{"id":2842,"date":"2018-03-06T00:54:05","date_gmt":"2018-03-05T23:54:05","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=2842"},"modified":"2018-03-06T01:32:32","modified_gmt":"2018-03-06T00:32:32","slug":"aria-bez-plaszcza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=2842","title":{"rendered":"Aria bez p\u0142aszcza"},"content":{"rendered":"<p>Jestem sfrustrowana i rozgoryczona. Kilka tygodni temu, publikuj\u0105c relacje z Drezna i Nancy, zapowiada\u0142am proroczo (?), \u017ce ju\u017c nied\u0142ugo obejrz\u0119 inscenizacje jeszcze g\u0142upsze. No i nie trzeba by\u0142o Kasandry, \u017ceby przepowiednia si\u0119 sprawdzi\u0142a. \u017benuj\u0105co idiotyczna wizja <em>\u015apiewak\u00f3w norymberskich <\/em>w Teatrze Wielkim w Poznaniu &#8211; tak wt\u00f3rna, \u017ce w pewnym momencie pogubi\u0142am si\u0119 w liczeniu przypadk\u00f3w plagiatu, i tak prostacka, \u017ce wszystkie &#8222;koncepcje&#8221; re\u017cysera przejrza\u0142am na wylot, zanim przeczyta\u0142am wywiad w ksi\u0105\u017cce programowej &#8211; rozjuszy\u0142a mnie nie na \u017carty. Do tego stopnia, \u017ce kiedy Michael Sturm wyszed\u0142 do oklask\u00f3w po premierze, bucza\u0142am jak op\u0119tana &#8211; cho\u0107 wielokrotnie sobie obiecywa\u0142am, \u017ce przez wzgl\u0105d dla powagi zawodu nie posun\u0119 si\u0119 do tak ordynarnej manifestacji swojego rozczarowania. Kolejne nieobecne na naszych scenach arcydzie\u0142o straci\u0142o szans\u0119 dotarcia do widza i s\u0142uchacza w postaci cho\u0107by zbli\u017conej do orygina\u0142u. Napisz\u0119 o tym wkr\u00f3tce do &#8222;Tygodnika Powszechnego&#8221; &#8211; szerzej i dobitniej &#8211; bo mam ju\u017c szczerze do\u015b\u0107 wmawiania polskiemu odbiorcy, \u017ce <em>Hamlet <\/em>jest o molestowaniu seksualnym na uzbeckich polach bawe\u0142ny, a <em>Treny <\/em>Kochanowskiego s\u0105 zawoalowanym opisem kazirodczej pedofilii. Zanim si\u0119 zbior\u0119, przypomn\u0119 swoj\u0105 recenzj\u0119 pozna\u0144skiej <em>Cyganerii <\/em>sprzed blisko o\u015bmiu lat (opublikowan\u0105 wkr\u00f3tce po premierze w miesi\u0119czniku &#8222;Teatr&#8221;). Przedstawienia, kt\u00f3re okaza\u0142o si\u0119 jednym z pierwszych zwiastun\u00f3w, \u017ce w pozna\u0144skiej operze dzieje si\u0119 co\u015b niedobrego, a nad tamtejszymi inscenizacjami unosi si\u0119 ca\u0142kiem niestosowny duch festiwali &#8222;malta\u0144skich&#8221;.<\/p>\n<p>***<\/p>\n<p>Marcel jest ubogim paryskim poet\u0105 i dramatopisarzem, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie wyl\u0105dowa\u0142 na bruku za niep\u0142acenie czynszu. W\u0142\u00f3cz\u0105c si\u0119 po ulicach miasta, spotyka r\u00f3wnie ubogiego malarza Rodolfo, kt\u00f3ry okazuje si\u0119 nielegalnym imigrantem z Albanii. Szybko wychodzi na jaw, \u017ce obaj maj\u0105 podobne zapatrywania na sztuk\u0119 i nie chc\u0105 uczestniczy\u0107 w bezwzgl\u0119dnym wy\u015bcigu szczur\u00f3w. Wkr\u00f3tce los ich po\u0142\u0105czy z niejakim Schaunardem, kompozytorem irlandzkim, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 wynaj\u0105\u0107 dawny pok\u00f3j Marcela. Tr\u00f3jka artyst\u00f3w wspiera