{"id":376,"date":"2015-03-14T01:11:07","date_gmt":"2015-03-14T00:11:07","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=376"},"modified":"2015-03-18T18:11:30","modified_gmt":"2015-03-18T17:11:30","slug":"wielkie-odliczanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=376","title":{"rendered":"Wielkie odliczanie"},"content":{"rendered":"

Nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, cho\u0107 z drugiej strony \u017cal b\u0119dzie za niepowtarzaln\u0105 atmosfer\u0105 poprzednich festiwali. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105ta Wratislavia Cantans, kt\u00f3rej program poznamy 19 marca, odb\u0119dzie si\u0119 w nowym gmachu Narodowego Forum Muzyki, otwieraj\u0105cym podwoje 4 wrze\u015bnia. Imponuj\u0105cy budynek zaprojektowany przez Autorsk\u0105 Pracowni\u0119 Architektury Kury\u0142owicz & Associates to ju\u017c trzecia ultranowoczesna przestrze\u0144 koncertowa – po udost\u0119pnionej s\u0142uchaczom we wrze\u015bniu ubieg\u0142ego roku Filharmonii Szczeci\u0144skiej autorstwa studia Barozzi Veiga z Barcelony i nowej siedzibie NOSPR projektu Tomasza Koniora, zainaugurowanej uroczy\u015bcie 1 pa\u017adziernika – jakiej doczekali\u015bmy si\u0119 po d\u0142ugim okresie posuchy inwestycyjnej w tej zaniedbanej dziedzinie. Czas najwy\u017cszy, bo obecna sala Filharmonii Wroc\u0142awskiej jest tylko odrobin\u0119 mniejsza i ma niewiele gorsz\u0105 akustyk\u0119 ni\u017c sala koncertowa pewnej prywatnej, bynajmniej nie muzycznej uczelni w Pensylwanii, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 odwiedzi\u0107 ponad dekad\u0119 temu. \u017barty na bok: abstrahuj\u0105c od pi\u0119kna zabytkowych wn\u0119trz goszcz\u0105cych do tej pory wi\u0119kszo\u015b\u0107 wydarze\u0144 Wratislavii, muzycy i melomani naprawd\u0119 zas\u0142u\u017cyli na godziwe miejsce do pracy i odbioru muzyki. Porzucam wi\u0119c sentymenty i trzymam kciuki za szcz\u0119\u015bliwy start przedsi\u0119wzi\u0119cia.<\/p>\n

Odliczaj\u0105c dni do inauguracji, rzucili\u015bmy si\u0119 w wir drugiej ju\u017c Akademii monograficznej, zorganizowanej wsp\u00f3lnymi si\u0142ami przez NFM i Akademi\u0119 Muzyczn\u0105 im. Karola Lipi\u0144skiego (7-15 lutego). Tym razem po\u015bwi\u0119conej tw\u00f3rczo\u015bci Jerzego Fryderyka H\u00e4ndla, w 330. rocznic\u0119 urodzin „Il caro Sassone”. W cz\u0119\u015bci koncertowej znalaz\u0142y si\u0119 wiecz\u00f3r muzyki instrumentalnej Purcella, Geminianiego i H\u00e4ndla w wykonaniu Alexandry Bellamy (ob\u00f3j) i zespo\u0142u Brecon Baroque pod dyrekcj\u0105 skrzypaczki Rachel Podger; koncert utwor\u00f3w Geminianiego i H\u00e4ndla z udzia\u0142em sopranistki Julii Le\u017cniewy i Wroc\u0142awskiej Orkiestry Barokowej pod kierunkiem Jaros\u0142awa Thiela; Acis i Galatea<\/em> w wykonaniu uczestnik\u00f3w kurs\u00f3w mistrzowskich pod dyrekcj\u0105 Roberta Hollingwortha i Agnieszki Frank\u00f3w-\u017belazny, wspieranych go\u015bcinnie przez Rachel Podger, wiolonczelistk\u0119 Alison McGillivray i Marcina \u015awi\u0105tkiewicza (basso continuo); oraz oratorium Solomon <\/em>HWV 67 z Ch\u00f3rem NFM i Wroc\u0142awsk\u0105 Orkiestr\u0105 Barokow\u0105 pod batut\u0105 Paula McCreesha. W ramach kurs\u00f3w mistrzowskich z ch\u00f3rem festiwalowym pracowa\u0142a Frank\u00f3w-\u017belazny, z wokalistami – Peter Harvey i Gillian Webster, z wiolonczelistami i kontrabasistami – McGillivray, ze skrzypkami, altowiolistami, oboistami i flecistami – Podger, z klawesynistami i organistami – \u015awi\u0105tkiewicz, nad po\u0142\u0105czonymi zespo\u0142ami wsp\u00f3lnie czuwali Hollingwoth, Podger, McGillivray i \u015awi\u0105tkiewicz. <\/span><\/p>\n

