![\"\"](\"http:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/DSCF2968.jpg\")
<\/a><\/p>\nRzym, pa\u017adziernik 2017. Kr\u00f3ciutki wypad z delegacj\u0105 Instytutu Adama Mickiewicza na jedno z trzech p\u00f3\u0142scenicznych wykona\u0144 Kr\u00f3la <\/em>Rogera<\/em>, kt\u00f3re otworzy\u0142y sezon Accademia Nazionale di Santa Cecilia \u2013 rzecz jasna, pod dyrekcj\u0105 Antonia Pappano. W partii tytu\u0142owej z powodzeniem zadebiutowa\u0142 \u0141ukasz Goli\u0144ski, kt\u00f3ry za dwa miesi\u0105ce i kilka dni wyst\u0105pi w najnowszej inscenizacji Mariusza Treli\u0144skiego na deskach TW-ON. Je\u015bli wszystko p\u00f3jdzie po my\u015bli Pappano, kt\u00f3ry w arcydziele Szymanowskiego zakocha\u0142 si\u0119 na zab\u00f3j, za trzy lata \u201eRe Ruggero\u201d zawita w progi mediola\u0144skiej La Scali.<\/p>\n Lubeka, pa\u017adziernik 2017. Takiej przyjemno\u015bci Upi\u00f3r nie m\u00f3g\u0142 sobie odm\u00f3wi\u0107 – Lataj\u0105cy Holender <\/em>pod batut\u0105 Anthony’ego Negusa, jednego z najwspanialszych, a zarazem najskromniejszych na \u015bwiecie specjalist\u00f3w od tw\u00f3rczo\u015bci Ryszarda Wagnera. \u017beby nie by\u0142o zbyt pi\u0119knie, w odra\u017caj\u0105cej plastycznie i \u017cenuj\u0105co nieporadnej re\u017cyserii Aniary Amos. Nic to – sama \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce ogl\u0105dam i s\u0142ucham Holendra <\/em>w secesyjnym Theater L\u00fcbeck, kt\u00f3ry stan\u0105\u0142 na miejscu gmachu, gdzie Tomasz Mann prze\u017cy\u0142 sw\u00f3j pierwszy operowy zachwyt na przedstawieniu Lohengrina<\/em>, <\/em>wynagrodzi\u0142a mi wszelkie przykro\u015bci.<\/p>\n Nottingham, listopad 2017. Tam nas jeszcze nie by\u0142o – po dw\u00f3ch podr\u00f3\u017cach do Leeds postanowi\u0142am dopa\u015b\u0107 zespo\u0142y Opera North w jesiennej trasie po p\u00f3\u0142nocnej Anglii i ostatecznie wyl\u0105dowa\u0142am w mie\u015bcie Robin Hooda. Nie uda\u0142o mi si\u0119 obejrze\u0107 wszystkich przedstawie\u0144 (sezon zorganizowano pod has\u0142em Little Greats<\/em>, prezentuj\u0105c sze\u015b\u0107 kr\u00f3tkich oper w ramach rozmaicie zestawionych „double-bills”), i troch\u0119 \u017ca\u0142uj\u0119, bo omin\u0119\u0142y mnie musical Bernsteina Trouble <\/em>in Tahiti<\/em> i opera komiczna Trial by Jury <\/em>Gilberta i Sullivana. Dosta\u0142am za to Cav\/Pag, Dziecko i czary <\/em>oraz rzadko grywany Osud<\/em>, du\u017co dobrego \u015bpiewu i aktorstwa, sprawn\u0105 na og\u00f3\u0142 re\u017cyseri\u0119 i Dame Rosalind Plowright w nareszcie stosownej dla niej roli Matki w operze Janaczka.