si\u0119 nawzajem i prowadzi w miar\u0119 beztroski \u017cywot, dop\u00f3ki Alba\u0144czyk nie zakocha si\u0119 w Mimi, dziewczynie s\u0142abego zdrowia i bez grosza przy duszy. Na tym nie koniec nieszcz\u0119\u015b\u0107 \u201enielega\u0142a\u201d: nie do\u015b\u0107, \u017ce go deportuj\u0105 za brak wizy, to jeszcze straci Mimi, kt\u00f3ra pu\u015bci go w tr\u0105b\u0119 z jakim\u015b pewniejszym konkurentem. Gdy kochankowie powt\u00f3rnie si\u0119 zejd\u0105, b\u0119dzie ju\u017c za p\u00f3\u017ano: Mimi nie do\u017cyje nast\u0119pnej wiosny.<\/p>\n<p>To kr\u00f3tkie streszczenie filmu <em>La Vie de Boh\u00e8me <\/em>z 1992 roku, za kt\u00f3ry Aki Kaurism\u00e4ki dosta\u0142 nagrod\u0119 FIPRESCI na festiwalu w Berlinie.<\/p>\n<p>Marc Cohen jest ubogim, lecz niezale\u017cnym \u017cydowskim filmowcem, kt\u00f3ry dzieli pok\u00f3j w lofcie na nowojorskiej East Village z gitarzyst\u0105 i tek\u015bciarzem Rogerem Davisem, by\u0142ym narkomanem zaka\u017conym wirusem HIV, kt\u00f3ry cierpi na depresj\u0119 i uwi\u0105d tw\u00f3rczy po \u015bmierci dziewczyny zmar\u0142ej na AIDS. Kiedy\u015b mieszka\u0142 z nimi Tom Collins, zara\u017cony AIDS gej, anarchista i geniusz informatyczny, kt\u00f3ry wskutek zbiegu do\u015b\u0107 nieprzyjemnych okoliczno\u015bci zszed\u0142 si\u0119 z Angelem Dumottem Schunardem, zara\u017conym AIDS gejem, drag queen i wybitnie zdolnym perkusist\u0105. Obydwaj jednocz\u0105 kompani\u0119 w trudnych chwilach, kt\u00f3rych nie brakuje od dnia, kiedy Roger zakocha\u0142 si\u0119 bez pami\u0119ci w Mimi M\u00e1rquez, zaka\u017conej wirusem HIV tancerce klubowej. Historia sko\u0144czy si\u0119 ostro\u017cnym happy-endem, okupionym mi\u0119dzy innymi \u015bmierci\u0105 Schunarda, kt\u00f3ry w za\u015bwiatach wype\u0142ni misj\u0119 anio\u0142a-str\u00f3\u017ca i zawr\u00f3ci konaj\u0105c\u0105 Mimi z tunelu wype\u0142nionego bia\u0142ym \u015bwiat\u0142em.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/mg-0020232707808.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-2843\" src=\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/mg-0020232707808-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/mg-0020232707808-300x200.jpg 300w, https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/mg-0020232707808.jpg 600w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p><em>Cyganeria <\/em> w Starej Gazowni. Fot. kaszanka.<\/p>\n<p>To z kolei streszczenie musicalu <em>The Rent<\/em>, wystawionego w styczniu 1996 roku na Broadwayu. Autor tekstu i muzyki Jonathan Larson otrzyma\u0142 mi\u0119dzy innymi Nagrod\u0119 Pulitzera za najlepszy utw\u00f3r dramatyczny i Tony Award za najlepszy musical.