\u0105 \u015bci\u0105gnie t\u0142umy \u2013 cho\u0107by dlatego, \u017ce utw\u00f3r sta\u0142 si\u0119 jedn\u0105 z pierwszych ofiar nowej polityki repertuarowej Warszawskiej Opery Kameralnej pod rz\u0105dami Alicji W\u0119gorzewskiej-Whiskerd i musia\u0142 swoje odczeka\u0107, nim poka\u017ce si\u0119 \u015bwiatu.<\/p>\n

Nie wiem, jak Pa\u0144stwu, ale mnie sk\u0142ada si\u0119 to wszystko w logiczn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 i nie s\u0142ysz\u0119 w tym \u017cadnej kakofonii. Opera jest oper\u0105 jest oper\u0105 jest oper\u0105. Nawet wsp\u00f3\u0142czesna. Zw\u0142aszcza wsp\u00f3\u0142czesna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

No i od\u017cy\u0142 nam wroc\u0142awski Festiwal Opery Wsp\u00f3\u0142czesnej. Rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w sobot\u0119, prapremier\u0105 Immanuela Kanta, debiutanckiej opery Leszka Mo\u017cd\u017cera na motywach s\u0142ynnej sztuki Thomasa Bernharda. To wci\u0105\u017c jedyny tego rodzaju przegl\u0105d, realizowany w miar\u0119 regularnie przez sta\u0142\u0105 scen\u0119 operow\u0105 w Polsce. Nie potrzebujemy nowych oper? Nie lubimy ich s\u0142ucha\u0107? A mo\u017ce nie lubimy albo nie … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-2555","6":"format-standard","7":"category-miscellanea"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2555","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2555"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2555\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2560,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2555\/revisions\/2560"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2555"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2555"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2555"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}