{"id":3095,"date":"2018-07-01T23:36:03","date_gmt":"2018-07-01T21:36:03","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=3095"},"modified":"2018-07-04T23:15:25","modified_gmt":"2018-07-04T21:15:25","slug":"trubadur-garibaldiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=3095","title":{"rendered":"Trubadur Garibaldiego"},"content":{"rendered":"

Tak d\u0142ugo zwleka\u0142am z relacj\u0105 z Winslow, a\u017c bomba wybuch\u0142a – tyle \u017ce zupe\u0142nie gdzie indziej. Niespe\u0142na miesi\u0105c przed otwarciem nowego sezonu w Bayreuth gruchn\u0119\u0142a wie\u015b\u0107, \u017ce Roberto Alagna wycofa\u0142 si\u0119 z roli tytu\u0142owej w nowej inscenizacji Lohengrina <\/em>pod batut\u0105 Christiana Thielemanna i w re\u017cyserii Yuvala Sharona. Pono\u0107 z nadmiaru innych obowi\u0105zk\u00f3w nie zd\u0105\u017cy\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 roli. Groteskowo\u015b\u0107 tych wyja\u015bnie\u0144 tylko potwierdza obawy towarzysz\u0105ce mi od chwili, kiedy nazwisko francuskiego tenora pojawi\u0142o si\u0119 w obsadzie. Nie w tym jednak rzecz. Dyrekcja Bayreuther Festspiele og\u0142osi\u0142a komunikat w tonie lekkiej paniki, informuj\u0105c publiczno\u015b\u0107, \u017ce „intensywnie” szuka zast\u0119pcy. Jak to? Czy\u017cby wykonawca tak powa\u017cnej partii w teatrze tej rangi nie mia\u0142 \u017cadnego dublera? Zapewne mia\u0142, ale w dzisiejszych czasach dubler nie jest od tego, \u017ceby w podobnej sytuacji wyj\u015b\u0107 na scen\u0119, tylko \u017ceby odwali\u0107 za gwiazd\u0119 czarn\u0105 robot\u0119 podczas pr\u00f3b do spektaklu. W najs\u0142ynniejszych teatrach \u015bwiata coraz cz\u0119\u015bciej wyst\u0119puj\u0105 nazwiska, a nie \u015bpiewacy. To nazwiska – nie kunszt wokalny – nap\u0119dzaj\u0105 sprzeda\u017c bilet\u00f3w i gwarantuj\u0105 przedsi\u0119wzi\u0119ciu rozg\u0142os, mierzony liczb\u0105 materia\u0142\u00f3w w mediach, lajk\u00f3w na portalach spo\u0142eczno\u015bciowych i komentarzy wniebowzi\u0119tych fan\u00f3w, pozuj\u0105cych do zdj\u0119\u0107 u boku operowych celebryt\u00f3w.<\/p>\n

Opera cz\u0119sto sz\u0142a w parze ze z\u0142ym smakiem, nigdy jednak nie odbywa\u0142o si\u0119 to a\u017c takim kosztem artystycznym. Wkr\u00f3tce si\u0119 dowiemy, kto zast\u0105pi Alagn\u0119. Zak\u0142ada\u0107 mo\u017cna si\u0119 ju\u017c dzi\u015b, bo w gr\u0119 wchodzi raptem kilku \u015bpiewak\u00f3w. Oby trafi\u0142o na takiego, kt\u00f3ry da sobie z t\u0105 parti\u0105 rad\u0119. W kolejce czeka kilkunastu innych, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 najmniejszych szans na wyst\u0119p w wieczorze otwarcia, cho\u0107 cz\u0119sto w niczym nie ust\u0119puj\u0105 pewniakom, a czasem s\u0105 od nich lepsi. W\u0142a\u015bnie dlatego uparcie nak\u0142aniam moich Czytelnik\u00f3w, \u017ceby odwiedzali teatry skromniejsze, za to bardziej oddane idei formy operowej – z jej nieod\u0142\u0105cznym wymogiem dba\u0142o\u015bci o styl i ofiarnej pracy w zespole kierowanym przez m\u0105drego dyrygenta. O klasie \u015bpiewaka nie \u015bwiadczy umiej\u0119tno\u015b\u0107 wykrzyczenia swej partii na scenie rozmiar\u00f3w hangaru dla odrzutowc\u00f3w. Tak zwane du\u017ce g\u0142osy ods\u0142aniaj\u0105 pe\u0142ni\u0119 swych walor\u00f3w tylko w\u00f3wczas, kiedy mog\u0105 r\u00f3\u017cnicowa\u0107 koloryt brzmienia w ca\u0142ej skali dynamicznej. Wokali\u015bci powinni rozumie\u0107, o czym \u015bpiewaj\u0105, bez k\u0142opotu dogadywa\u0107 si\u0119 z re\u017cyserem, orkiestr\u0105 i reszt\u0105 obsady.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Trubadur <\/em>w Winslow Hall Opera. Scena zbiorowa w obozie Cygan\u00f3w. Fot. WHO.<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie s\u0105 jeszcze tacy muzycy i tacy realizatorzy, cho\u0107 zwykle musz\u0105 zaciska\u0107 pasa i spe\u0142nia\u0107 swoje marzenia za psi grosz. Bywa, \u017ce z rezultatem o niebo lepszym ni\u017c w przypadku kosztownych produkcji na scenach pierwszej ligi. Dzi\u015b jednak napisz\u0119 o czym\u015b innym: o przedsi\u0119wzi\u0119ciu, kt\u00f3re ani my\u015bli \u015bciga\u0107 si\u0119 z gigantami ani z garstk\u0105 ambitnych idealist\u00f3w. Winslow Hall Opera, kt\u00f3r\u0105 odwiedzi\u0142am po raz pierwszy w ubieg\u0142ym roku, pod wieloma wzgl\u0119dami nosi cechy wielkopa\u0144skiej fanaberii, s\u0142u\u017cy jednak dobru wsp\u00f3lnemu – \u015bci\u015blej, zaspokaja kulturalne i towarzyskie potrzeby lokalnej spo\u0142eczno\u015bci, proponuj\u0105c jej teatr klarowny i do\u015bwiadczany z bliska, \u015bpiew co najmniej przyzwoity, cho\u0107 w wykonaniu artyst\u00f3w m\u0142odych lub szerzej nieznanych, w og\u00f3lnym za\u015b rozrachunku: zach\u0119t\u0119 do dalszego obcowania z oper\u0105, na przyk\u0142ad w odleg\u0142ym o niespe\u0142na sto kilometr\u00f3w Londynie.<\/p>\n

