{"id":4668,"date":"2020-03-18T11:20:31","date_gmt":"2020-03-18T10:20:31","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=4668"},"modified":"2020-03-18T11:20:31","modified_gmt":"2020-03-18T10:20:31","slug":"muzyka-sliczna-i-lud-nadwislanski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=4668","title":{"rendered":"Muzyka \u015bliczna i lud nadwi\u015bla\u0144ski"},"content":{"rendered":"

Drodzy moi – nadszed\u0142 dla nas czas dziwny, kt\u00f3ry jedni przyjmuj\u0105 ze spokojem, inni wpadaj\u0105 w panik\u0119, wszyscy za\u015b zgodnie przyznaj\u0105, \u017ce z czym\u015b takim nie mieli jeszcze w \u017cyciu do czynienia i trzeba, chc\u0105c nie chc\u0105c, przystosowa\u0107 si\u0119 do nowej rzeczywisto\u015bci. Wykorzystajmy ten czas z po\u017cytkiem dla siebie i og\u00f3\u0142u. Zamykane sukcesywnie na ca\u0142ym \u015bwiecie instytucje udost\u0119pniaj\u0105 bezp\u0142atnie swoje zasoby i zach\u0119caj\u0105 meloman\u00f3w do korzystania z retransmisji swoich koncert\u00f3w i przedstawie\u0144. Wci\u0105\u017c dzia\u0142aj\u0105 sklepy w internecie, gdzie mo\u017cna si\u0119 zaopatrzy\u0107 w ksi\u0105\u017cki, p\u0142yty i materia\u0142y nutowe. Warto je odwiedzi\u0107 – tak\u017ce po to, by wesprze\u0107 zamieraj\u0105ce w Polsce \u017cycie muzyczne i zagro\u017cony byt ludzi zajmuj\u0105cych si\u0119 kultur\u0105. Prawie trzy miesi\u0105ce temu, w nowej serii Heritage wydawnictwa p\u0142ytowego Anaklasis, dzia\u0142aj\u0105cego pod auspicjami PWM, ukaza\u0142a si\u0119 prawdziwa pere\u0142ka: wydane w 1962 roku nagranie Moniuszkowskiego Flisa<\/em>, z udzia\u0142em najwybitniejszych polskich \u015bpiewak\u00f3w epoki, pod batut\u0105 niezr\u00f3wnanego w tym repertuarze Zdzis\u0142awa G\u00f3rzy\u0144skiego. Kr\u0105\u017cek kosztuje niespe\u0142na 35 z\u0142otych i powinien by\u0107 pozycj\u0105 obowi\u0105zkow\u0105 w kolekcji ka\u017cdego mi\u0142o\u015bnika muzyki polskiej. Naj\u0142atwiej kupi\u0107 go bezpo\u015brednio na stronie wydawnictwa: https:\/\/pwm.com.pl\/pl\/sklep\/publikacja\/flis,stanislaw-moniuszko,22187,ksiegarnia.htm. <\/a>Polecam gor\u0105co, a na zach\u0119t\u0119 proponuj\u0119 lektur\u0119 kr\u00f3tkiego om\u00f3wienia, kt\u00f3re ukaza\u0142o si\u0119 w ksi\u0105\u017ceczce do\u0142\u0105czonej do p\u0142yty, kt\u00f3rej redakcj\u0105 zaj\u0119\u0142a si\u0119 Barbara Orzechowska-Berkowicz.<\/p>\n

