{"id":4902,"date":"2020-06-12T14:15:33","date_gmt":"2020-06-12T12:15:33","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=4902"},"modified":"2020-06-12T14:21:34","modified_gmt":"2020-06-12T12:21:34","slug":"nikt-nie-jest-doskonaly","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=4902","title":{"rendered":"Nikt nie jest doskona\u0142y"},"content":{"rendered":"

Od kilku dni zamierza\u0142am si\u0119 z Pa\u0144stwem podzieli\u0107 tym felietonikiem sprzed o\u015bmiu lat. Aby pocieszy\u0107, \u017ce Polak\u00f3w nigdy nie da\u0142o si\u0119 zadowoli\u0107 i nawet w najwi\u0119kszym ca\u0142ym potrafili doszuka\u0107 si\u0119 cho\u0107by najmniejszej dziury. Troch\u0119 zwleka\u0142am, bo felietonik dotyczy mi\u0119dzy innymi zarzut\u00f3w wysuwanych pod adresem pewnego dyrygenta w 1962 roku – zarzut\u00f3w, owszem, idiotycznych, ale dzi\u015b wiele bym da\u0142a, \u017ceby wyst\u0119p jakiegokolwiek muzyka wzbudza\u0142 podobne kontrowersje. Przesta\u0142am zwleka\u0107 dzi\u015b, natrafiwszy w\u015br\u00f3d komentarzy pod artyku\u0142em w pewnej gazecie (dodajmy – prawie wszystkich w tym samym tonie), na \u017carliwy wpis pewnej pani, kt\u00f3rej zaledwie w dw\u00f3ch zdaniach uda\u0142o si\u0119 zmie\u015bci\u0107 cztery z najcz\u0119\u015bciej kr\u0105\u017c\u0105cych w sieci teorii spiskowych oraz ataki na \u015brodowisko lekarskie, naukowc\u00f3w, rz\u0105dz\u0105cych, opozycj\u0119 i \u017byd\u00f3w. Polecam wi\u0119c Pa\u0144stwa uwadze zapiski Mus Triton z numeru 6\/2012 „RM” – do \u015bmiechu i do refleksji, bo je\u015bli czasu, jaki dostali\u015bmy w niechcianym prezencie od losu, nie wykorzystamy na pr\u00f3b\u0119 powstrzymania narastaj\u0105cej fali ignorancji i nienawi\u015bci, to po kryzysie nie b\u0119dzie dok\u0105d wraca\u0107.<\/p>\n

***<\/p>\n

Polacy znaj\u0105 si\u0119 na wszystkim, a ju\u017c zw\u0142aszcza na polityce, pi\u0142ce no\u017cnej i medycynie, wolimy wi\u0119c si\u0119 nie wdawa\u0107 w ja\u0142owe dyskusje na temat gryzoni. Mysz \u017cyje najwy\u017cej dwa lata i nie ma prawa pami\u0119ta\u0107, \u017ce Igor Markevitch jeszcze w latach siedemdziesi\u0105tych dyrygowa\u0142 zespo\u0142ami Filharmonii Narodowej. Gdyby\u015bmy wyznali, \u017ce zdarzy\u0142o nam si\u0119 w\u00f3wczas popiskiwa\u0107 w ch\u00f3rze dzieci\u0119cym przy okazji wykonania Psalmus Hungaricus<\/em> Kod\u00e1lya, nikt nie potraktowa\u0142by nas powa\u017cnie. Zdamy si\u0119 zatem na autorytet Zygmunta Mycielskiego, kt\u00f3ry w 1962 roku mia\u0142 55 lat \u2013 jak na cz\u0142owieka niema\u0142o, ale i niezbyt wiele \u2013 m\u00f3g\u0142 wi\u0119c powo\u0142a\u0107 si\u0119 na wspomnienia z jeszcze wcze\u015bniejszych koncert\u00f3w mistrza, co te\u017c uczyni\u0142 w numerze pi\u0105tym, w artykule Igor Markevitch w Warszawie<\/em>:<\/p>\n