Oliver Gilmour, brat w\u0142a\u015bciciela Winslow Hall i dyrektor artystyczny Opery, przygotowuje tylko jeden spektakl rocznie – za ka\u017cdym razem s\u0105 to dzie\u0142a z \u017celaznego repertuaru, kt\u00f3re z pewno\u015bci\u0105 przyci\u0105gn\u0105 tutejszych meloman\u00f3w. Przedstawienia odbywaj\u0105 si\u0119 na male\u0144kiej scenie pod brezentowym namiotem, zmontowanej wprost na trawniku rezydencji, kt\u00f3ry w przerwie przeistacza si\u0119 w malownicze pole do piknikowania – ulubionej rozrywki bywalc\u00f3w angielskich oper w plenerze. W tym sezonie wyb\u00f3r pad\u0142 na Trubadura<\/em>, <\/em>do kt\u00f3rego – opr\u00f3cz aspiruj\u0105cych \u015bpiewak\u00f3w z Anglii – Gilmour zaprosi\u0142 solist\u00f3w, z kt\u00f3rymi mia\u0142 okazj\u0119 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 wcze\u015bniej za granic\u0105, mi\u0119dzy innymi w Bu\u0142garskiej Operze Narodowej w Sofii, gdzie w latach 1990. piastowa\u0142 funkcj\u0119 pierwszego dyrygenta. Tsvetana Bandalovska, niez\u0142a Amelia z ubieg\u0142orocznego Balu maskowego<\/em>, okaza\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej przekonuj\u0105c\u0105 Leonor\u0105, lepiej sprawi\u0142 si\u0119 tak\u017ce Vasile Chi\u015fiu w roli hrabiego di Luna, cho\u0107 roz\u015bpiewywa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie d\u0142ugo, jak poprzednio w partii Anckarstr\u00f6ma. Wszystkie partie drugoplanowe zyska\u0142y godnych wykonawc\u00f3w – ze szczeg\u00f3lnym wskazaniem na \u015bwietnego aktorsko i obdarzonego pi\u0119knym barytonem Pirana Legga (Ferrando). Argenty\u0144ski tenor Pablo Bemsch, w latach 2011-13 stypendysta Jette Parker Young Artists Programme w ROH, zbudowa\u0142 posta\u0107 Manrica na miar\u0119 sceny znacznie ambitniejszej ni\u017c Winslow Hall Opera: \u015bpiewak dysponuje g\u0142osem urodziwym, wyr\u00f3wnanym w barwie i prowadzonym na swobodnym, szerokim oddechu. Szkoda, \u017ce fenomenalnie uzdolniona Norwe\u017cka Siv Iren Misund nie w\u0142o\u017cy\u0142a troch\u0119 wi\u0119cej trudu w opanowanie partii Azuceny – jej soczysty i g\u0119sty mezzosopran z prawdziwie kontraltowym do\u0142em wywar\u0142by na mnie piorunuj\u0105ce wra\u017cenie, gdyby nie liczne wpadki tekstowe. Orkiestra w okrojonym sk\u0142adzie towarzyszy\u0142a solistom sumiennie, cho\u0107 bez specjalnej finezji – warto jednak podkre\u015bli\u0107, \u017ce Gilmour narzuci\u0142 jej w tym roku ostrzejsze tempa i w\u0142o\u017cy\u0142 wi\u0119cej pracy w organizacj\u0119 pion\u00f3w harmonicznych, z korzy\u015bci\u0105 dla intonacji i pulsu ca\u0142o\u015bci. <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Siv Iren Misund (Azucena). Fot. WHO.<\/p>\n