<\/p>\n<p>Wspomniane adaptacje <em>Scen z \u017cycia cyganerii<\/em> Henriego Murgera \u2013 aczkolwiek odr\u0119bne i zapisane na w\u0142asny rachunek obydwu tw\u00f3rc\u00f3w \u2013 nawi\u0105zuj\u0105 wyra\u017anie do <em>La Boh\u00e8me <\/em>Pucciniego. Kaurism\u00e4ki i Larson \u2013 mimo do\u015b\u0107 istotnych odst\u0119pstw od narracji znanej ze scen operowych i przeniesienia akcji w czasy wsp\u00f3\u0142czesne \u2013 postanowili zachowa\u0107 esencj\u0119 tej kameralnej paryskiej opowie\u015bci z czas\u00f3w Ludwika Filipa. Czasem \u015bmiesznej, czasem wzruszaj\u0105cej do \u0142ez, kontrowersyjnej obyczajowo, lecz w gruncie rzeczy optymistycznej, bo g\u0142osz\u0105cej pochwa\u0142\u0119 rzeczy najprostszych: mi\u0142o\u015bci, przyja\u017ani i umiej\u0119tno\u015bci wybaczania. A przy tym nowatorskiej: przyk\u0142adem s\u0142ynna aria \u201eVecchia zimarra\u201d, w kt\u00f3rej kompozytor \u015bwiadomie naruszy\u0142 oswojony porz\u0105dek libretta, ka\u017c\u0105c Colline\u2019owi czule \u017cegna\u0107 si\u0119 z p\u0142aszczem, sprzedawanym w zamian za lekarstwa dla umieraj\u0105cej Mimi. Wpl\u00f3t\u0142 grotesk\u0119 w dyskurs o \u015bmierci, zderzy\u0142 porz\u0105dek tekstu z porz\u0105dkiem muzycznym, zadrwi\u0142 z mieszcza\u0144skiej publiczno\u015bci, kt\u00f3rej \u015bmiech wi\u0105z\u0142 nieraz w gardle, zmieniaj\u0105c si\u0119 w p\u0142acz nad tragedi\u0105 zbuntowanych artyst\u00f3w.<\/p>\n<p>Dzi\u015b nie ma ju\u017c prawdziwego mieszcza\u0144stwa, nie ma te\u017c prawdziwej cyganerii \u2013 zosta\u0142a tylko potrzeba burzenia zastanego \u0142adu, nawet je\u015bli burzyciel nie potrafi wznie\u015b\u0107 z gruz\u00f3w \u017cadnej nowej budowli. Dekonstrukcjonizm zak\u0142ada odbieranie bytom wa\u017cno\u015bci: im byt wa\u017cniejszy, tym fajniej go zdekonstruowa\u0107, zw\u0142aszcza gdy go z jakich\u015b powod\u00f3w nie rozumiemy b\u0105d\u017a nie akceptujemy. A tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich re\u017cyser\u00f3w dramatycznych nie rozumie i nie akceptuje opery. Dotyczy to r\u00f3wnie\u017c Agaty Dudy-Gracz, kt\u00f3rej Micha\u0142 Znaniecki, nowy dyrektor Opery Pozna\u0144skiej, zaproponowa\u0142 inscenizacj\u0119 <em>Cyganerii<\/em> w postindustrialnych plenerach Starej Gazowni.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_ona_thanatos_rotowski.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-2844\" src=\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_ona_thanatos_rotowski-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_ona_thanatos_rotowski-300x200.jpg 300w, https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_ona_thanatos_rotowski.jpg 380w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Justyna Wasilewska (Ona) i Cezary Studniak (Thanatos). Fot. Marek Grotowski.<\/p>\n<p>M\u0142oda artystka z pocz\u0105tku oponowa\u0142a, co zapisuj\u0119 na jej korzy\u015b\u0107. W ko\u0144cu jednak uleg\u0142a \u2013 prawdopodobnie skuszona splendorem i niebagatelnym bud\u017cetem przedsi\u0119wzi\u0119cia. Nied\u0142ugo przed wystawieniem superprodukcji udzieli\u0142a wywiadu dziennikarce pozna\u0144skiej \u201eGazety Wyborczej\u201d, w kt\u00f3rym jednoznacznie okre\u015bli\u0142a swoje priorytety: \u201eStara\u0142am si\u0119 (\u2026) obejrze\u0107 jak najwi\u0119cej inscenizacji, \u017ceby mie\u0107 si\u0119 przeciwko czemu zbuntowa\u0107\u201d. No i zbuntowa\u0142a si\u0119 przeciwko wszystkiemu, z logik\u0105 na czele. Wyja\u015bni\u0142a nieco zbitej z tropu rozm\u00f3wczyni, \u017ce obejrzymy <em>Cyganeri\u0119 <\/em>w \u015awi\u0119toch\u0142owicach-Lipinach, \u201ew