Po 23 latach zobaczyli\u015bmy znowu na estradzie naszej Filharmonii Markevitcha. Jego wyst\u0119py warszawskie w 1938 i 1939 roku by\u0142y \u2013 jak sam powiada \u2013 decyduj\u0105ce dla niego. W\u0142\u0105czy\u0142 on bowiem wtedy po raz pierwszy do programu inne, obok w\u0142asnych, dzie\u0142a. Warszawa by\u0142a wi\u0119c wtedy miejscem, w kt\u00f3rym wykona\u0142 po raz pierwszy sw\u00f3j utw\u00f3r <\/em>Le Nouvel Age i gdzie poczu\u0142 si\u0119 w ca\u0142ej pe\u0142ni dyrygentem \u2013 gotowym do skoku w ca\u0142y obcy program.
\nNie tylko jednak koncerty, ale i co\u015b wi\u0119cej wi\u0105za\u0142o Markevitcha z Warszaw\u0105. Tu zobaczy\u0142 po raz pierwszy s\u0105siaduj\u0105ce z jego Ojczyzn\u0105 miasto zimowe, z du\u017c\u0105, zamarzni\u0119t\u0105 rzek\u0105. Tu bieg\u0142y jego my\u015bli gdy wojna wybuch\u0142a \u2013 zastaj\u0105c go we W\u0142oszech, gdzie czynnie i aktywnie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z ruchem oporu. I wreszcie \u2013 droga prowadzi przez Warszaw\u0119 \u2013 gdy zacz\u0105\u0142 je\u017adzi\u0107 tam, gdzie poczu\u0142 si\u0119 raptem, po raz pierwszy w \u017cyciu, w\u015br\u00f3d swoich. Wyjecha\u0142 z Rosji maj\u0105c rok, czy dwa, przed pierwsz\u0105 wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105. Niedawno za\u015b odby\u0142 pierwsze swe artystyczne tourn\u00e9e po ZSRR i czuje si\u0119 teraz u nas po drodze \u2013 na szlaku, kt\u00f3ry pozwoli widywa\u0107 go cz\u0119\u015bciej.<\/em><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Igor Markevitch. Fot. z archiwum Festival d’Aix-en-Provence<\/p>\n

Nie jeste\u015bmy do ko\u0144ca pewni, gdzie Markevitch poczu\u0142 si\u0119 raptem w\u015br\u00f3d swoich, bo my \u2013 na jego miejscu \u2013 w 1962 roku nadal mieliby\u015bmy powa\u017cne k\u0142opoty z to\u017csamo\u015bci\u0105. Dyrygent pochodzi\u0142 ze szlachty kozackiej. Przyszed\u0142 na \u015bwiat w 1912 roku w Kijowie, kt\u00f3ry nale\u017ca\u0142 w\u00f3wczas do Rosji, pod wzgl\u0119dem kulturowym by\u0142 jednak miastem co najmniej w po\u0142owie polskim. Prapradziad Igora, etnograf Myko\u0142a Markewycz \u2013 zwany te\u017c swojsko Miko\u0142ajem Markiewiczem \u2013 by\u0142 jednym z pionier\u00f3w ukrai\u0144skiego ruchu narodowego. Przyjmijmy wi\u0119c, \u017ce Markevitch czu\u0142 si\u0119 w Polsce po drodze, co poniek\u0105d i nas nobilituje, jak wynika z dalszej cz\u0119\u015bci tekstu Mycielskiego:<\/p>\n

Jeste\u015bmy zar\u00f3wno na artystycznej jak i \u017cyciowej drodze tego artysty, w kt\u00f3rego sylwetce muzycznej krzy\u017cuj\u0105 si\u0119 bardzo rozmaite, atawistyczne i p\u00f3\u017aniej nabyte pierwiastki: nowatorstwo i wynalazczo\u015b\u0107, precyzja i \u015bwiadomo\u015b\u0107 pos\u0142ania, kt\u00f3re niesie muzyka i kt\u00f3re obowi\u0105zuje zar\u00f3wno tw\u00f3rc\u0119 jak i wykonawc\u0119. Jest to \u015bwiadomo\u015b\u0107 wykonywanej s\u0142u\u017cby wobec s\u0142uchaczy, jest i potrzeba \u015bcis\u0142ego z nimi kontaktu, tego kontaktu, bez kt\u00f3rego wielcy odtw\u00f3rcy usychaj\u0105, jak ryby, wyci\u0105gni\u0119te z wody.<\/em><\/p>\n

Zaczynamy rozumie\u0107, dlaczego Markevitch by\u0142 taki szczup\u0142y. Pewnie usech\u0142 z braku kontaktu z polskimi s\u0142uchaczami, kt\u00f3rzy obruszyli si\u0119 na mistrza za nie do\u015b\u0107 wysmakowany program wyst\u0119p\u00f3w:<\/p>\n