Inscenizacja zn\u00f3w przypad\u0142a w udziale Carmen Jakobi. Po Balu maskowym<\/em>, z akcj\u0105 osadzon\u0105 w czasie panowania szwedzkiego kr\u00f3la Gustawa III, re\u017cyserka przenios\u0142a Trubadura <\/em>w realia Risorgimenta, \u015bci\u015blej za\u015b wojny w\u0142osko-austriackiej i zajad\u0142ych star\u0107 mi\u0119dzy oddzia\u0142ami Garibaldiego a wojskami genera\u0142a majora\u00a0Kuhna von Kuhnenfelda. I tak hrabia di Luna zosta\u0142 austriackim oficerem, a Manrico – \u017co\u0142nierzem Korpusu Strzelc\u00f3w Alpejskich, przez co rywalizacja dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn o wzgl\u0119dy Leonory zyska\u0142a dodatkowy wymiar polityczny. Z drugiej strony, zabieg re\u017cyserski Jakobi uprawdopodobni\u0142 relacje \u0142\u0105cz\u0105ce Manrica z Azucen\u0105 – wychowany przez Cygank\u0119 ochotnik Garibaldiego przemawia jednak mocniej do wyobra\u017ani ni\u017c cyga\u0144ski trubadur. Symbolik\u0119 tragicznego konfliktu mi\u0119dzy si\u0142ami zemsty, zazdro\u015bci i mi\u0142o\u015bci podkre\u015bli\u0142y stylowe kostiumy, kt\u00f3rych autorka (Penny Latter) uciek\u0142a si\u0119 do pewnego anachronizmu: ubra\u0142a Manrica w czerwon\u0105 koszul\u0119 uczestnik\u00f3w wcze\u015bniejszej o sze\u015b\u0107 lat wyprawy tysi\u0105ca, znacznie lepiej kojarzon\u0105 z Garibaldim ni\u017c stroje Strzelc\u00f3w Alpejskich. Dzia\u0142ania aktorskie, jak zwykle u Jakobi poprowadzone czytelnie i precyzyjnie, rozegra\u0142y si\u0119 na tle abstrakcyjnej \u0142uny, „po\u017cyczonej” z ryciny Francisca Goyi Escapan entre las llamas, <\/i><\/em>z cyklu Okropno\u015bci wojny <\/em>(scenografia Paul Webb). Zmian\u0119 scenerii sugerowano jedynie \u015bwiat\u0142em (Matt Cater) i ods\u0142anianiem pojedynczych paneli t\u0142a – w taki spos\u00f3b, by puste miejsca odzwierciedla\u0142y balkon Leonory, klasztorny krzy\u017c, zakratowane okno celi Manrica. Maksimum teatru przy minimalnym nak\u0142adzie \u015brodk\u00f3w.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Scena w klasztorze. Na pierwszym planie Tsvetana Bandalovska<\/span> (Leonora) i Mari Wyn Williams (Inez). Fot. WHO.<\/p>\n

Trudno por\u00f3wnywa\u0107 Winslow Hall Opera nawet z bezpretensjonaln\u0105 letni\u0105 oper\u0105 w Longborough. To teatr prawdziwie s\u0105siedzki, wsp\u00f3lnotowy, wzbudzaj\u0105cy we mnie osobliwe skojarzenia z dawnymi kinami objazdowymi. Dobrze pami\u0119tam z dzieci\u0144stwa te furgonetki, dzi\u0119ki kt\u00f3rym nawet najmniejsza osada przez kilka godzin mog\u0142a pochwali\u0107 si\u0119 w\u0142asn\u0105 sal\u0105 kinow\u0105. Dzi\u0119ki inicjatywie braci Gilmour\u00f3w kilkutysi\u0119czne Winslow w Buckinghamshire przez kilka dni w roku mo\u017ce pochwali\u0107 si\u0119 w\u0142asn\u0105 oper\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tak d\u0142ugo zwleka\u0142am z relacj\u0105 z Winslow, a\u017c bomba wybuch\u0142a – tyle \u017ce zupe\u0142nie gdzie indziej. Niespe\u0142na miesi\u0105c przed otwarciem nowego sezonu w Bayreuth gruchn\u0119\u0142a wie\u015b\u0107, \u017ce Roberto Alagna wycofa\u0142 si\u0119 z roli tytu\u0142owej w nowej inscenizacji Lohengrina pod batut\u0105 Christiana Thielemanna i w re\u017cyserii Yuvala Sharona. Pono\u0107 z nadmiaru innych obowi\u0105zk\u00f3w nie zd\u0105\u017cy\u0142 nauczy\u0107 … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["entry","post","publish","author-mangusta","post-3095","format-standard","category-wedrowki-operowe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3095","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3095"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3095\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3114,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3095\/revisions\/3114"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3095"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}