{"id":4326,"date":"2019-10-25T23:25:47","date_gmt":"2019-10-25T21:25:47","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=4326"},"modified":"2019-10-29T15:47:37","modified_gmt":"2019-10-29T14:47:37","slug":"saga-o-calkiem-innym-zygfrydzie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=4326","title":{"rendered":"Saga o ca\u0142kiem innym Zygfrydzie"},"content":{"rendered":"

Czas zdj\u0105\u0107 z p\u00f3\u0142ki \u015bredniowieczny epos Pie\u015b\u0144 o Nibelungach<\/em>, a libretto Wagnerowskiego Pier\u015bcienia <\/em>w\u0142o\u017cy\u0107 mi\u0119dzy inne bajki. G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 tej opowie\u015bci, jednej z najkrwawszych w dziejach literatury europejskiej, jest germa\u0144ska ksi\u0119\u017cniczka Krymhilda, kt\u00f3rej przy\u015bni\u0142 si\u0119 sok\u00f3\u0142 zabity przez dwa or\u0142y. Matka obja\u015bni\u0142a c\u00f3rce z\u0142owieszczy sen, kt\u00f3ry zwiastowa\u0142 \u015bmier\u0107 jej przysz\u0142ego m\u0119\u017ca z r\u0105k skrytob\u00f3jc\u00f3w. Przestraszona ksi\u0119\u017cniczka postanowi\u0142a wytrwa\u0107 na zawsze w dziewictwie, los jednak zrz\u0105dzi\u0142 inaczej. Na zamek Burgund\u00f3w przyby\u0142 waleczny Zygfryd, pogromca smoka, i poprosi\u0142 kr\u00f3la Guntera o r\u0119k\u0119 jego siostry-dziewicy. Ten zgodzi\u0142 si\u0119 pod warunkiem, \u017ce wojownik pomo\u017ce mu zyska\u0107 wzgl\u0119dy pi\u0119knej Brunhildy, kr\u00f3lowej Islandii. Zygfryd podszy\u0142 si\u0119 pod Guntera i spe\u0142ni\u0142 kr\u00f3lewskie \u017cyczenie. Sam o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Krymhild\u0105. Dalszy ci\u0105g eposu to d\u0142uga i powik\u0142ana historia zdrad, spisk\u00f3w i przekupstw, kt\u00f3re wpierw doprowadz\u0105 do spe\u0142nienia przepowiedni ze snu Krymhildy, potem za\u015b \u2013 do krwawej i katastrofalnej w skutkach zemsty na mordercach jej m\u0119\u017ca.<\/p>\n

W islandzkiej Sadze rodu W\u00f6lsung\u00f3w<\/em>, nawi\u0105zuj\u0105cej do wcze\u015bniejszej Eddy poetyckiej, <\/em>pogromca smoka ma na imi\u0119 Sigurd, podczas jednej z w\u0119dr\u00f3wek budzi Brunhild\u0119 z zaczarowanego snu, zakochuje si\u0119 w niej, ta za\u015b przepowiada mu \u015bmier\u0107 i ma\u0142\u017ce\u0144stwo z inn\u0105 kobiet\u0105. T\u0142em wszystkich \u015bredniowiecznych opowie\u015bci o losach Zygfryda\/Sigurda s\u0105 najazdy Hun\u00f3w i German\u00f3w na terytorium Cesarstwa Rzymskiego oraz powolny proces kszta\u0142towania plemiennego pa\u0144stwa Frank\u00f3w, na kt\u00f3rego fundamentach wyros\u0142o z czasem imperium Karola Wielkiego. Z odniesieniami do historii splata si\u0119 rzeczywisto\u015b\u0107 bajeczna \u2013 opowie\u015bci o smokach, kar\u0142ach i wilko\u0142akach, czarach i napojach mi\u0142osnych, he\u0142mach-niewidkach i strzaskanych mieczach. Czerpali z tego skarbca Wagner i Friedrich Hebbel, autor trylogii scenicznej Die Nibelungen<\/em>; w 1862 roku si\u0119gn\u0105\u0142 do\u0144 francuski dramaturg i librecista Alfred Blau, zainspirowany wcze\u015bniejszym o prawie \u0107wier\u0107 wieku francuskim przek\u0142adem Eddy <\/em>i ca\u0142kiem \u015bwie\u017cym t\u0142umaczeniem Pie\u015bni o Nibelungach<\/em>. W\u00f3wczas powsta\u0142y pierwsze szkice libretta Sigurda<\/em>, kt\u00f3remu inny librecista i wp\u0142ywowy cz\u0142owiek teatru \u2013 Camille du Locle \u2013 nada\u0142 posta\u0107 wierszowan\u0105. Obydwaj libreci\u015bci przyja\u017anili si\u0119 z Ernestem Reyerem, przed kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie otwar\u0142y si\u0119 drzwi do wielkiej kariery: za spraw\u0105 niedawnego sukcesu trzyaktowej opery La statue<\/em>, docenionej przez samego Masseneta i w pierwszym sezonie istnienia wystawionej w paryskim Th\u00e9\u00e2tre Lyrique blisko sze\u015b\u0107dziesi\u0105t razy.<\/p>\n