totalnej biedzie, w totalnej n\u0119dzy, gdzie \u017cyj\u0105 ludzie odrzuceni przez \u015bwiat albo tacy, kt\u00f3rzy odrzucili si\u0119 sami\u201d. Skoro tak, w tej\u017ce \u015bwi\u0119toch\u0142owickiej scenerii, w\u015br\u00f3d okopconych familok\u00f3w, rozegra si\u0119 dramat niespe\u0142nionych artyst\u00f3w i prze\u015bladowanych gej\u00f3w. Nie b\u0119dzie o przyja\u017ani i nadziei, b\u0119dzie \u201eo \u015bmierci bez mi\u0142o\u015bci i o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra staje si\u0119 \u015bmierci\u0105\u201d. Z dalszej rozmowy mo\u017cna si\u0119 dowiedzie\u0107, \u017ce zdaniem re\u017cyserki \u015bmier\u0107 w operze jest cisz\u0105, co stoi w niejakiej sprzeczno\u015bci z jej wcze\u015bniejsz\u0105 deklaracj\u0105, \u017ce s\u0142ucha <em>Cyganerii<\/em> niemal na okr\u0105g\u0142o. Dziennikarka da\u0142a za wygran\u0105 i nie pr\u00f3bowa\u0142a nawet docieka\u0107, sk\u0105d w inscenizacji wzi\u0119\u0142y si\u0119 postaci Onej i Onego, co tam robi niejaki Thanatos i dlaczego wyst\u0105pi\u0105 dwie Mimi, w tym jedna od pocz\u0105tku martwa.<\/p>\n<p>S\u0105dz\u0105c z tego, co przeczyta\u0142am w programie i ujrza\u0142am w Starej Gazowni, Duda-Gracz nie odpowiedzia\u0142aby przekonuj\u0105co na \u017cadne z tych pyta\u0144. J\u0119drne, plastyczne tworzywo opery Pucciniego zmieni\u0142o si\u0119 w chwiejne rusztowanie dla widowiska rodem z innego \u015bwiata, z innego porz\u0105dku i ca\u0142kiem innej wra\u017cliwo\u015bci. G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 spektaklu sta\u0142a si\u0119 Ona, \u017ca\u0142osne dziecko ulicy \u2013 w niemej kreacji m\u0142odziutkiej Justyny Wasilewskiej \u2013 kt\u00f3ra odegra\u0142a spektakularn\u0105 scen\u0119 agonii, zanim zabrzmia\u0142y pierwsze takty muzyki. \u015amier\u0107, czyli oble\u015bny Thanatos (nieporadny aktorsko Cezary Studniak) da\u0142 jej cztery ostatnie \u201etchnienia\u201d \u2013 odpowiednik czterech akt\u00f3w opery \u2013 \u017ceby dziewczyna prze\u017cy\u0142a raz jeszcze swoje \u017cycie i do\u015bwiadczy\u0142a w nim tak\u017ce mi\u0142o\u015bci do Onego. Dlaczego Ona bardziej przypomina gnij\u0105c\u0105 pann\u0119 m\u0142od\u0105 z filmu Tima Burtona ni\u017c narkomank\u0119 ze \u015awi\u0119toch\u0142owic, a Thanatos \u2013 wypisz wymaluj Big Lebowsky, tyle \u017ce w futrze, zamiast w szlafroku \u2013 pod\u015bpiewuje fa\u0142szywie piosenk\u0119 Marylin Monroe z <em>P\u00f3\u0142 \u017cartem, p\u00f3\u0142 serio<\/em>? Nie mam poj\u0119cia. Wiem za to, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 pomys\u0142\u00f3w na g\u0142\u00f3wne postaci z <em>Cyganerii<\/em> re\u017cyserka \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a bezczelnie z musicalu <em>The Rest\u00ad <\/em>\u2013 nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 cho\u0107by przez chwil\u0119, czy brawurowa, ale mimo wszystko sp\u00f3jna koncepcja Larsona obroni si\u0119 w \u015bmietnikowych realiach ponurej dzielnicy \u015awi\u0119toch\u0142owic b\u0105d\u017a innego polskiego slumsu.