<\/p>\n Berlin, grudzie\u0144 2017 i wrzesie\u0144 2018. Dwie jednodniowe wizyty, obydwie bardzo owocne. W przypadku pierwszej mog\u0119 m\u00f3wi\u0107 o wielkim szcz\u0119\u015bciu: nigdy przedtem nie mia\u0142am okazji zetkn\u0105\u0107 si\u0119 z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Meyerbeera na wielkiej scenie. Gdybym nie po\u015bpieszy\u0142a si\u0119 z podr\u00f3\u017c\u0105 do stolicy Niemiec, straci\u0142abym tak\u017ce sposobno\u015b\u0107 obejrzenia Proroka <\/em>w re\u017cyserii Oliviera Py na deskach Deutsche Oper. Po wielkiej awarii systemu zraszaczy kolejne spektakle posz\u0142y ju\u017c w wersji p\u00f3\u0142scenicznej, fetowanej jednak r\u00f3wnie gor\u0105co ze wzgl\u0119du na \u015bwietne kreacje wokalne i celn\u0105 interpretacj\u0119 ca\u0142o\u015bci przez Enrique Mazzol\u0119. Drug\u0105 wizyt\u0119 mam jeszcze \u015bwie\u017co w pami\u0119ci: Le Marteau sans<\/em> ma\u00eetre<\/em><\/span> Bouleza nie zestarza\u0142 si\u0119 ani na jot\u0119. Tak przynajmniej wnioskuj\u0119 z wykonania Ensemble intercontemporain, kt\u00f3re rozbrzmia\u0142o w nadzwyczaj sposobnej akustyce Pierre-Boulez-Saal – nowej, znakomicie zaprojektowanej sali kameralnej na ty\u0142ach berli\u0144skiej Staatsoper.<\/p>\n Lipsk, grudzie\u0144 2017. Ca\u0142y ten wyjazd by\u0142 troch\u0119 jak z ba\u015bni: nad miastem przewala\u0142y si\u0119 kolejne \u015bnie\u017cyce, w zau\u0142kach lipskiej star\u00f3wki pachnia\u0142o piernikami, grzanym winem i \u015bwierkiem, z plakat\u00f3w spogl\u0105da\u0142a p\u00f3\u0142naga Rusa\u0142ka o smutnych, podkr\u0105\u017conych oczach, na pr\u00f3\u017cno wypatruj\u0105c ukochanego Ksi\u0119cia. Arcydzie\u0142o Dworzaka wystawiono w Oper Leipzig po blisko p\u00f3\u0142wiecznej nieobecno\u015bci na tej scenie – w r\u00f3wnie ba\u015bniowym uj\u0119ciu Michiela Dijkemy, chwilami nieodparcie zabawnym, chwilami wzruszaj\u0105cym do \u0142ez, czasem mro\u017c\u0105cym krew w \u017cy\u0142ach. W tytu\u0142ow\u0105 bogink\u0119 brawurowo wcieli\u0142a si\u0119 Olena Tokar, godnie partnerowa\u0142 jej Peter Wedd, kt\u00f3ry tym razem stworzy\u0142 zupe\u0142nie inn\u0105 posta\u0107 ni\u017c w Glasgow. Niestety, w szkockim przedstawieniu sta\u0142 za pulpitem znacznie lepszy dyrygent. A\u017c dziw, ile Christoph Gedschold popsu\u0142 w tej partyturze, maj\u0105c do dyspozycji jedn\u0105 z najlepszych orkiestr na \u015bwiecie.<\/p>\n Drezno, stycze\u0144 2018. Przyjaciele Upiora maj\u0105 czasem genialne pomys\u0142y. Rafa\u0142 Augustyn, pomny na moje traumatyczne prze\u017cycia na premierze Umar\u0142ego miasta <\/em>w TW-ON, postanowi\u0142 wyci\u0105gn\u0105\u0107 mnie na t\u0119 niesprawiedliwie lekcewa\u017con\u0105 oper\u0119 Korngolda do Semperoper. I mia\u0142 racj\u0119 – inscenizacja Davida B\u00f6scha by\u0142a wprawdzie do\u015b\u0107 toporna, cho\u0107 w sumie nieszkodliwa, za to na scenie, a zw\u0142aszcza w kanale orkiestrowym, pod batut\u0105 Dmitri Jurowskiego, dzia\u0142y si\u0119 prawdziwe muzyczne cuda. Ca\u0142kiem niespodziewany prezent zafundowa\u0142a mi grupa Deutsche Bahn: przejazd autobusow\u0105 komunikacj\u0105 zast\u0119pcz\u0105 po najbardziej malowniczych zak\u0105tkach Saksonii – w zwi\u0105zku z kolejnym remontem trakcji kolejowej.