***<\/p>\n

Nie spodoba\u0142o si\u0119 Moniuszce w Pary\u017cu. Mo\u017ce by\u0142 wym\u0119czony przesz\u0142o miesi\u0119czn\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105 do Francji przez Niemcy, w kt\u00f3rej prze\u017cy\u0142 wiele artystycznych rozczarowa\u0144 i zosta\u0142 \u201enale\u017cycie z pieni\u0119dzy obrany\u201d. Mo\u017ce czu\u0142 si\u0119 nieswojo w t\u0119tni\u0105cej \u017cyciem metropolii albo nie by\u0142o go sta\u0107 na czerpanie pe\u0142nymi gar\u015bciami z jej uciech. Z pewno\u015bci\u0105 te\u017c nie pomog\u0142y niezno\u015bne w mie\u015bcie upa\u0142y. Zdegustowany Moniuszko da\u0142 upust swojej frustracji w li\u015bcie do c\u00f3rki, pisz\u0105c w po\u0142owie czerwca 1858 roku, \u017ce paryskie teatry s\u0105 \u201ewspania\u0142e, ale bardzo nieczysto utrzymane. Kurytarze niewymownie szczup\u0142e, zupe\u0142nie takie jak w lo\u017cach wile\u0144skich. (\u2026) Na zmian\u0119 dekoracyj \u015bwiszcz\u0105 tak przera\u017aliwie, jak na \u017celaznej kolei\u2026 \u015apiewacy Wielkiej Opery najgorsi, za to Komicznej wyborni\u2026 balet w Warszawie lepszy. Orkiestra i ch\u00f3ry chocia\u017c doskona\u0142e, ale ni\u017csze od niemieckich. Dekoracje brudne, bo zu\u017cyte\u2026 Jednem s\u0142owem teatr wcale mnie nie zadowolni\u0142 i odk\u0105d jestem w Pary\u017cu, raz tylko dosiedzia\u0142em do ko\u0144ca sztuki\u201d. Zapewne ze splotu wymienionych okoliczno\u015bci wzi\u0119\u0142a si\u0119 legenda, jakoby kompozytor zaszy\u0142 si\u0119 w hotelu przy rue de Gramont, pozamyka\u0142 wszystkie okiennice, za\u015bwieci\u0142 kandelabry, roz\u0142o\u017cy\u0142 podr\u00f3\u017cne biurko i w cztery dni uko\u0144czy\u0142 partytur\u0119 Flisa<\/em> \u2013 swojej nowej opery z librettem Stanis\u0142awa Bogus\u0142awskiego. Je\u015bli cokolwiek w Pary\u017cu uko\u0144czy\u0142, to najwy\u017cej og\u00f3lny szkic \u201enadwi\u015bla\u0144skiej\u201d jednoakt\u00f3wki, o czym \u015bwiadczy dobitnie jego p\u00f3\u017aniejsza korespondencja z \u017con\u0105, ju\u017c po powrocie do Warszawy, kiedy skar\u017cy\u0142 si\u0119, \u017ce im wi\u0119cej nad Flisem <\/em>pracuje, \u201etem wi\u0119cej go przybywa\u201d.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Nie zmienia to jednak faktu, \u017ce dzie\u0142o nosi znamiona po\u015bpiechu. Moniuszko chcia\u0142 czym pr\u0119dzej zdyskontowa\u0107 niedawny sukces Halki<\/em>, zw\u0142aszcza \u017ce genera\u0142 Ignacy Abramowicz, przewodnicz\u0105cy Warszawskich Teatr\u00f3w Rz\u0105dowych, nosi\u0142 si\u0119 z zamiarem powierzenia mu stanowiska dyrygenta opery i niecierpliwie wygl\u0105da\u0142 kolejnych partytur. Najwi\u0119cej k\u0142opotu przysporzy\u0142o Moniuszce samo libretto Flisa <\/em>\u2013 mimo wdzi\u0119cznego tematu niesp\u00f3jne stylistycznie i w por\u00f3wnaniu z mistrzowsko skonstruowan\u0105 Halk\u0105 <\/em>Wolskiego do\u015b\u0107 nieporadne pod wzgl\u0119dem literackim. Stanis\u0142aw \u2013 nie\u015blubny syn Wojciecha Bogus\u0142awskiego \u2013 by\u0142 niez\u0142ym komediopisarzem, s\u0142yn\u0105cym z jowialnego poczucia humoru felietonist\u0105 i rzetelnym aktorem drugoplanowym, jego do\u015bwiadczenia jako librecisty ogranicza\u0142y si\u0119 jednak do wsp\u00f3\u0142pracy z J\u00f3zefem Damse przy jego operze Kontrabandzista morski<\/em> wed\u0142ug Waltera Scotta. Kompozytor zatuszowa\u0142 wszak\u017ce mielizny narracyjne tekstu wdzi\u0119cznymi scenami ch\u00f3ralnymi, szeregiem melodyjnych, niejednokrotnie popisowych arii i sprawnie u\u0142o\u017conymi ansamblami, poprzedzaj\u0105c ca\u0142o\u015b\u0107 nastrojow\u0105, \u015bwietnie zinstrumentowan\u0105 uwertur\u0105. Flis, <\/em>kt\u00f3ry w za\u0142o\u017ceniu mia\u0142 by\u0107 bezpretensjonalnym \u201eobrazkiem ludowym\u201d (na co zreszt\u0105 wskazuj\u0105 odniesienia do wiejskich ta\u0144c\u00f3w w ch\u00f3rach \u201eEj, przybywaj, mi\u0142y flisie\u201d i \u201eP\u0142yn\u0105 tratwy po Wi\u015ble\u201d), zdradza zaskakuj\u0105co wiele pokrewie\u0144stw z oper\u0105 w\u0142osk\u0105 oraz tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Aubera, Meyerbeera i Hal\u00e9vy\u2019ego \u2013 z kt\u00f3r\u0105 Moniuszko zetkn\u0105\u0142 si\u0119 tak\u017ce podczas \u201enudnego\u201d pobytu w Pary\u017cu, gdzie teatr wcale go \u201enie zadowolni\u0142\u201d.<\/p>\n

