{"id":366,"date":"2015-03-05T12:36:07","date_gmt":"2015-03-05T11:36:07","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=366"},"modified":"2021-02-21T11:18:10","modified_gmt":"2021-02-21T10:18:10","slug":"top-10-czyli-the-best-of-handel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=366","title":{"rendered":"Top 10, czyli The Best of H\u00e4ndel"},"content":{"rendered":"

No i mam za swoje: ja, przeciwniczka ranking\u00f3w. Piotr Matwiejczuk za kar\u0119 kaza\u0142 mi wybra\u0107 dziesi\u0119\u0107 ulubionych utwor\u00f3w H\u00e4ndla, a potem jeszcze dokona\u0107 subiektywnego wyboru nagra\u0144. \u0141atwo nie by\u0142o, zw\u0142aszcza \u017ce pr\u00f3bowa\u0142am jednak by\u0107 obiektywna i zadowoli\u0107 wszystkich, co i tak mi si\u0119 z pewno\u015bci\u0105 nie uda\u0142o. Czo\u0142owa dziesi\u0105tka w lutowym numerze „Muzyki w Mie\u015bcie”. Prosz\u0119 czyta\u0107, s\u0142ucha\u0107 i si\u0119 ze mn\u0105 nie zgadza\u0107. <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Pomnik H\u00e4ndla<\/span> w Halle. Fot. J\u00f6rg M. Unger<\/span><\/p>\n

***<\/p>\n

Mesjasz HWV 56<\/p>\n

Susan Gritton, Dorothea R\u00f6schmann, Bernarda Fink, Charles Daniels, Neal Davies
\nGabrieli Consort and Players
\nPaul McCreesh<\/p>\n

0289 453 4642 7 2 CDs DDD AH2
\nARCHIV Produktion (1997)<\/p>\n

To nagranie powinno si\u0119 znale\u017a\u0107 w p\u0142ytotece ka\u017cdego mi\u0142o\u015bnika tw\u00f3rczo\u015bci H\u00e4ndla; cho\u0107by dlatego, \u017ce interpretacja brytyjskiego dyrygenta a\u017c kipi od emocji i ujmuje prawdziw\u0105 rado\u015bci\u0105 muzykowania. Tempa s\u0105 zaskakuj\u0105co wy\u015brubowane, co nie odbija si\u0119 jednak ani na przejrzysto\u015bci faktury, ani na elegancji poszczeg\u00f3lnych fraz i zda\u0144 muzycznych. Czasem razi nadmierna ekspresja solist\u00f3w, przyda\u0142yby si\u0119 te\u017c bardziej wywa\u017cone proporcje w ch\u00f3rach, gdzie \u2013 jak zwykle u McCreesha \u2013 soprany dominuj\u0105 nad reszt\u0105 sk\u0142adu. Jedno wszak\u017ce jest pewne: Mesjasz <\/em>w uj\u0119ciu Gabrieli Consort and Players ostatecznie burzy mit o rzekomym nudziarstwie angielskich wykona\u0144 historycznych. Mimo up\u0142ywu lat wci\u0105\u017c plasuje si\u0119 na wysokiej pozycji mojej listy, cho\u0107 z wielu wzgl\u0119d\u00f3w doradza\u0142abym uzupe\u0142nienie kolekcji o intryguj\u0105c\u0105, jeszcze bardziej \u201eoperow\u0105\u201d i obrazoburcz\u0105 wersj\u0119 Marca Minkowskiego z Les Musiciens du Louvre (2001, ARCHIV), kt\u00f3re\u015b z nagra\u0144 Beechama \u2013 albo klasyczne z 1959 dla RCA, albo znacznie wcze\u015bniejsze, z 1928 roku, pierwsze nieomal kompletne w dziejach fonografii. W nowszych uj\u0119\u0107 nie wolno przegapi\u0107 \u017cywio\u0142owego Ren\u00e9 Jacobsa (2006) i wersji dubli\u0144skiej w radosnej i \u015bwie\u017cej interpretacji Dunedin Consort (2007). Historyczni pury\u015bci najwy\u017cej sobie ceni\u0105 nagranie The Sixteen pod dyrekcj\u0105 Harry\u2019ego Christophersa (2008). Na szcz\u0119\u015bcie nie jestem puryst\u0105.<\/p>\n