<\/p>\n<p>Duda-Gracz pami\u0119ta z <em>The Rest<\/em>, \u017ce Schaunard jest Schunardem, stylizuje go wi\u0119c na transwestyt\u0119 i u\u015bmierca w IV akcie \u2013 zamiast pozwoli\u0107 mu nacieszy\u0107 si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi \u201ekr\u00f3lewsk\u0105\u201d uczt\u0105 z solonego \u015bledzia. Przypomina sobie jak przez mg\u0142\u0119, \u017ce u Larsona by\u0142o co\u015b o zabitym psie \u2013 tak wi\u0119c w III akcie, w blisko\u015bci arii Rodolfa \u201eMarcello, finalmente!\u201d naszym oczom ods\u0142ania si\u0119 psia buda z dziwnie nieruchomym lokatorem i sam Rodolfo z wiadrem, kt\u00f3re kurczowo trzyma w obj\u0119ciach, na przemian wymiotuj\u0105c i wyznaj\u0105c swoje rozterki zwi\u0105zane z trudn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do Mimi. Nieszcz\u0119sny Colline \u2013 kt\u00f3ry od pocz\u0105tku nie mia\u0142 \u017cadnego p\u0142aszcza, nie m\u00f3g\u0142 wi\u0119c go sprzeda\u0107 \u2013 \u015bpiewa jedn\u0105 z najs\u0142ynniejszych arii w dziejach opery, rozk\u0142adaj\u0105c bezradnie po\u0142y letniej marynarki i ani my\u015bl\u0105c \u015bpieszy\u0107 przyjacio\u0142om z pomoc\u0105. Znamienna sprzeczka kochank\u00f3w Marcella i Musetty przeistacza si\u0119 w zbiorowe mordobicie rodem z czeskiej parodii westernu.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_rudolf_mimi_grotowski.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-2845\" src=\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_rudolf_mimi_grotowski-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_rudolf_mimi_grotowski-300x200.jpg 300w, https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/cyganeria_rudolf_mimi_grotowski.jpg 380w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Sang-Jun Lee (Rodolfo) i Antonella de Chiara (Mimi). Fot. Marek Grotowski.<\/p>\n<p>Najbardziej jednak zadziwia bezradno\u015b\u0107 re\u017cyserki w starciu z przyt\u0142aczaj\u0105cym ogromem gazowni: niepoliczona liczba wykonawc\u00f3w wykonuje wci\u0105\u017c te same gesty, niezwi\u0105zane nijak z akcj\u0105 opery, odgrywa wci\u0105\u017c t\u0119 sam\u0105 pantomim\u0119 w pl\u0105taninie rusztowa\u0144 \u2013 jakby Dudzie-Gracz zabrak\u0142o pomys\u0142\u00f3w na zagospodarowanie przestrzeni, jakby liczy\u0142a, \u017ce widz skupi uwag\u0119 na jakim\u015b spektakularnym detalu i przestanie doszukiwa\u0107 si\u0119 rytmu w \u017ale skoordynowanym pochodzie \u201e\u017cywych\u201d i \u201emartwych\u201d uczestnik\u00f3w spektaklu (cz\u0119\u015b\u0107 tego t\u0142umu \u2013 zgodnie z koncepcj\u0105 re\u017cyserki \u2013 przyby\u0142a wprost z za\u015bwiat\u00f3w, \u017ceby kibicowa\u0107 czterem ostatnim tchnieniom Onej). Niewiele pomog\u0142y projekcje i \u015bwiat\u0142a Katarzyny \u0141uszczyk, kt\u00f3re jeszcze bardziej wzmog\u0142y wszechogarniaj\u0105ce poczucie chaosu.