Jednoakt\u00f3wka wzbudzi\u0142a jednak zachwyt premierowej publiczno\u015bci (24 wrze\u015bnia 1858) i spotka\u0142a si\u0119 z do\u015b\u0107 przychylnym przyj\u0119ciem \u00f3wczesnej krytyki. W numerze 253 \u201eKuriera Warszawskiego\u201d doniesiono, \u017ce \u201emuzyka \u015bliczna, niekt\u00f3re numera powt\u00f3rzono na \u017c\u0105danie, a ci\u0105g\u0142e oklaski towarzyszy\u0142y a\u017c do ko\u0144ca przedstawienia\u201d. Do sukcesu z pewno\u015bci\u0105 przyczynili si\u0119 kompozytor za pulpitem dyrygenckim i \u015bwietnie dobrani soli\u015bci: Paulina Rivoli i Julian Dobrski, czyli nieszcz\u0119sna g\u00f3ralka i Jontek z niedawnej Halki, <\/em>tym razem w partiach Zosi i Franka, oraz \u015bpiewaj\u0105cy aktor Alojzy \u017b\u00f3\u0142kowski w roli k\u0142opotliwego Jakuba, fryzjera salonowego z Warszawy \u2013 wielki komik, \u201ezjawisko wyj\u0105tkowe, nieprze\u015bcignione dot\u0105d na \u017cadnej scenie\u201d, jak pisa\u0142 o nim p\u00f3\u017aniej W\u0142adys\u0142aw Bogus\u0142awski.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Scena zbiorowa ze spektaklu Flisa <\/em>21 wrze\u015bnia 1956 roku, przygotowanego przez bydgoskie Studio Operowe. Fot. Jan Kiepuszewski<\/p>\n