 <\/p>\n

Giulio Cesare HWV 17<\/p>\n

Marijana Mijanovi\u0107, Magdalena Ko\u017een\u00e1, Anne Sophie von Otter, Charlotte Hellekant, Bejun Mehta, Alan Ewing, Pascal Bertin, Jean-Michel Ankaoua
\nLes Musiciens du Louvre
\nMarc Minkowski<\/p>\n

0289 474 2102 3 3 CDs DDD AH3
\nARCHIV Produktion (2003)<\/p>\n

Do tej opery mam szczeg\u00f3lny sentyment, by\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce by\u0142 to pierwszy H\u00e4ndel, jakiego zobaczy\u0142am i us\u0142ysza\u0142am na scenie. A p\u00f3\u017aniej wystarczaj\u0105co cz\u0119sto obcowa\u0142am z nagraniami ca\u0142o\u015bci b\u0105d\u017a poszczeg\u00f3lnych fragment\u00f3w Juliusza Cezara<\/em>, by zyska\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce rozbudowana i pyszna wyrazowo partia tytu\u0142owego bohatera, przeznaczona pierwotnie na g\u0142os kastrata altowego, wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie najlepiej wypada w uj\u0119ciu kobiecym. Dlatego z czystym sumieniem polecam nagranie Minkowskiego, gdzie w rol\u0119 Cezara wcieli\u0142a si\u0119 Mariana Mijanovi\u0107, obdarzona elastycznym, pe\u0142nym w brzmieniu i cudownie wyr\u00f3wnanym w rejestrach altem, kt\u00f3rym \u2013 niewykluczone \u2013 wzbudzi\u0142aby podziw i uznanie samego Senesina. Godnie partneruje jej Magdalena Ko\u017een\u00e1 w partii Kleopatry, tutaj u absolutnego szczytu formy, imponuj\u0105ca si\u0142\u0105 ekspresji i precyzj\u0105 ornamentacji. Je\u015bli doda\u0107 do tego osza\u0142amiaj\u0105ce tempa, pe\u0142ne pasji, teatralne uj\u0119cie ca\u0142o\u015bci narracji i ujmuj\u0105c\u0105 chropawo\u015b\u0107 faktury orkiestrowej, kt\u00f3ra tylko pog\u0142\u0119biaj\u0105 prawd\u0119 tej interpretacji \u2013 zyskamy nagranie wzorcowe, kt\u00f3re zal\u015bni blaskiem na p\u00f3\u0142ce ka\u017cdego melomana. Nawet w zestawieniu ze wcze\u015bniejszym o jedena\u015bcie lat uj\u0119ciem Ren\u00e9 Jacobsa dla wytw\u00f3rni Harmonia Mundi, kt\u00f3re ceni\u0119 zw\u0142aszcza za brawurow\u0105 kreacj\u0119 Jennifer Larmore, \u015bpiewaj\u0105c\u0105 parti\u0119 Cezara d\u017awi\u0119cznym, idealnie postawionym g\u0142osem, chwilami jeszcze dostojniej i z wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105 wyrazu ni\u017c ol\u015bniewaj\u0105ca Mijanovi\u0107 z nagrania Minkowskiego.<\/p>\n

 <\/p>\n

Acis & Galatea HWV 49a<\/p>\n

Susan Hamilton, Nicholas Mulroy, Thomas Hobbs, Nicholas Hurndall Smith, Matthew Brook
\nDunedin Consort & Players
\nJohn Butt<\/p>\n