<\/p>\n Nancy, stycze\u0144 i marzec 2018. Dawna stolica Lotaryngii okaza\u0142a si\u0119 jednym z pi\u0119kniejszych przystank\u00f3w na trasie moich dotychczasowych podr\u00f3\u017cy. Z jednej strony per\u0142a klasycyzmu, gdzie do dzi\u015b panuje kult Stanis\u0142awa Leszczy\u0144skiego, „kr\u00f3la-dobrodzieja”, po kt\u00f3rym w Polsce nikt nie p\u0142aka\u0142 – z drugiej kolebka francuskiej secesji, reprezentowanej przede wszystkim przez wizjonerskie projekty \u00c9mile\u2019a Gall\u00e9. Obydwa style id\u0105 ze sob\u0105 pod r\u0119k\u0119 w eklektycznym gmachu Op\u00e9ra national de Lorraine, dok\u0105d najpierw zagna\u0142o mnie na Kati\u0119 Kabanow\u0105 <\/em>Janaczka, potem za\u015b na Bal maskowy <\/em>ze zjawiskow\u0105 Ew\u0105 Wolak w partii Ulryki. Chyba jeszcze tam wr\u00f3c\u0119, zw\u0142aszcza \u017ce w przysz\u0142ym sezonie zapowiadaj\u0105 premier\u0119 Sigurda <\/em>Ernesta Reyera, francuskiej odpowiedzi na Pier\u015bcie\u0144 Nibelunga, <\/em>kt\u00f3r\u0105 w 1919 roku zainaugurowano dzia\u0142alno\u015b\u0107 nowego teatru w Nancy.<\/p>\n Karlsruhe, marzec i kwiecie\u0144 2018. Gro\u017ab\u0119 spe\u0142ni\u0142am – uciek\u0142am na Wielki Tydzie\u0144 wraz z Wielkanoc\u0105 do stolicy rejencji Karlsruhe, \u017ceby po raz pierwszy od 1978 roku obejrze\u0107 w ca\u0142o\u015bci Pier\u015bcie\u0144 Nibelunga<\/em>. Ku mojemu zaskoczeniu Walkiria <\/em>w re\u017cyserii Yuvala Sharona – kt\u00f3ry niespe\u0142na pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej otworzy\u0142 festiwal w Bayreuth now\u0105 inscenizacj\u0105 Lohengrina<\/em> – okaza\u0142a si\u0119 najbardziej sp\u00f3jn\u0105, najpi\u0119kniejsz\u0105 wizualnie i najwierniejsz\u0105 idei kompozytora cz\u0119\u015bci\u0105 bade\u0144skiego Ringu. <\/em>Ze Zmierzchu bog\u00f3w <\/em> w uj\u0119ciu Tobiasa Kratzera mia\u0142am ch\u0119\u0107 uciec z krzykiem: i zgodnie z moimi najgorszymi przewidywaniami w\u0142a\u015bnie ten spektakl zosta\u0142 nominowany do Niemieckiej Nagrody Teatralnej FAUST. Na szcz\u0119\u015bcie \u015bpiewacy przeszli samych siebie, dyrygent Justin Brown wycisn\u0105\u0142 z orkiestry si\u00f3dme poty, a frustracj\u0119 mo\u017cna by\u0142o roz\u0142adowa\u0107 przy okazji wiosennych spacer\u00f3w po modernistycznym osiedlu Dammerstock.<\/p>\n Madryt, kwiecie\u0144 2018. Kolejny wypad do Teatro Real, tym razem na hiszpa\u0144sk\u0105 premier\u0119 Gloriany <\/em>Brittena – dzie\u0142a, kt\u00f3re sam kompozytor skaza\u0142 na pora\u017ck\u0119, niezbyt rozwa\u017cnie dobieraj\u0105c temat opery planowanej na uroczysto\u015b\u0107 koronacji El\u017cbiety II. Gloriana <\/em>czeka\u0142a na odkrycie prawie sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat. I w ko\u0144cu si\u0119 doczeka\u0142a, cho\u0107 oklaski po premierze by\u0142y do\u015b\u0107 pow\u015bci\u0105gliwe – trudno orzec, czy z powodu niech\u0119ci Hiszpan\u00f3w do kr\u00f3lowej, kt\u00f3ra rozbi\u0142a Wielk\u0105 Armad\u0119, czy te\u017c z zak\u0142opotania po niedawnym rozdaniu nagr\u00f3d Opera Magazine, kiedy szkocki re\u017cyser David McVicar przepad\u0142 w konkurencji z Mariuszem Treli\u0144skim. A stworzy\u0142 spektakl wybitny, jeden z najlepszych w swojej karierze – co w pe\u0142ni docenili nieuprzedzeni widzowie drugiego przedstawienia, nagradzaj\u0105c tw\u00f3rc\u00f3w huraganow\u0105 owacj\u0105.