<\/p>\n<p>Gabriel Chmura w ostatniej chwili wycofa\u0142 si\u0119 z pr\u00f3b z orkiestr\u0105 i przekaza\u0142 batut\u0119 Agnieszce Nag\u00f3rce, kt\u00f3ra wysz\u0142a z tej opresji nad podziw obronn\u0105 r\u0119k\u0105. \u015apiewacy jakim\u015b cudem ud\u017awign\u0119li ci\u0119\u017car tyle\u017c skomplikowanych, co bezsensownych dzia\u0142a\u0144 aktorskich, z najwy\u017cszym trudem skupiaj\u0105c si\u0119 na muzycznej stronie przedsi\u0119wzi\u0119cia. Z szacunkiem i zdumieniem obserwowa\u0142am wysi\u0142ki wykonawc\u00f3w g\u0142\u00f3wnych partii w przedostatnim przedstawieniu, zw\u0142aszcza Mariusza Godlewskiego w partii Marcella i obdarzonej i\u015bcie montmartre\u2019owym temperamentem Barbary Gutaj w roli Musetty. Zaniepokoi\u0142 mnie Maciej Nerkowski, kt\u00f3ry wprawdzie \u015bpiewa\u0142 pi\u0119knie, ale podejrzanie dobrze czu\u0142 si\u0119 jako aktor w efekciarskiej, niedopracowanej przez re\u017cyserk\u0119 partii Schaunarda. Niezbyt przekona\u0142 mnie Tomasz Kuk jako Rodolfo, kt\u00f3rego przy\u0107mi\u0142a swym bezpretensjonalnym kunsztem wokalnym Antonella de Chiara w partii \u201e\u017cywej\u201d Mimi \u2013 w scenie \u015bmierci godnie przej\u0119\u0142a po niej pa\u0142eczk\u0119 pozna\u0144ska sopranistka Monika Mych. Znakomicie wypad\u0142 ch\u00f3r Teatru Wielkiego i Pozna\u0144ski Ch\u00f3r Ch\u0142opi\u0119cy. Z przyjemno\u015bci\u0105 obserwowa\u0142am tancerzy przygotowanych przez Agnieszk\u0119 Niesobsk\u0105. Z przykro\u015bci\u0105 obserwowa\u0142am ch\u00f3rzystk\u0119, kt\u00f3ra w przerwach mi\u0119dzy aktami zatacza\u0142a si\u0119 z pust\u0105 butelk\u0105, wy\u015bpiewuj\u0105c \u017ca\u0142o\u015bnie <em>O m\u00f3j rozmarynie<\/em>.<\/p>\n<p>Chodz\u0105 s\u0142uchy, \u017ce wizja Agaty Dudy-Gracz ma zago\u015bci\u0107 jesieni\u0105 na scenie g\u0142\u00f3wnej Teatru Wielkiego. Ciekawe, jak re\u017cyserka ma zamiar ogarn\u0105\u0107 ten ba\u0142agan inscenizacyjny i upchn\u0105\u0107 go w znacznie mniej przestronnych kulisach opery. Mo\u017ce pomog\u0105 inne dopisane postaci. Pozwol\u0119 sobie zacytowa\u0107 ko\u0144c\u00f3wk\u0119 scenariusza w jej autorskim uj\u0119ciu: \u201ePrzez szlaban pr\u00f3buj\u0105 si\u0119 przedosta\u0107 ZAMIATACZE. Maj\u0105 szufle, miot\u0142y i fatalny humor\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jestem sfrustrowana i rozgoryczona. Kilka tygodni temu, publikuj\u0105c relacje z Drezna i Nancy, zapowiada\u0142am proroczo (?), \u017ce ju\u017c nied\u0142ugo obejrz\u0119 inscenizacje jeszcze g\u0142upsze. No i nie trzeba by\u0142o Kasandry, \u017ceby przepowiednia si\u0119 sprawdzi\u0142a. \u017benuj\u0105co idiotyczna wizja \u015apiewak\u00f3w norymberskich w Teatrze Wielkim w Poznaniu &#8211; tak wt\u00f3rna, \u017ce w pewnym momencie pogubi\u0142am si\u0119 w liczeniu przypadk\u00f3w &#8230; <span class=\"more\"><a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/atorod.pl\/?p=2842\">[Read more&#8230;]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-2842","6":"format-standard","7":"category-miscellanea"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2842","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2842"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2848,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2842\/revisions\/2848"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2842"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2842"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}