CKD 319
\nLinn Records (2008)<\/p>\n

Ta kompozycja nie cieszy si\u0119 takim uznaniem badaczy, jak p\u00f3\u017aniejsze opery H\u00e4ndla. Powsta\u0142a w czasie rezydencji w Cannons, na dworze ksi\u0119cia Chandos, w pocz\u0105tkowej fazie h\u00e4ndlowskiej dzia\u0142alno\u015bci w Anglii, kiedy tw\u00f3rca wchodzi\u0142 dopiero w tutejszy idiom muzyczny, czerpi\u0105c natchnienie przede wszystkim z dorobku Purcella. W tym w\u0142a\u015bnie duchu powsta\u0142a maska Acis i Galatea<\/em>, nazywana te\u017c serenat\u0105, oper\u0105 pastoraln\u0105 b\u0105d\u017a nawet \u201eoperk\u0105\u201d (little opera<\/em>), jak okre\u015bli\u0142 j\u0105 sam H\u00e4ndel. Mimo w\u0105t\u0142o\u015bci intrygi to jednak kamie\u0144 milowy w jego spu\u015bci\u017anie, koronny dow\u00f3d umiej\u0119tno\u015bci wtopienia si\u0119 w ca\u0142kiem obc\u0105 z pozoru stylistyk\u0119, w ka\u017cdym razie na tyle, by napisa\u0107 utw\u00f3r bezpretensjonalny, a zarazem niezwykle uwodzicielski pod wzgl\u0119dem inwencji melodycznej. Dlatego polecam r\u00f3wnie bezpretensjonalne i uwodzicielskie nagranie szkockiego zespo\u0142u pod batut\u0105 Johna Butta: z pi\u0119ciorgiem solist\u00f3w wykonuj\u0105cych tak\u017ce partie ch\u00f3ralne, z mikroskopijn\u0105 obsad\u0105 instrumentaln\u0105, obejmuj\u0105c\u0105 zaledwie czworo skrzypiec, dwie wiolonczele, kontrabas, po dwa flety i oboje oraz fagot. Uj\u0119cie intymne, a zarazem pe\u0142ne wigoru, klarowne i po prostu szczere. Kto poczuje niedosyt, mo\u017ce jeszcze si\u0119gn\u0105\u0107 po kr\u0105\u017cek Hyperionu z wykonaniem The King\u2019s Consort, przede wszystkim ze wzgl\u0119du na znakomitego Johna Marka Ainsleya w partii Acisa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Concerti grossi op. 6 nos. 1-12 HWV 319-330<\/p>\n

Avison Ensemble
\nPavlo Beznosiuk<\/p>\n

CKD 362
\nLinn Records<\/p>\n

Akurat tych dwana\u015bcie koncert\u00f3w na orkiestr\u0119 \u2013 wydanych p\u00f3\u017aniej jako opus 6 \u2013 H\u00e4ndel skomponowa\u0142 zaledwie w miesi\u0105c, na prze\u0142omie wrze\u015bnia i pa\u017adziernika 1739 roku. Utwory na concertino z\u0142o\u017cone z dwojga skrzypiec i wiolonczeli, smyczkowe ripieno i continuo realizowane na klawesynie mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107 jako przerywniki podczas wykona\u0144 H\u00e4ndlowskich \u00f3d i oratori\u00f3w. Aczkolwiek konwencjonalne w formie i nawi\u0105zuj\u0105ce raczej do tradycji Corellego ni\u017c Vivaldiego i Bacha, imponuj\u0105 bogactwem wykorzystanych styl\u00f3w i form, pocz\u0105wszy od sonat triowych i francuskich uwertur, sko\u0144czywszy na w\u0142oskich sinfoniach i niemieckich fugach. To wszystko s\u0142ycha\u0107 w grze Avison Ensemble, kt\u00f3rych muzycy zachwycaj\u0105 kolorystyk\u0105 brzmienia, wyrafinowaniem prowadzenia frazy i kszta\u0142towania faktury. Wielbicielom grania spokojniejszego, bardziej zdyscyplinowanego i wiernego odrobin\u0119 ju\u017c przebrzmia\u0142ym regu\u0142om wykonawstwa muzyki dawnej polecam kanoniczne nagranie Haydn and H\u00e4ndel Society pod dyrekcj\u0105 Christophera Hogwooda, zarejestrowane w na kr\u0105\u017cku wytw\u00f3rni DECCA w 1993 roku.<\/p>\n

