{"id":4458,"date":"2019-12-13T03:34:55","date_gmt":"2019-12-13T02:34:55","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=4458"},"modified":"2023-08-15T17:16:17","modified_gmt":"2023-08-15T15:16:17","slug":"akt-bardzo-ludzki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=4458","title":{"rendered":"Akt bardzo ludzki"},"content":{"rendered":"

Min\u0119\u0142o ju\u017c osiem lat, odk\u0105d w trzech gda\u0144skich ko\u015bcio\u0142ach – u \u015bwi\u0119tego Miko\u0142aja, \u015bwi\u0119tej Brygidy i \u015bwi\u0119tego Jakuba – rozbrzmia\u0142y koncerty pierwszego festiwalu Actus Humanus. Dzi\u015b, w porze Adwentu, wielbiciele muzyki dawnej spotykaj\u0105 si\u0119 w Gda\u0144sku jak na zlocie szacownej i pi\u0119knej rodziny. Przepad\u0142y mi tamte sezony. Jestem tu nowa. W mie\u015bcie te\u017c czuj\u0119 si\u0119 troch\u0119 niepewnie, bo wiele si\u0119 zmieni\u0142o od czasu mojej poprzedniej wizyty. Ale we Dworze Artusa zn\u00f3w by\u0142o jak w opowiadaniu E.T.A. Hoffmanna ze zbioru Bracia Serafio\u0144scy<\/em>, w niezmiennie uroczym przek\u0142adzie Andrzeja Rybickiego: \u201es\u0105czy\u0142 si\u0119 m\u0119tnymi oknami p\u00f3\u0142mrok magiczny i dreszcz \u017cycia przenika\u0142 dziwaczne freski i rze\u017aby, przebogato zdobi\u0105ce ka\u017cd\u0105 ze \u015bcian. (\u2026) Wielkie malowid\u0142o, na kt\u00f3rym zgromadzono wszystkie cnoty i wyst\u0119pki z wypisanymi obok ich nazwami, traci\u0142o znaczenie na moralno\u015bci, bo cnoty ju\u017c rozp\u0142yn\u0119\u0142y si\u0119 do niepoznaki wysoko w szarej mgle, za to wyst\u0119pki w postaci wcale urodziwych niewiast w l\u015bni\u0105cych kolorowych szatach, uwypukla\u0142y si\u0119 nader uwodzicielsko, a\u017ceby s\u0142odkim przyn\u0119ci\u0107 ci\u0119 szeptem\u201d.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Tomasz Pokrzywi\u0144ski. Fot. Pawe\u0142 Stelmach<\/p>\n

Za nami dwa dni festiwalu i ju\u017c nasun\u0105\u0142 mi si\u0119 pierwszy wniosek: nie lekcewa\u017cy\u0107 popo\u0142udniowych koncert\u00f3w z udzia\u0142em polskich muzyk\u00f3w, kt\u00f3rzy \u0142\u0105cz\u0105 rzemios\u0142o wykonawcze z pasj\u0105 badawcz\u0105 i autentyczn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do narz\u0119dzi swojej tw\u00f3rczej pracy. Wiolonczelista Tomasz Pokrzywi\u0144ski doko\u0144czy\u0142 w tym roku prezentacj\u0119 sze\u015bciu suit Bacha: na trzech r\u00f3\u017cnych instrumentach, pieczo\u0142owicie dobranych kolorytem brzmieniowym do charakteru ka\u017cdego z utwor\u00f3w. W czwartej gra\u0142 jeszcze nerwowo; w sz\u00f3stej, wykonanej na nietypowej, wi\u0119kszej ni\u017c zwykle wiolonczeli pi\u0119ciostrunnej, zdo\u0142a\u0142 ju\u017c w pe\u0142ni ujawni\u0107 wirtuozowski charakter tej \u201esolowej symfonii\u201d \u2013 jak nazwa\u0142 j\u0105 Rostropowicz \u2013 podkre\u015blaj\u0105c zarazem radosny blask tonacji D-dur. Pi\u0105t\u0105, na instrumencie ze skordatur\u0105, przedstawi\u0142 w uj\u0119ciu najbardziej intymnym i osobistym: pi\u0119knie wywa\u017conym mi\u0119dzy emocjonaln\u0105 g\u0142\u0119bi\u0105 j\u0119zyka muzycznego a \u201efrancusk\u0105\u201d elegancj\u0105 formy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Robert Bachara. Fot. Pawe\u0142 Stelmach<\/p>\n