Flis <\/em>go\u015bci\u0142 odt\u0105d regularnie w polskich teatrach operowych, cz\u0119sto \u0142\u0105czony w par\u0119 z Verbum nobile<\/em>. Dwa lata po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej doczeka\u0142 si\u0119 serii plenerowych letnich przedstawie\u0144 na trasie wodnej z Warszawy do Gdyni \u2013 w wykonaniu zespo\u0142u Opery Rzek Polskich, z\u0142o\u017conej z muzyk\u00f3w Opery i Filharmonii Krakowskiej. Na deski teatru wr\u00f3ci\u0142 w 1949 roku, w Operze Pozna\u0144skiej. Ostatni\u0105 jak dot\u0105d inscenizacj\u0119 przygotowa\u0142a w 2003 roku Opera na Zamku w Szczecinie, zamykaj\u0105c tym samym list\u0119 dziesi\u0119ciu powojennych wystawie\u0144 dzie\u0142a, kt\u00f3rym Moniuszko mia\u0142 nadziej\u0119 do reszty \u201epozawraca\u0107 g\u0142owy\u201d swojej publiczno\u015bci.<\/p>\n

Archiwalne nagranie Flisa<\/em> powsta\u0142o najprawdopodobniej w 1961 roku i zas\u0142uguje na uwag\u0119 przede wszystkim jako bezcenne \u015bwiadectwo kunsztu \u00f3wczesnych \u015bpiewak\u00f3w operowych.<\/p>\n

W zakochan\u0105 Zosi\u0119 wcieli\u0142a si\u0119 Halina S\u0142onicka, kresowianka z Czernian ko\u0142o Kobrynia, kt\u00f3ra podj\u0119\u0142a nauk\u0119 w \u015bredniej szkole muzycznej po wygranej w konkursie Szukamy M\u0142odych Talent\u00f3w, zrezygnowawszy ze studi\u00f3w na wydziale architektury Politechniki Warszawskiej. Po roku trafi\u0142a pod skrzyd\u0142a Magdaleny Halferowej, kt\u00f3ra poprowadzi\u0142a j\u0105 a\u017c do dyplomu w sto\u0142ecznej PWSM. S\u0142onicka pierwszy raz wyjecha\u0142a za granic\u0119 z Zespo\u0142em Pie\u015bni i Ta\u0144ca Wojska Polskiego; w 1957 roku, jeszcze na studiach, dosta\u0142a anga\u017c w Teatrze Wielkim w Warszawie, po sukcesach na konkursach wokalnych w Moskwie i Vercelli. By\u0142a \u015bpiewaczk\u0105 niezwykle wszechstronn\u0105, obdarzon\u0105 ciep\u0142ym, przepi\u0119knym w barwie sopranem, kt\u00f3rym w\u0142ada\u0142a z niezwyk\u0142\u0105 muzykalno\u015bci\u0105 i wyczuciem stylu. W s\u0142ynnej dumce \u201eAch, ty\u015b mo\u017ce w\u015br\u00f3d tej burzy\u201d zachwyca mistrzowskim legato, w duecie z Sz\u00f3stakiem \u2013 nieskaziteln\u0105 technik\u0105 koloraturow\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Halina S\u0142onicka. Fot. Edward Hartwig<\/p>\n

W partii Franka partneruje jej Bogdan Paprocki, by\u0107 mo\u017ce najwybitniejszy tenor lirico-spinto w powojennej historii naszej opery. Debiutowa\u0142 jeszcze przed wojn\u0105, w kwartecie rewelers\u00f3w, na wieczorze zorganizowanym w kwietniu 1939 roku przez podchor\u0105\u017cych ze Szko\u0142y Rezerwy w Zamo\u015bciu. Lekcje \u015bpiewu pobiera\u0142 mi\u0119dzy innymi u Ignacego Dygasa, jednego z najlepszych polskich tenor\u00f3w wagnerowskich. Karier\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Operze \u015al\u0105skiej w Bytomiu, rol\u0105 Alfreda w Traviacie <\/em>Verdiego (1946). W kr\u00f3tkim czasie zas\u0142yn\u0105\u0142 jako niezr\u00f3wnany wykonawca repertuaru Moniuszkowskiego \u2013 zw\u0142aszcza partii Jontka oraz Stefana w Strasznym dworze<\/em>. Co ciekawe, jako Franek wyszed\u0142 na scen\u0119 tylko raz w \u017cyciu: zn\u00f3w w Operze \u015al\u0105skiej, niemal z marszu, wkr\u00f3tce po udziale w nagraniu studyjnym Flisa<\/em>. \u015apiewa\u0142 do p\u00f3\u017anych lat, imponuj\u0105c \u015bwietnie prowadzonym tenorem o charakterystycznej z\u0142ocistej barwie i nieskazitelnej intonacji.<\/p>\n