 <\/p>\n

Theodora HWV 68<\/p>\n

Susan Gritton, Robin Blaze, Paul Agnew, Susan Bickley
\nGabrieli Consort and Players
\nPaul McCreesh<\/p>\n

0289 469 0612 5 3 CDs DDD AH3
\nARCHIV Produktion (2000)<\/p>\n

Przedostatnie oratorium H\u00e4ndla \u2013 opowie\u015b\u0107 o m\u0119czennicy, kt\u00f3ra wola\u0142a umrze\u0107, ni\u017c wyrzec si\u0119 swojej wiary \u2013 w 1750 roku nie znalaz\u0142o poklasku w\u015br\u00f3d londy\u0144skiej publiczno\u015bci i zesz\u0142o z afisza po trzech zaledwie wykonaniach. Dopiero pod koniec XX wieku muzykolodzy zaliczyli je w poczet najwi\u0119kszych dokona\u0144 kompozytora, co zaowocowa\u0142o spor\u0105 liczb\u0105 nagra\u0144 oraz kilkoma pr\u00f3bami teatralizacji Teodory<\/em>. Melomanom szukaj\u0105cym interpretacji wirtuozowskiej, a zarazem g\u0142\u0119boko przemy\u015blanej, zdecydowanie polecam trzyp\u0142ytowy album Gabrieli Consort and Players z wy\u015bmienit\u0105 kreacj\u0105 Susan Gritton w partii tytu\u0142owej. W tym wysmakowanym uj\u0119ciu zachwyca ka\u017cdy detal: \u015bwietnie dobrane tempa, spokojny rytm recytatyw\u00f3w, stylowa, \u015bwietnie realizowana ornamentyka. Je\u015bli kto\u015b jest ciekaw, jak mo\u017cna wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie inscenizowa\u0107 H\u00e4ndlowskie oratoria, niech si\u0119gnie po DVD z nagraniem spektaklu Christofa Loya z Festiwalu w Salzburgu w 2009 roku: w solidnej interpretacji Freiburger Barockorchester pod batut\u0105 Ivora Boltona i ze znakomitym Bejunem Meht\u0105 w roli Didymusa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Trio Sonatas op. 2<\/p>\n

Wilbert Hazelzet (flet pod\u0142u\u017cny)
\nSonnerie<\/p>\n

AIE 33
\nAvie Records (2009)<\/p>\n

Utwory z H\u00e4ndlowskiego opusu 2 s\u0105 by\u0107 mo\u017ce szczytowym osi\u0105gni\u0119ciem w dziedzinie sonaty triowej \u2013 dzi\u0119ki niespo\u017cytej inwencji kompozytora i jego niewiarygodnej umiej\u0119tno\u015bci r\u00f3\u017cnicowania faktur trzyg\u0142osowych. To muzyka tylko z pozoru \u0142atwa i przyjemna, niewymagaj\u0105ca szczeg\u00f3lnego zaanga\u017cowania s\u0142uchacza. Dzi\u0119ki idealnemu porozumieniu instrumentalist\u00f3w z tria prowadzonego przez skrzypaczk\u0119 Monic\u0119 Huggett oraz niedo\u015bcignionej wirtuozerii holenderskiego flecisty mo\u017cemy podziwia\u0107 j\u0105 w ca\u0142ej krasie, doceniaj\u0105c nie tylko jej wyrafinowan\u0105 logik\u0119, ale te\u017c \u015bwie\u017cy, zmys\u0142owy wdzi\u0119k. Je\u015bli kto\u015b uzna, \u017ce w interpretacjach tych kameralnych arcydzie\u0142ek przyda\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej energii, \u017cywego dialogu i najzwyklejszych ludzkich emocji, powinien uzupe\u0142ni\u0107 sw\u0105 p\u0142ytotek\u0119 o kr\u0105\u017cek wytw\u00f3rni Harmonia Mundi z nagraniem Academy of Ancient Music pod dyrekcj\u0105 Richarda Egarra, w kt\u00f3rym znalaz\u0142y si\u0119 tak\u017ce Sonaty op. 5, a flet us\u0142yszymy tylko w Sonatach op. 2 nr 1 (traverso) i op. 2 nr 4 (pod\u0142u\u017cny).<\/p>\n