Skrzypek Robert Bachara, stosuj\u0105cy konsekwentnie dawn\u0105 praktyk\u0119 trzymania instrumentu przy piersi, z\u0142o\u017cy\u0142 program swojego recitalu z trzech pierwszych partit \u00e0 Violino Solo Con Basso bell\u00e8 imitate<\/em> autorstwa Johanna Josepha Vilsmayra, ucznia Bibera i muzyka salzburskiej Hofkapelle. Podobnie jak wcze\u015bniej Pokrzywi\u0144ski, do ka\u017cdej z partit dobra\u0142 inne skrzypce (w drugiej i trzeciej ze skordatur\u0105). Tym razem wi\u0119cej w tym by\u0142o zabawy kolorem ni\u017c mo\u017cliwo\u015bciami wyrazowymi instrumentu \u2013 kompozycje Vilsmayra, owszem, efektowne, imponuj\u0105ce mistern\u0105 faktur\u0105 polifoniczn\u0105, s\u0105 jednak zbyt \u201erozwichrzone\u201d, za ma\u0142o sp\u00f3jne formalnie, by stanowi\u0107 konkurencj\u0119 dla p\u00f3\u017aniejszych sonat i partit Bachowskich. Doceniam jednak zapa\u0142 Bachary w odkrywaniu tych rarytas\u00f3w i mam nadziej\u0119 na wi\u0119cej.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Fabio Biondi. Fot. Pawe\u0142 Stelmach<\/p>\n

Ktokolwiek my\u015bla\u0142, \u017ce wyst\u0119p Pokrzywi\u0144skiego w pierwszym dniu festiwalu pos\u0142u\u017cy tylko jako \u201esuport\u201d do wieczornego koncertu Europa Galante w Centrum \u015bw. Jana, ten popad\u0142 w niez\u0142\u0105 konfuzj\u0119. W\u0142oscy muzycy przedstawili pi\u0119\u0107 koncert\u00f3w ze zbioru La Stravaganza<\/em> Vivaldiego, wydanych \u201epo piracku\u201d w Londynie w 1728 roku i uzupe\u0142nionych przez Johna Walsha Koncertem F-dur <\/em>RV 291, oraz dwie sinfonie Rudego Ksi\u0119dza \u2013 do serenaty Gennara d\u2019Alessandro Il Coro delle muse<\/em> i do jego w\u0142asnej opery Herakles nad Termodontem<\/em>. W tym repertuarze Europa Galante mog\u0142aby wyst\u0119powa\u0107 z zawi\u0105zanymi oczami. Dobrze to i \u017ale, bo Fabio Biondi, szef zespo\u0142u, a zarazem solista we wszystkich koncertach, jest ju\u017c chyba troch\u0119 znu\u017cony Vivaldim: gra\u0142 nonszalancko, ocieraj\u0105c si\u0119 nieraz o dezynwoltur\u0119, im bli\u017cej ko\u0144ca, z tym wyra\u017aniejszym zniecierpliwieniem. Jego nastr\u00f3j udzieli\u0142 si\u0119 reszcie zespo\u0142u, w kt\u00f3rym jest przecie\u017c kilku muzyk\u00f3w fenomenalnych \u2013 na czele z altowiolist\u0105 Stefano Marcocchim i drugim skrzypkiem Andre\u0105 Rognonim. My\u015bl\u0119, \u017ce ten poprawny, cho\u0107 \u201enieporywny\u201d wiecz\u00f3r nale\u017cy uzna\u0107 za wypadek przy pracy i nast\u0119pnym razem pozwoli\u0107 Biondiemu odetchn\u0105\u0107 od Vivaldiego, kt\u00f3rego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 ze znaku rozpoznawczego staje si\u0119 powoli przekle\u0144stwem Europa Galante.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Stefano Barneschi. Fot. Pawe\u0142 Stelmach<\/p>\n