Zdaniem niekt\u00f3rych muzykolog\u00f3w brudnopis partytury Sigurda <\/em>by\u0142 got\u00f3w jeszcze przed premier\u0105 Wagnerowskiego Z\u0142ota Renu<\/em>, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o p\u00f3\u017aniejszej o pi\u0119\u0107 lat inscenizacji ca\u0142o\u015bci Tetralogii w Bayreuth. Trudno wi\u0119c m\u00f3wi\u0107 o francuskiej \u201eodpowiedzi\u201d na Pier\u015bcie\u0144 Nibelunga<\/em>, o kt\u00f3rym Reyer mia\u0142 sk\u0105din\u0105d do\u015b\u0107 m\u0119tne wyobra\u017cenie. Pierwsze negocjacje z Oper\u0105 Parysk\u0105 przeprowadzi\u0142 ju\u017c w 1866 roku, p\u00f3\u017aniej podejmowa\u0142 kolejne, odrzucane z powodu rzekomej \u201eniewykonalno\u015bci\u201d dzie\u0142a, cho\u0107 na pocz\u0105tku lat 1870. kompozytor zaprezentowa\u0142 fragmenty I i III aktu w ramach Concerts Populaires pod dyrekcj\u0105 Julesa Pasdeloupa. Niewykluczone, \u017ce dyrekcja Opery obawia\u0142a si\u0119 klapy po ch\u0142odnym przyj\u0119ciu \u00c9rostrate<\/em> w Le Peletier w 1871 roku. Prapremiera Sigurda <\/em>odby\u0142a si\u0119 ostatecznie w La Monnaie, w roku 1884, i zako\u0144czy\u0142a ogromnym sukcesem. W nast\u0119pnym sezonie opera podbi\u0142a sceny w Londynie, Lyonie i Monte Carlo, po czym zawita\u0142a w triumfie \u2013 cho\u0107 w skr\u00f3conej wersji \u2013 na deski\u2026 Opery Paryskiej. Przez wiele lat Sigurd <\/em>przyci\u0105ga\u0142 t\u0142umy: Edgar Degas obejrza\u0142 go pono\u0107 a\u017c 37 razy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Budowa nowej opery w Nancy. Fot. opera-national-lorraine.fr<\/p>\n

Th\u00e9\u00e2tre de la Com\u00e9die w Nancy, ulokowany niegdy\u015b na ty\u0142ach Mus\u00e9e des beaux-arts w zachodniej pierzei Placu Stanis\u0142awa, sp\u0142on\u0105\u0142 doszcz\u0119tnie w nocy z 4 na 5 pa\u017adziernika 1906 roku, po pr\u00f3bie Mignon<\/em> Thomasa. Decyzj\u0119 o odbudowie podj\u0119to natychmiast po po\u017carze. Konkurs na projekt wygra\u0142 miejscowy architekt Joseph Hornecker. Gmach stan\u0105\u0142 we wschodniej pierzei, za zachowan\u0105 fasad\u0105 dawnego pa\u0142acu biskupiego. Uroczyste otwarcie odby\u0142o si\u0119 w pa\u017adzierniku 1919 roku \u2013 dzia\u0142alno\u015b\u0107 teatru zainaugurowano w\u0142a\u015bnie oper\u0105 Reyera. Sto lat p\u00f3\u017aniej Op\u00e9ra national de Lorraine postanowi\u0142a otworzy\u0107 sw\u00f3j jubileusz dwoma wykonaniami koncertowymi Sigurda<\/em>.<\/p>\n