 <\/p>\n

Music for the Royal Fireworks HWV 351<\/p>\n

Ensemble Zefiro
\nAlfredo Bernardini<\/p>\n

88697 36791-2
\nDeutsche Harmonia Mundi (2004)<\/p>\n

Suita, kt\u00f3ra w 1749 roku u\u015bwietni\u0142a pokaz ogni sztucznych w londy\u0144skim Green Park z okazji zako\u0144czenia o\u015bmioletniej wojny o sukcesj\u0119 austriack\u0105, przesz\u0142a do historii nie tylko ze wzgl\u0119d\u00f3w muzycznych. Deszcz la\u0142 jak z cebra, gigantyczna p\u0142askorze\u017aba z wizerunkiem kr\u00f3la Jerzego II zawali\u0142a si\u0119 na magazyn fajerwerk\u00f3w, \u0142adunki wybuch\u0142y, budynek doszcz\u0119tnie sp\u0142on\u0105\u0142, a mimo to stuosobowa orkiestra ofiarnie dogra\u0142a utw\u00f3r do ko\u0144ca, wraz z wie\u0144cz\u0105cymi dzie\u0142o menuetami. Kompozycj\u0119, przeznaczon\u0105 pierwotnie na \u201ewojskowy\u201d sk\u0142ad instrument\u00f3w d\u0119tych z perkusj\u0105, H\u00e4ndel przepisa\u0142 p\u00f3\u017aniej na wersj\u0119 z udzia\u0142em smyczk\u00f3w, wykonywan\u0105 po dzi\u015b dzie\u0144, tak\u017ce przez w\u0142oski zesp\u00f3\u0142 Zefiro pod kierunkiem oboisty Alfreda Bernardiniego. T\u0119 wersj\u0119 od innych uj\u0119\u0107 odr\u00f3\u017cnia jednak niezwyk\u0142a lekko\u015b\u0107 gry i dba\u0142o\u015b\u0107 o koloryt brzmieniowy poszczeg\u00f3lnych grup instrument\u00f3w. Warto te\u017c zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, \u017ce p\u0142yt\u0119 nagrano pod go\u0142ym niebem, w kru\u017cgankach zabytkowego kolegium jezuickiego na Sycylii. Entuzjastom wykonawstwa prawdziwie \u201ehistorycznego\u201d polecam p\u0142yt\u0119 The English Concert z 1996, na kt\u00f3rej Trevor Pinnock pieczo\u0142owicie odtworzy\u0142 sk\u0142ad tyle\u017c s\u0142ynnego, co pechowego wykonania z Green Park.<\/p>\n

 <\/p>\n

Serse HWV 40<\/p>\n

Anna St\u00e9phany, Rosemary Joshua, David Daniels, Hilary Summers, Jo\u00e9lle Harvey, Andreas Wolf, Brindley Sherratt
\nEarly Opera Company
\nChristian Curnyn<\/p>\n