<\/p>\n Coventry, maj 2018. Utwierdzam si\u0119 w przekonaniu, \u017ce Opera North jest jednym z najlepiej zarz\u0105dzanych i najbardziej kreatywnych zespo\u0142\u00f3w operowych na Wyspach Brytyjskich.\u00a0 Ka\u017cd\u0105 niesprzyjaj\u0105c\u0105 sytuacj\u0119 potrafi wykorzysta\u0107 na swoj\u0105 korzy\u015b\u0107 – poniewa\u017c kana\u0142 w Grand Theatre w Leeds nie jest w stanie pomie\u015bci\u0107 du\u017cego zespo\u0142u orkiestrowego, w ostatniej cz\u0119\u015bci sezonu muzycy skupiaj\u0105 si\u0119 na jednym wielkoobsadowym utworze i ruszaj\u0105 z nim w tourn\u00e9e po Anglii, prezentuj\u0105c go w wersji p\u00f3\u0142scenicznej. W tym sezonie wyb\u00f3r pad\u0142 na Salome <\/em>Straussa, kt\u00f3r\u0105 us\u0142ysza\u0142am w Butterworth Hall, w Warwick Arts Centre na terenie kampusu University of Warwick. Nie wiem, kogo bardziej chwali\u0107: czy fenomenaln\u0105 Jennifer Holloway w partii tytu\u0142owej, czy Sir Richarda Armstronga, pod kt\u00f3rego batut\u0105 orkiestra wspi\u0119\u0142a si\u0119 na wy\u017cyny interpretacji Straussowskiego arcydzie\u0142a. <\/span><\/p>\n Budapeszt, czerwiec 2018. To by\u0142a odwa\u017cna decyzja: po wstrz\u0105saj\u0105cych do\u015bwiadczeniach z dw\u00f3ch Tristan\u00f3w <\/em>w Longborough wybra\u0107 si\u0119 na t\u0119 sam\u0105 oper\u0119 do M\u00fcpa Budapest<\/span>: pod rzeteln\u0105, cho\u0107 nieporywaj\u0105c\u0105 batut\u0105 \u00c1d\u00e1ma Fischera, i w obsadzie z\u0142o\u017conej z gwiazd, kt\u00f3re najlepsze lata maj\u0105 ju\u017c dawno za sob\u0105. Mimo to nie \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce Jakub Puchalski nam\u00f3wi\u0142 mnie na ten wyjazd – z powodu, kt\u00f3ry zaskoczy\u0142 nas oboje. Wyst\u0119p Mattiego Salminena, s\u0119dziwego fi\u0144skiego basa, pozostanie w naszej pami\u0119ci jako niedo\u015bcigniony wzorzec interpretacji postaci Kr\u00f3la Marka. W Tristanie <\/em>nikt nie przebije Negusa; wierz\u0119 jednak, \u017ce Fischer z wi\u0119kszym polotem poprowadzi przysz\u0142oroczny Pier\u015bcie\u0144 Nibelunga<\/em>. Pojedziemy na pewno. By\u0107 mo\u017ce zn\u00f3w zamieszkamy w s\u0105siedztwie parku imienia pewnego wielkiego dyrygenta – oczywi\u015bcie nie musz\u0119 t\u0142umaczy\u0107, o kogo chodzi, prawda? Longborough, czerwiec i lipiec 2018. W\u0142a\u015bciwie nie mam ju\u017c nic do dodania. Wizyty w Cotswolds sta\u0142y si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 upiornej rutyny – owszem, kosztownej, ale dla rzemios\u0142a