Nie tylko okazja, ale i miejsce sposobne do wskrzeszenia pami\u0119ci o czteroaktowej operze na motywach Pie\u015bni o Nibelungach<\/em>: tytu\u0142owy bohater pad\u0142 od ciosu Gunthera w pobliskich Wogezach, a spora cz\u0119\u015b\u0107 akcji rozgrywa si\u0119 w oddalonej o niespe\u0142na dwie\u015bcie kilometr\u00f3w Wormacji. Tym wi\u0119ksza szkoda, \u017ce nie uda\u0142o si\u0119 doprowadzi\u0107 do wystawienia dzie\u0142a w pe\u0142nej wersji scenicznej, zw\u0142aszcza \u017ce Sigurd <\/em>jest pod pewnymi wzgl\u0119dami bardziej zwarty dramaturgicznie ni\u017c Wagnerowski Pier\u015bcie\u0144 <\/em>i obfituje w epizody, kt\u00f3re a\u017c si\u0119 prosz\u0105 o wsp\u00f3\u0142udzia\u0142 obdarzonego wyobra\u017ani\u0105 re\u017cysera. Nie wypada jednak narzeka\u0107, skoro dyrekcji teatru uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 doborow\u0105 obsad\u0119 solist\u00f3w, przede wszystkim za\u015b \u2013 znaj\u0105cego si\u0119 na rzeczy dyrygenta.<\/p>\n

Bo Sigurd <\/em>jest oper\u0105 na wskro\u015b francusk\u0105 \u2013 bogactwem orkiestracji i epickim rozmachem partytury przywodzi na my\u015bl Trojan <\/em>Berlioza; odwo\u0142aniami do stylu deklamacyjnego oraz klasycznym podzia\u0142em na sceny, z wyra\u017anie zaznaczonym udzia\u0142em ch\u00f3ru i orkiestry \u2013 Gluckowsk\u0105 Ifigeni\u0119 na Taurydzie<\/em>; malowniczo\u015bci\u0105 kontrast\u00f3w \u2013 wielkie opery Meyerbeera. Na dodatek Reyer przewidzia\u0142 w obsadzie udzia\u0142 \u015bpiewak\u00f3w obdarzonych g\u0142osami o wyj\u0105tkowych walorach: prawdziwie bohaterskiego tenora, dw\u00f3ch pe\u0142nokrwistych sopran\u00f3w dramatycznych, pot\u0119\u017cnego barytona z d\u017awi\u0119czn\u0105 i otwart\u0105, niemal\u017ce tenorow\u0105 g\u00f3r\u0105, kilku \u201efrancuskich\u201d bas\u00f3w i rasowego kontraltu. Trud z\u0142o\u017cenia wszystkiego w przekonuj\u0105c\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 spoczywa na barkach oswojonego z tym idiomem mistrza batuty \u2013 w tym przypadku Fr\u00e9d\u00e9rica Chaslina, kt\u00f3ry z Sigurdem<\/em> mia\u0142 do czynienia ju\u017c wcze\u015bniej i w interpretacji tego dzie\u0142a imponuje nie tylko wyczuciem pulsu i tempa, ale te\u017c umiej\u0119tno\u015bci\u0105 logicznego prowadzenia narracji, przede wszystkim za\u015b idealn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 ze \u015bpiewakami.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Fot. @frederic.chaslin FB Official Page<\/p>\n

W obszernej i naje\u017conej trudno\u015bciami partii tytu\u0142owej nad podziw dobrze sprawi\u0142 si\u0119 Peter Wedd \u2013 jedyny obcokrajowiec w obsadzie z\u0142o\u017conej z samych frankofon\u00f3w. Jego \u017carliwy, odrobin\u0119 nosowy tenor brzmia\u0142 nieco ja\u015bniej ni\u017c zwykle, ale bez uszczerbku dla g\u0119sto\u015bci alikwot\u00f3w. Tylko chwilami mo\u017cna by\u0142o odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce \u015bpiewak porusza si\u0119 w obcej dla niego stylistyce: przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 narracji jak zwykle imponowa\u0142 wspania\u0142\u0105 technik\u0105 messa di voce<\/em> i d\u017awi\u0119cznym squillo<\/em>, pi\u0119knie kszta\u0142tuj\u0105c fraz\u0119 w rozbudowanych monologach (\u015bwietne \u201eLe bruit des chants s\u2019\u00e9teint dans la for\u00eat immense\u201d w II akcie) i wra\u017cliwie muzykuj\u0105c w ansamblach. Zdecydowanie \u201eu siebie\u201d by\u0142 Gunther w osobie Jean-S\u00e9bastiena Bou \u2013 fenomenalnie wyr\u00f3wnany w rejestrach baryton-martin, nieskazitelny intonacyjnie, bardzo ruchliwy i ol\u015bniewaj\u0105cy klarown\u0105 artykulacj\u0105, popart\u0105 \u2013 rzecz jasna \u2013 znakomit\u0105 dykcj\u0105. Bardzo dobr\u0105 technik\u0105 oraz urod\u0105 g\u0142osu, cho\u0107 odrobin\u0119 mniejsz\u0105 kultur\u0105 \u015bpiewu popisa\u0142 si\u0119 J\u00e9r\u00f4me Boutillier \u2013 inna rzecz, \u017ce pewna doza wulgarno\u015bci wsp\u00f3\u0142gra z odra\u017caj\u0105c\u0105 postaci\u0105 Hagena. W pomniejszych rolach m\u0119skich nie\u017ale wypadli Nicolas Cavallier (Kap\u0142an Odyna), Eric Martin-Bonnet (Bard) i Olivier Brunel (Rudiger).<\/p>\n