Fryzjer Jakub przemawia aksamitnym, melancholijnym barytonem Andrzeja Hiolskiego \u2013 g\u0142osem niezapomnianym, zaliczanym w poczet najpi\u0119kniejszych w swoim fachu, nie tylko w Polsce. Hiolski studiowa\u0142 \u015bpiew w rodzinnym Lwowie, pod opiek\u0105 Heleny Oleskiej i Adama Didura. Zadebiutowa\u0142 parti\u0105 Janusza w Halce<\/em>, jeszcze w czasie wojny, w krakowskim Teatrze Starym; p\u00f3\u017aniej by\u0142 solist\u0105 Opery w Bytomiu, przez wiele lat wyst\u0119powa\u0142 w Teatrze Wielkim w Warszawie. Przeszed\u0142 do historii jako fenomenalny Miecznik ze Strasznego dworu<\/em>, przera\u017caj\u0105cy Scarpia w Tosce<\/em> i niedo\u015bcigniony wz\u00f3r postaci Rogera w operze Szymanowskiego. Ujmowa\u0142 niezwyk\u0142\u0105 kultur\u0105 \u015bpiewu i m\u0105dro\u015bci\u0105 interpretacji \u2013 zw\u0142aszcza w repertuarze pie\u015bniowym. S\u0142yn\u0105\u0142 z wszechstronno\u015bci: jako jeden z nielicznych \u015bpiewak\u00f3w operowych tamtej epoki nie stroni\u0142 od muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej, czemu zawdzi\u0119czamy mi\u0119dzy innymi jego wy\u015bmienite kreacje w Pasji \u0141ukaszowej <\/em>i Diab\u0142ach z Loudun <\/em>Pendereckiego.<\/p>\n

W prawykonaniach obydwu tych utwor\u00f3w towarzyszy\u0142 mu Bernard \u0141adysz, \u017cywa legenda polskiej wokalistyki, r\u00f3wie\u015bnik Hiolskiego i przez wiele lat jego partner sceniczny na scenie warszawskiej, gdzie zapisa\u0142 si\u0119 w pami\u0119ci meloman\u00f3w przede wszystkim jako wstrz\u0105saj\u0105cy Borys Godunow w operze Musorgskiego. Obdarzony niezwykle no\u015bnym, ciemnym, a zarazem ciep\u0142ym w barwie bas-barytonem, we Flisie <\/em>stworzy\u0142 bardzo przekonuj\u0105c\u0105 posta\u0107 starego wiarusa Sz\u00f3staka, zw\u0142aszcza w pysznym duecie z Jakubem (\u201eS\u0142uga pa\u0144ski, gdzie tak \u015bpiesznie? \u2013 Jestem fryzjer salonowy\u201d).<\/p>\n

Na osobn\u0105 wzmiank\u0119 zas\u0142uguje Antoni Majak, odtw\u00f3rca partii rybaka Antoniego. Ten nies\u0142usznie dzi\u015b zapomniany bas debiutowa\u0142 jako solista Opery Warszawskiej jeszcze przed wojn\u0105, od pocz\u0105tku lat 1950. z powodzeniem re\u017cyserowa\u0142 przedstawienia operowe w najlepszych teatrach w Polsce, przez kr\u00f3tki czas by\u0142 te\u017c dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w \u0141odzi. Najstarsi bywalcy Opery \u015al\u0105skiej z \u0142ezk\u0105 w oku wspominaj\u0105 jego wyst\u0119py w Sprzedanej narzeczonej <\/em>Smetany \u2013 w roli Kecala, kt\u00f3ra wymaga nie tylko \u015bwietnego warsztatu wokalnego, ale te\u017c sporych umiej\u0119tno\u015bci aktorskich i poczucia humoru.<\/p>\n