dyrygenckiego Anthony’ego Negusa warto odk\u0142ada\u0107 grosz w po\u0144czoch\u0119 przez ca\u0142y sezon. Tym razem, opr\u00f3cz delektowania si\u0119 znakomit\u0105 inscenizacj\u0105 Lataj\u0105cego Holendra<\/em> w uj\u0119ciu Thomasa Guthriego (z fenomenaln\u0105 Kirstin Sharpin w partii Senty) oraz mniej spektakularn\u0105, ale porywaj\u0105c\u0105 muzycznie produkcj\u0105 Ariadny na Naksos <\/em>Straussa, oddawali\u015bmy si\u0119 urokom pieszych wycieczek po okolicy. Kolejne trasy w planach na przysz\u0142y rok – w kt\u00f3rym Negus rozpoczyna realizacj\u0119 nowego Ringu<\/em> w re\u017cyserii Amy Lane. To b\u0119dzie ju\u017c troch\u0119 inne Longborough, wci\u0105\u017c jednak mam nadziej\u0119, \u017ce plany Polly Graham, nowej dyrektor artystycznej LFO, nie stan\u0105 w sprzeczno\u015bci z ol\u015bniewaj\u0105c\u0105 i pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem odr\u0119bn\u0105 wizj\u0105 Negusa.<\/p>\n Winslow, czerwiec 2018. Moja druga i chyba ju\u017c ostatnia podr\u00f3\u017c do „wiejskiej” opery w Buckinghamshire. Wysz\u0142o na jaw, \u017ce w\u0142a\u015bcicielom Winslow Hall bardziej zale\u017cy na blichtrze i opinii miejscowych arystokrat\u00f3w ni\u017c na budowaniu wi\u0119zi z grupk\u0105 muzycznych zapale\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy mimo powa\u017cnych ogranicze\u0144 technicznych i finansowych zdo\u0142ali wystawi\u0107 Trubadura <\/em>w obsadzie, jakiej nie powstydzi\u0142aby si\u0119 wi\u0119kszo\u015b\u0107 presti\u017cowych teatr\u00f3w w Europie. Szkoda wielka, tym bardziej \u017ce Winslow Hall Opera straci tym samym wyj\u0105tkowo wra\u017cliw\u0105 i \u015bwiadom\u0105 swego warsztatu re\u017cyserk\u0119: Carmen Jakobi, za kt\u00f3r\u0105 posz\u0142abym na koniec \u015bwiata po jej produkcjach w Longborough. Kto wie, mo\u017ce jeszcze p\u00f3jd\u0119.<\/p>\n Aarhus, sierpie\u0144 2018. Pocz\u0105wszy od warszawskiej premiery Pasa\u017cerki <\/em>Wajnberga towarzysz\u0119 tej operze krok w krok. W Jekaterynburgu oczy wyp\u0142aka\u0142am. Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce du\u0144ska inscenizacja w Aarhus zaskoczy mnie pod wzgl\u0119dem muzycznym. I nie myli\u0142am si\u0119. Zaskoczy\u0142a mnie jednak jako bezprzyk\u0142adny tryumf procesu przepracowywania traumy przez sztuk\u0119. Do dzi\u015b nie mog\u0119 wyj\u015b\u0107 z podziwu, \u017ce dziewi\u0119tnastoletni ch\u00f3rzysta odwa\u017cy\u0142 si\u0119 w\u0142o\u017cy\u0107 prawdziwy mundur oficera SS, \u017ce jego kole\u017canki postanowi\u0142y \u015bci\u0105\u0107 w\u0142osy do go\u0142ej sk\u00f3ry i przekaza\u0107 je na peruki dla dzieci po chemioterapii \u2013 \u017ceby tym bardziej \u015bwiadomie wej\u015b\u0107 w role sponiewieranych wi\u0119\u017aniarek Auschwitz, \u017ce wykonawca partii Tadeusza zdecydowa\u0142 si\u0119 zagra\u0107 Chaconne <\/em>z Partity<\/em> nr 2 <\/em>BWV 1004 Bacha bez pomocy