Dwa programy, kt\u00f3re s\u0142yszeli\u015bmy na czterech koncertach Markevitcha w Warszawie przynios\u0142y nam <\/em>Requiem Verdiego i <\/em>\u015awi\u0119to wiosny Strawi\u0144skiego, poprzedzone uwertur\u0105 do <\/em>Kopciuszka Rossiniego, uwertur\u0105<\/em> Romeo i Julia Czajkowskiego i <\/em>Wariacjami na temat Purcella Brittena.<\/em>
\nW\u015br\u00f3d muzyk\u00f3w, krytyk\u00f3w i publiczno\u015bci rozgorza\u0142a dyskusja, czym jest <\/em>Requiem Verdiego? Muzyk\u0105 teatralno-operow\u0105, czy \u201ewielk\u0105 i powa\u017cn\u0105\u201d sztuk\u0105, o \u0142adunku r\u00f3wnym najwi\u0119kszym dzie\u0142om religijnym w literaturze muzycznej? Czy jest to muzyka \u0142atwa i \u201eza \u0142atwa\u201d? Z wypowiedzi kilku specjalist\u00f3w wydawa\u0142o by si\u0119, \u017ce ten wielki utw\u00f3r Verdiego jest tu dla nas \u201ezbyt \u0142atwy\u201d. Zupe\u0142nie, jak gdyby\u015bmy mogli s\u0142ucha\u0107 w Filharmonii tylko Bacha i Strawi\u0144skiego.<\/em>
\nTe nasze \u2013 tak wyg\u00f3rowane pretensje i gusta stoj\u0105 w zupe\u0142nej sprzeczno\u015bci z ca\u0142\u0105 sylwetk\u0105 artystyczn\u0105, kt\u00f3rej na imi\u0119 Markevitch. Rossini, Verdi, Bizet, Britten s\u0105 przez niego traktowani z tym samym pietyzmem i mi\u0142o\u015bci\u0105 co wszyscy inni wielcy kompozytorzy na \u201eB\u201d, na \u201eM\u201d, czy na \u201eS\u201d.<\/em><\/p>\n

Wyg\u00f3rowane pretensje cz\u0119\u015bci Polak\u00f3w stoj\u0105 te\u017c w zupe\u0142nej sprzeczno\u015bci z faktami, o czym \u015bwiadczy cytowana pod artyku\u0142em notatka z \u201eG\u0142osu Nauczycielskiego\u201d:<\/p>\n

W Filharmonii Warszawskiej wystawiona zosta\u0142a ma\u0142o znana w Polsce opera Verdiego \u201eRequiem\u201d. W odr\u00f3\u017cnieniu od dzie\u0142a Mozarta pod tym samym tytu\u0142em, opera Verdiego stanowi utw\u00f3r nie najwy\u017cszej miary. Jej patos i koturnowo\u015b\u0107 s\u0105 ju\u017c dla wsp\u00f3\u0142czesnego s\u0142uchacza nie do przyj\u0119cia i tylko kunszt znakomitego dyrygenta Igora Markiewicza koncertuj\u0105cego go\u015bcinnie w Polsce sprawi\u0142, \u017ce wystawienie opery sta\u0142o si\u0119 prawdziwym wydarzeniem artystycznym.<\/em><\/p>\n

Redakcja zn\u00f3w musia\u0142a si\u0119 odwo\u0142a\u0107 do pi\u0119knej tradycji Radia Erewa\u0144:<\/p>\n

Notatka wymaga sprostowania: po pierwsze \u2013 nie ma\u0142o znana, ale w og\u00f3le nieistniej\u0105ca; po drugie \u2013 nie w Polsce, ale na ca\u0142ym \u015bwiecie; po trzecie \u2013 nie opera, ale msza \u017ca\u0142obna; po czwarte \u2013 nie zosta\u0142a wystawiona, ale wykonana; po pi\u0105te \u2013 nie w Filharmonii Warszawskiej, ale w Narodowej; po sz\u00f3ste \u2013 nie pod dyr. Markiewicza, ale Markevitcha; po \u00f3sme \u2013 \u201e3 na szynach\u201d z muzyki dla \u201eG\u0142osu Nauczycielskiego\u201d.<\/em><\/p>\n

Po si\u00f3dme \u2013 redakcja \u201eRuchu Muzycznego\u201d nie potrafi zliczy\u0107 do o\u015bmiu. C\u00f3\u017c, nikt nie jest doskona\u0142y, jak powiedzia\u0142 Osgood Fielding III do swej ukochanej J\u00f3zefinki w finale P\u00f3\u0142 \u017cartem, p\u00f3\u0142 serio<\/em>. Komedii filmowej, nie opery \u2013 o czym redaktorom wci\u0105\u017c istniej\u0105cego \u201eG\u0142osu Nauczycielskiego\u201d, tak na wszelki wypadek, przypomina<\/p>\n

MUS TRITON<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od kilku dni zamierza\u0142am si\u0119 z Pa\u0144stwem podzieli\u0107 tym felietonikiem sprzed o\u015bmiu lat. Aby pocieszy\u0107, \u017ce Polak\u00f3w nigdy nie da\u0142o si\u0119 zadowoli\u0107 i nawet w najwi\u0119kszym ca\u0142ym potrafili doszuka\u0107 si\u0119 cho\u0107by najmniejszej dziury. Troch\u0119 zwleka\u0142am, bo felietonik dotyczy mi\u0119dzy innymi zarzut\u00f3w wysuwanych pod adresem pewnego dyrygenta w 1962 roku – zarzut\u00f3w, owszem, idiotycznych, ale dzi\u015b … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-4902","6":"format-standard","7":"category-miscellanea"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4902","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4902"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4902\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4907,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4902\/revisions\/4907"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4902"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4902"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4902"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}