Po koncercie we Dworze Artusa obiecuj\u0119 zweryfikowa\u0107 swoj\u0105 dotychczasow\u0105 opini\u0119 o Il Giardino Armonico. Wprawdzie nadal uwa\u017cam, \u017ce Giovanni Antonini jest wystarczaj\u0105co wybitnym flecist\u0105, \u017ceby oprze\u0107 si\u0119 pokusie epatowania s\u0142uchaczy efekciarstwem, nie b\u0119d\u0119 jednak ma\u0142ostkowa, bo tym razem zbiorowym bohaterem wieczoru okaza\u0142 si\u0119 jego zesp\u00f3\u0142. W znakomicie u\u0142o\u017conym, \u201ebo\u017conarodzeniowym\u201d programie z utwor\u00f3w Torellego, Vivaldiego, Legrenziego i Corelliego, uzupe\u0142nionym dwiema canzonami Tarquinia Meruli, muzycy Antoniniego popisali si\u0119 tym wszystkim, czego dzie\u0144 wcze\u015bniej zabrak\u0142o w grze Europa Galante: pe\u0142nym zaanga\u017cowaniem w materi\u0119 muzyczn\u0105, fenomenaln\u0105 artykulacj\u0105, nieskazitelnym wyczuciem stylu, przede wszystkim za\u015b \u017cywio\u0142ow\u0105 rado\u015bci\u0105 z grania. Takiej brawury po\u0142\u0105czonej z wyczuciem instrumentu, jak\u0105 zaprezentowa\u0142 skrzypek Stefano Barneschi, takiej kultury i precyzji, jakie znalaz\u0142am w grze wiolonczelisty Paola Beschiego, takiej subtelno\u015bci, jaka cechuje rzemios\u0142o wykonawcze Michele Pasottiego (teorba) \u2013 nie s\u0142ysza\u0142am ju\u017c dawno i \u017cycz\u0119 sobie w podobnym repertuarze s\u0142ysze\u0107 jak najcz\u0119\u015bciej.<\/p>\n

I potwierdzi\u0142y si\u0119 s\u0142owa \u015bwi\u0119tego Tomasza z Akwinu, kt\u00f3rego \u201eakt ludzki\u201d pos\u0142u\u017cy\u0142 za motto festiwalu: \u201ew miar\u0119 jak cz\u0142owiek znajduje si\u0119 pod wp\u0142ywem doznania uczuciowego, dostrzega dla siebie w\u0142a\u015bciwe to co\u015b, czego nie widzi, gdy nie podlega uczuciom\u201d. Podleg\u0142am uczuciom. Mam nadziej\u0119, \u017ce do zako\u0144czenia Actus Humanus jeszcze nieraz podlegn\u0119. A potem o wszystkim Pa\u0144stwu opowiem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Min\u0119\u0142o ju\u017c osiem lat, odk\u0105d w trzech gda\u0144skich ko\u015bcio\u0142ach – u \u015bwi\u0119tego Miko\u0142aja, \u015bwi\u0119tej Brygidy i \u015bwi\u0119tego Jakuba – rozbrzmia\u0142y koncerty pierwszego festiwalu Actus Humanus. Dzi\u015b, w porze Adwentu, wielbiciele muzyki dawnej spotykaj\u0105 si\u0119 w Gda\u0144sku jak na zlocie szacownej i pi\u0119knej rodziny. Przepad\u0142y mi tamte sezony. Jestem tu nowa. W mie\u015bcie te\u017c czuj\u0119 si\u0119 … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-4458","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4458","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4458"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4458\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7544,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4458\/revisions\/7544"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4458"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4458"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4458"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}