Obsad\u0119 Flisa <\/em>dope\u0142nia Zdzis\u0142aw Nikodem w niewielkiej partii Feliksa \u2013 znakomity tenor leggiero, solista Teatru Wielkiego w Warszawie od 1957 roku, zwi\u0105zany tak\u017ce z Warszawsk\u0105 Oper\u0105 Kameraln\u0105 od pocz\u0105tku istnienia tej sceny.<\/p>\n

Ca\u0142o\u015b\u0107 \u2013 z orkiestr\u0105 i ch\u00f3rem Filharmonii Narodowej \u2013 poprowadzi\u0142 Zdzis\u0142aw G\u00f3rzy\u0144ski, kt\u00f3ry w dziejach polskiej fonografii by\u0107 mo\u017ce najcelniej potrafi\u0142 uchwyci\u0107 idiom Moniuszkowskiej opery. Pochodzi\u0142 z rodziny \u017cydowskiej o bogatych tradycjach muzycznych: jego ojciec J\u00f3zef Gr\u00fcnberg by\u0142 skrzypkiem w orkiestrze Johanna Straussa syna. G\u00f3rzy\u0144ski studiowa\u0142 dyrygentur\u0119 u Franza Schalka, p\u00f3\u017aniejszego dyrektora wiede\u0144skiej Staatsoper. Czu\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie swobodnie w \u017celaznym repertuarze operowym, jak w operetkach Leh\u00e1ra i Offenbacha. Jego interpretacje by\u0142y pe\u0142ne wewn\u0119trznego napi\u0119cia, cudownie zniuansowane pod wzgl\u0119dem dynamicznym i agogicznym, idealnie wywa\u017cone w proporcjach mi\u0119dzy scen\u0105 a kana\u0142em orkiestrowym. Pulsowa\u0142y jak \u017cywy organizm. Halka <\/em>pod batut\u0105 G\u00f3rzy\u0144skiego, nagrana tylko we fragmentach w 1965 roku, z doborow\u0105 stawk\u0105 solist\u00f3w i zespo\u0142ami Teatru Wielkiego w Warszawie, do dzi\u015b nie ma sobie r\u00f3wnych. Jego Flisa <\/em>trudno z czymkolwiek por\u00f3wnywa\u0107.<\/p>\n

A szkoda, bo jak niech\u0119tnie przyzna\u0142 Zdzis\u0142aw Jachimecki, \u201emuzyka ta jednak ma swoje zalety\u201d. W interpretacji G\u00f3rzy\u0144skiego ujawni\u0142y si\u0119 w ca\u0142ej pe\u0142ni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Drodzy moi – nadszed\u0142 dla nas czas dziwny, kt\u00f3ry jedni przyjmuj\u0105 ze spokojem, inni wpadaj\u0105 w panik\u0119, wszyscy za\u015b zgodnie przyznaj\u0105, \u017ce z czym\u015b takim nie mieli jeszcze w \u017cyciu do czynienia i trzeba, chc\u0105c nie chc\u0105c, przystosowa\u0107 si\u0119 do nowej rzeczywisto\u015bci. Wykorzystajmy ten czas z po\u017cytkiem dla siebie i og\u00f3\u0142u. Zamykane sukcesywnie na ca\u0142ym … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,9],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-4668","6":"format-standard","7":"category-miscellanea","8":"category-prasowka"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4668","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4668"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4668\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4674,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4668\/revisions\/4674"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4668"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4668"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4668"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}