CHAN0797
\nChaconne (2013)<\/p>\n

Kto\u015b kiedy\u015b powiedzia\u0142, \u017ce to najgorsze libretto, do kt\u00f3rego H\u00e4ndel cokolwiek skomponowa\u0142 w swoim \u017cyciu. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni re\u017cyserzy s\u0105 zgo\u0142a odmiennego zdania: p\u0142ynna narracja tej egzotycznej tragikomedii, kt\u00f3ra chwilami zatr\u0105ca o fars\u0119, uczyni\u0142a z niej jedn\u0105 z najch\u0119tniej wystawianych oper H\u00e4ndlowskich. Do jej popularno\u015bci przyczyni\u0142a si\u0119 te\u017c s\u0142ynna aria \u201eOmbra mai fu\u201d, w kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wny protagonista wy\u015bpiewuje pochwa\u0142\u0119 cienia rzucanego przez drzewo platanowe. Ari\u0119 t\u0119 p\u00f3\u017aniej wielokrotnie aran\u017cowano na rozmaite sk\u0142ady i grywano pod tytu\u0142em Largo from Xerxes<\/em>, cho\u0107 tw\u00f3rca opatrzy\u0142 j\u0105 oznaczeniem larghetto.<\/em> Popularno\u015b\u0107 Kserksesa<\/em> z regu\u0142y nie przek\u0142ada\u0142a si\u0119 na trafne decyzje obsadowe. Chwalebnym wyj\u0105tkiem jest stosunkowo \u015bwie\u017ce nagranie dla wytw\u00f3rni Chaconne, z udzia\u0142em znakomitej technicznie mezzosopranistki Anny St\u00e9phany, kt\u00f3rej uda\u0142o si\u0119 stworzy\u0107 wielowymiarowy portret perskiego w\u0142adcy, malowany przewa\u017cnie w odpychaj\u0105cych barwach. Pozostali soli\u015bci tworz\u0105 niemal idealn\u0105 obsad\u0119, na czele z Hilary Summers w roli Amasrte, dysponuj\u0105c\u0105 przepi\u0119knym, pe\u0142nym wyrazu kontraltem. Je\u015bli kto\u015b koniecznie chce si\u0119ga\u0107 po starsze nagrania, prowokacyjnie polecam archiwaln\u0105 interpretacj\u0119 Rafaela Kubelika, mi\u0119dzy innymi z Herth\u0105 T\u00f6pper i Fritzem Wunderlichem, dost\u0119pn\u0105 w katalogu wytw\u00f3rni Orfeo.<\/p>\n

 <\/p>\n

Coronation Anthems<\/p>\n

European Union Baroque Orchestra, Choir of Clare College Cambridge
\nLars Ulrik Mortensen<\/p>\n

CD711
\nObsidian Records (2014)<\/p>\n

Porz\u0105dna dyskografia h\u00e4ndlowska nie mo\u017ce si\u0119 obej\u015b\u0107 bez czterech hymn\u00f3w skomponowanych na uroczysto\u015b\u0107 koronacyjn\u0105 Jerzego II Hanowerskiego, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 11 pa\u017adziernika 1727 roku w Opactwie Westminsterskim. Przynajmniej z dw\u00f3ch powod\u00f3w. Po pierwsze, Coronation Anthems <\/em>do dzi\u015b towarzysz\u0105 koronacjom monarch\u00f3w brytyjskich. Po drugie, ich popularno\u015b\u0107 dawno ju\u017c przekroczy\u0142a progi sal koncertowych: wystarczy wspomnie\u0107, \u017ce znany kibicom na ca\u0142ym \u015bwiecie Hymn Ligi Mistrz\u00f3w jest adaptacj\u0105 hymnu Zadok the Priest<\/em>, wykonywan\u0105 przez zespo\u0142y Royal Philharmonic w trzech oficjalnych j\u0119zykach UEFA. Z istnego morza nagra\u0144 wybra\u0142am dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w wersj\u0119 najnowsz\u0105, z p\u0142yty, na kt\u00f3rej znalaz\u0142y si\u0119 tak\u017ce Concerto grosso op. 3 nr 2 oraz Oda na urodziny kr\u00f3lowej Anny \u00ad\u2013 <\/em>wykonanie tradycyjne, a zarazem zaskakuj\u0105co \u015bwie\u017ce, radosne, wolne od cz\u0119stej w innych uj\u0119ciach bombastyczno\u015bci. Wielbicielom ch\u0142opi\u0119cych sopran\u00f3w z czystym sumieniem polecam kr\u0105\u017cek wytw\u00f3rni EMI, z hymnami w wykonaniu Choir of King\u2019s College, Cambridge oraz Academy of Ancient Music pod dyrekcj\u0105 Stephena Cleobury\u2019ego.<\/p>\n