\"10873342_10152564599777854_5263117443937631898_o\"<\/a><\/p>\n

Spotkanie z Paulem McCreeshem w sali koncertowej Akademii Muzycznej we Wroc\u0142awiu. Fot. Adam Rajczyba<\/p>\n

W przeddzie\u0144 koncertu fina\u0142owego, 14 lutego, mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 poprowadzi\u0107 spotkanie z McCreeshem we wroc\u0142awskiej Akademii Muzycznej. „Big Mac” – jak go tutaj nazywaj\u0105 – okaza\u0142 si\u0119 rozm\u00f3wc\u0105 znacznie ciekawszym i wdzi\u0119czniejszym, ni\u017c mo\u017cna si\u0119 by\u0142o spodziewa\u0107 po opiniach wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych z nim muzyk\u00f3w, kt\u00f3rzy z jednej strony ceni\u0105 jego zapa\u0142 i profesjonalizm, z drugiej jednak\u00a0 – zbyt cz\u0119sto padaj\u0105 ofiar\u0105 jego zmiennych nastroj\u00f3w i chorobliwej wr\u0119cz sk\u0142onno\u015bci do perfekcjonizmu. Mo\u017ce dlatego mi\u0142o wspominam to popo\u0142udnie, \u017ce od razu uda\u0142o si\u0119 zmi\u0119kczy\u0107 rozm\u00f3wc\u0119 i trafi\u0107 w jego czu\u0142\u0105 strun\u0119, zach\u0119caj\u0105c go do wspomnie\u0144 o niedawno zmar\u0142ym Christopherze Hogwoodzie, kt\u00f3rego nagranie Mesjasza <\/em>z 1980 roku, na gust wsp\u00f3\u0142czesnego odbiorcy zanadto ju\u017c sterylne i „angielskie”, wci\u0105\u017c stanowi dla\u0144 punkt odniesienia. O H\u00e4ndlu z McCreeshem mo\u017cna w niesko\u0144czono\u015b\u0107 – o niuansach basso continuo, o rzekomej wy\u017cszo\u015bci jego oratori\u00f3w nad operami, o sposobach pracy nad tekstem libretta, kszta\u0142towaniem recytatyw\u00f3w i doborem odpowiednich ornament\u00f3w. McCreesh, mimo \u017ce w ostatnich latach coraz cz\u0119\u015bciej robi wypady w stron\u0119 muzyki XIX- i XX-wiecznej (warto przy tej okazji wspomnie\u0107 o trzech p\u0142ytach dla wytw\u00f3rni Winged Lion, nagranych przez Gabrieli Consort and Players w \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z polskimi muzykami – mam na my\u015bli Grand messe des morts<\/em> Berlioza, Eliasza <\/em>Mendelssohna i Requiem wojenne<\/em> Brittena), do tw\u00f3rczo\u015bci wielkiego Sakso\u0144czyka wraca bezustannie, z coraz to nowymi przemy\u015bleniami. Do\u015b\u0107 wspomnie\u0107, \u017ce po dziesi\u0119ciu latach przerwy zn\u00f3w zacz\u0105\u0142 rejestrowa\u0107 jego dzie\u0142a i uzupe\u0142nia\u0107 dyskografi\u0119 Gabrielich o wa\u017cne pozycje H\u00e4ndlowskie: w grudniu zespo\u0142y zako\u0144czy\u0142y prac\u0119 nad nowym albumem L’Allegro, il Penseroso ed il Moderato <\/em>i teraz zbieraj\u0105 fundusze na jego wydanie. Cho\u0107 zdarza\u0142o mi si\u0119 s\u0142ysze\u0107 H\u00e4ndla w lepszych wykonaniach, musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce po latach obserwowania McCreesha na \u017cywo, tak\u017ce przy pracy z mniej do\u015bwiadczonymi zespo\u0142ami polskimi, nabra\u0142am do niego autentycznego szacunku i nieraz da\u0142am si\u0119 porwa\u0107 jego odrobin\u0119 kanciastym, czasem niewywa\u017conym w proporcjach, ale zawsze g\u0142\u0119boko prze\u017cytym interpretacjom.
\n<\/span><\/p>\n