dublera. Spotka\u0142am w Aarhus m\u0105drych, szcz\u0119\u015bliwych Du\u0144czyk\u00f3w. <\/span><\/span><\/p>\n Oslo, wrzesie\u0144 2018. Zn\u00f3w si\u0119 przekona\u0142am, \u017ce dama pikowa oznacza skryt\u0105 nie\u017cyczliwo\u015b\u0107. By\u0107 mo\u017ce wynikaj\u0105c\u0105 z niewiedzy o okoliczno\u015bciach powstania ostatniego arcydzie\u0142a Czajkowskiego. Zesp\u00f3\u0142 Operahuset w Oslo zdecydowa\u0142 si\u0119 otworzy\u0107 nowy sezon wznowieniem dziesi\u0119cioletniej inscenizacji Arnauda Bernarda z Tuluzy. Inscenizacji, kt\u00f3ra ju\u017c w 2008 roku by\u0142a dalekim, zatr\u0105caj\u0105cym o plagiat echem nieudanej wizji Lwa Dodina z Amsterdamu. Bernard postanowi\u0142 j\u0105 „poprawi\u0107”, czyli w praktyce posun\u0105\u0107 do granic absurdu. Znam t\u0119 oper\u0119 jak w\u0142asn\u0105 kiesze\u0144, wi\u0119c wszystko si\u0119 we mnie burzy – zw\u0142aszcza \u017ce w obsadzie znalaz\u0142o si\u0119 kilkoro \u015bpiewak\u00f3w wybitnych, na czele z Borisem Statsenk\u0105 w partii Tomskiego oraz Svetlan\u0105 Aksenov\u0105 i Peterem Weddem w rolach Lizy i Hermana. Odchoruj\u0119 i wejd\u0119 w nadchodz\u0105cy sezon z podniesionym czo\u0142em. Przede mn\u0105 jesienny sezon Welsh National Opera, mi\u0119dzy innymi z now\u0105 inscenizacj\u0105 Wojny i pokoju <\/em>Prokofiewa; Hugenoci <\/em>Meyerbeera w Operze Paryskiej; Fidelio <\/em>w Bilbao… A to dopiero pocz\u0105tek. Pi\u0119kny sobie zaw\u00f3d wybra\u0142am. I przepi\u0119kne wsparcie dosta\u0142am od swoich Czytelnik\u00f3w. Warto \u017cy\u0107, s\u0142ucha\u0107 i pisa\u0107. To nie ostatni sezon Upiora.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zaczn\u0119 od podzi\u0119kowa\u0144. Wprawdzie miniony sezon by\u0142 niezwykle pracowity\u00a0 – o czym przekonaj\u0105 si\u0119 Pa\u0144stwo za chwil\u0119 – nadchodz\u0105cy zapowiada si\u0119 jednak r\u00f3wnie bogato. Z tym wi\u0119ksz\u0105 wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 \u015bpiesz\u0119 donie\u015b\u0107, \u017ce pierwsza akcja crowdfundingowa Upiora w Operze spotka\u0142a si\u0119 z niezwyk\u0142ym odzewem Czytelnik\u00f3w. Przez p\u00f3\u0142tora miesi\u0105ca uda\u0142o si\u0119 zebra\u0107 imponuj\u0105c\u0105 kwot\u0119 9596 PLN. Pierwsze podzi\u0119kowania … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-3306","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3306","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3306"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3306\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3329,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3306\/revisions\/3329"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3306"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3306"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3306"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n
\n<\/span><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n