 <\/p>\n

BONUS:<\/p>\n

A Tribute to Faustina Bordoni<\/p>\n

Vivica Genaux
\nCapella Gabetta<\/p>\n

888837733552
\nDeutsche Harmonia Mundi (2013)<\/p>\n

W\u0142oska mezzosopranistka Faustina Bordoni by\u0142a jedn\u0105 z dw\u00f3ch Rywalizuj\u0105cych Kr\u00f3lowych, \u201e\u015apiewaj\u0105cych Dam\u201d, kt\u00f3re walczy\u0142y o wzgl\u0119dy londy\u0144skiej publiczno\u015bci pod koniec lat dwudziestych XVIII wieku (cho\u0107 nie tak spektakularnie, jak g\u0142osi legenda). Drug\u0105 by\u0142a sopranistka Francesca Cuzzoni, u kt\u00f3rej boku Bordoni zadebiutowa\u0142a w Londynie w partii Roksany, w H\u00e4ndlowskiej operze Alessandro<\/em>. Cztery lata p\u00f3\u017aniej, w 1730 roku, Bordoni wysz\u0142a za m\u0105\u017c za niemieckiego kompozytora Johanna Adolfa Hassego i wkr\u00f3tce potem oboje \u015bwi\u0119cili triumfy na drezde\u0144skim dworze Augusta Mocnego. Ameryka\u0144ska mezzosopranistka Vivica Genaux, znana naszym melomanom mi\u0119dzy innymi z wyst\u0119p\u00f3w na krakowskich festiwalach Opera Rara i Misteria Paschalia, zestawi\u0142a na swojej p\u0142ycie arie obu mistrz\u00f3w, kt\u00f3rych tw\u00f3rczo\u015b\u0107 zawa\u017cy\u0142a na karierze charyzmatycznej W\u0142oszki. Mimo do\u015b\u0107 przypadkowego doboru fragment\u00f3w i niedopracowania merytorycznego ksi\u0105\u017ceczki programowej kr\u0105\u017cek ze wszech miar godny polecenia: Genaux \u2013 w szczytowej formie wokalnej \u2013 godnie partneruje zesp\u00f3\u0142 pod dyrekcj\u0105 Andresa Gabetty, daj\u0105c interpretacje pe\u0142ne \u017caru i zapa\u0142u, a przy tym stylowe i nieodparcie eleganckie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

No i mam za swoje: ja, przeciwniczka ranking\u00f3w. Piotr Matwiejczuk za kar\u0119 kaza\u0142 mi wybra\u0107 dziesi\u0119\u0107 ulubionych utwor\u00f3w H\u00e4ndla, a potem jeszcze dokona\u0107 subiektywnego wyboru nagra\u0144. \u0141atwo nie by\u0142o, zw\u0142aszcza \u017ce pr\u00f3bowa\u0142am jednak by\u0107 obiektywna i zadowoli\u0107 wszystkich, co i tak mi si\u0119 z pewno\u015bci\u0105 nie uda\u0142o. Czo\u0142owa dziesi\u0105tka w lutowym numerze „Muzyki w Mie\u015bcie”. … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,9],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-366","6":"format-standard","7":"category-miscellanea","8":"category-prasowka"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/366","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=366"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/366\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5500,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/366\/revisions\/5500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=366"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=366"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=366"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}