Uda\u0142o mi si\u0119 wys\u0142ucha\u0107 dw\u00f3ch koncert\u00f3w Akademii H\u00e4ndlowskiej: Acisa i Galatei<\/em> w wykonaniu kursant\u00f3w, kt\u00f3rzy stworzyli kilkunastoosobowy ch\u00f3r (z\u0142o\u017cony tak\u017ce z ciekawskich instrumentalist\u00f3w Wroc\u0142awskiej Orkiestry Barokowej), dziel\u0105cych mi\u0119dzy siebie fragmenty o\u015bmiu partii wokalnych tej przepi\u0119knej opery pastoralnej; oraz ca\u0142kiem ju\u017c „powa\u017cnej” interpretacji Salomona<\/em> z udzia\u0142em pierwszorz\u0119dnego zestawu \u015bpiewak\u00f3w. Acis <\/em>uj\u0105\u0142 mnie entuzjazmem m\u0142odych artyst\u00f3w, wcielaj\u0105cych si\u0119 w poszczeg\u00f3lne partie ze zmiennym powodzeniem (zdecydowanie lepiej wypad\u0142y panie), za to<\/span> z podobn\u0105 rado\u015bci\u0105 muzykowania, <\/span>daj\u0105c\u0105 nadziej\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w Akademii zag\u0142\u0119bi si\u0119 kiedy\u015b wnikliwiej w partytury dawnych mistrz\u00f3w. Wykonanie Salomona <\/em>potwierdzi\u0142o jednak dobitnie, \u017ce zapa\u0142 McCreesha porywa skutecznie nie tylko pocz\u0105tkuj\u0105cych „w fachu”. Zar\u00f3wno ch\u00f3r, jak orkiestra wybrn\u0119li zwyci\u0119sko i z szerokim u\u015bmiechem z narzuconych przez dyrygenta zab\u00f3jczych temp – oby\u0142o si\u0119 bez zadyszki, za to da\u0142a zna\u0107 o sobie czujno\u015b\u0107, w\u0142a\u015bciwa ludziom, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 potrafi\u0105 s\u0142ucha\u0107 bardziej do\u015bwiadczonych muzyk\u00f3w. Nie wszyscy soli\u015bci stan\u0119li na wysoko\u015bci zadania: Peter Harvey roz\u015bpiewywa\u0142 si\u0119 d\u0142ugo; obdarzony przepi\u0119knym tenorem Joshua Ellicott po mistrzowsku ukrywa\u0142 mankamenty barokowego warsztatu, nie zdo\u0142a\u0142 jednak przekona\u0107 starych wyjadaczy, \u017ce dysponuje wystarczaj\u0105c\u0105 technik\u0105, by ogarn\u0105\u0107 wszystkie smaczki tej wyrafinowanej partytury. Wiecz\u00f3r skrad\u0142y panie: najmniej by\u0107 mo\u017ce dotyczy to alcistki Pameli Helen Stephen, kt\u00f3ra sprawdzi\u0142a si\u0119 dopiero w dramatycznych ust\u0119pach oratorium (zw\u0142aszcza we wspania\u0142ej scenie s\u0105du Salomona). Katherine Watson dysponuje \u015blicznym sopranem, pod wzgl\u0119dem wyrazowym nie dor\u00f3wna\u0142a wszak\u017ce do\u015bwiadczonej Gillian Webster, \u015bpiewaczce z typowo angielskim warsztatem, kt\u00f3ra z r\u00f3wn\u0105 maestri\u0105 potrafi wcieli\u0107 si\u0119 w posta\u0107 Kr\u00f3lowej Saby, jak w role Gluckowskiej Eurydyki i Katii Kabanowej z opery Janaczka. <\/span><\/p>\n

Oby wi\u0119cej takich akademii. Oby wi\u0119cej takich artyst\u00f3w, zacieraj\u0105cych granice mi\u0119dzy stylowym wykonawstwem muzyki dawnej a czu\u0142\u0105 interpretacj\u0105 dorobku XX-wiecznych kompozytor\u00f3w. Znie\u015bmy wreszcie te sztuczne podzia\u0142y. Wyczekujmy z nadziej\u0105, \u017ce i w Polsce pusty popis przegra kiedy\u015b z rzeteln\u0105 wiedz\u0105 i bezpretensjonaln\u0105 muzykalno\u015bci\u0105.<\/p>\n

\"11004576_10152566590817854_4677135793433180067_o\"<\/a><\/p>\n

Po wykonaniu Salomona.<\/em> Paul McCreesh z Katherine Watson, Pamel\u0105 Helen Stephen, Joshu\u0105 Ellicottem i Peterem Harveyem. Fot. Adam Rajczyba<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, cho\u0107 z drugiej strony \u017cal b\u0119dzie za niepowtarzaln\u0105 atmosfer\u0105 poprzednich festiwali. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105ta Wratislavia Cantans, kt\u00f3rej program poznamy 19 marca, odb\u0119dzie si\u0119 w nowym gmachu Narodowego Forum Muzyki, otwieraj\u0105cym podwoje 4 wrze\u015bnia. Imponuj\u0105cy budynek zaprojektowany przez Autorsk\u0105 Pracowni\u0119 Architektury Kury\u0142owicz & Associates to ju\u017c trzecia ultranowoczesna przestrze\u0144 koncertowa – po udost\u0119pnionej s\u0142uchaczom … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-376","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/376","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=376"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/376\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":412,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/376\/revisions\/412"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=376"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=376"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=376"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}