Dwa wspania\u0142e soprany stoczy\u0142y pojedynek w pe\u0142ni godny rywalek o mi\u0142o\u015b\u0107 dzielnego Sigurda. Catherine Hunold (Brunehild) zachwyca przede wszystkim niezwyk\u0142\u0105 muzykalno\u015bci\u0105 oraz inteligencj\u0105 prowadzenia frazy. Por\u00f3wnywana przez francusk\u0105 krytyk\u0119 z R\u00e9gine Crespin, ma od niej g\u0142os mi\u0119kszy, cieplejszy i nie a\u017c tak g\u0119sty w \u015brednicy \u2013 na koncercie w Nancy rozkwit\u0142 pe\u0142ni\u0105 blasku dopiero w akcie IV i poniek\u0105d zgodnie z narracj\u0105 przy\u0107mi\u0142 g\u0142os Camille Schnoor w partii Hildy. Niemiecko-francuskiej \u015bpiewaczce zabrak\u0142o si\u0142 na fina\u0142 \u2013 szkoda, bo jej aksamitny, ciemny w barwie sopran przejawia pewne zadatki na g\u0142os dramatyczny, ale na razie wci\u0105\u017c plasuje si\u0119 bli\u017cej estetyki oper Pucciniego. Marie-Ange Todorovitch wypad\u0142a do\u015b\u0107 przekonuj\u0105co w roli Uty, cho\u0107 niedostatki wokalne musia\u0142a czasem pokrywa\u0107 szczero\u015bci\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105 interpretacji.<\/p>\n

Na osobne s\u0142owa pochwa\u0142y zas\u0142u\u017cy\u0142 pe\u0142en zapa\u0142u ch\u00f3r (porywaj\u0105cy fina\u0142 III aktu!) i czujna, pos\u0142uszna batucie Chaslina orkiestra, umiej\u0119tnie podkre\u015blaj\u0105ca wszelkie walory ekspresyjne i fakturalne tej niezwyk\u0142ej partytury. Strasznego pecha mia\u0142 Ernest Reyer, przez p\u00f3\u017aniejszych muzykolog\u00f3w nazywany protekcjonalnie \u201eWagnerem z La Canebi\u00e8re\u201d. Skomponowa\u0142 mo\u017ce nie arcydzie\u0142o, ale z pewno\u015bci\u0105 utw\u00f3r, kt\u00f3ry nie zas\u0142u\u017cy\u0142 na miejsce w operowym lamusie. Czasem warto \u015bledzi\u0107 poczynania konkurencji, zw\u0142aszcza obdarzonej takim talentem, jak mistrz z Bayreuth.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czas zdj\u0105\u0107 z p\u00f3\u0142ki \u015bredniowieczny epos Pie\u015b\u0144 o Nibelungach, a libretto Wagnerowskiego Pier\u015bcienia w\u0142o\u017cy\u0107 mi\u0119dzy inne bajki. G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 tej opowie\u015bci, jednej z najkrwawszych w dziejach literatury europejskiej, jest germa\u0144ska ksi\u0119\u017cniczka Krymhilda, kt\u00f3rej przy\u015bni\u0142 si\u0119 sok\u00f3\u0142 zabity przez dwa or\u0142y. Matka obja\u015bni\u0142a c\u00f3rce z\u0142owieszczy sen, kt\u00f3ry zwiastowa\u0142 \u015bmier\u0107 jej przysz\u0142ego m\u0119\u017ca z r\u0105k skrytob\u00f3jc\u00f3w. Przestraszona … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-4326","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4326","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4326"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4326\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4344,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4326\/revisions\/4344"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4326"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4326"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4326"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}