{"id":5061,"date":"2020-09-02T23:48:27","date_gmt":"2020-09-02T21:48:27","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=5061"},"modified":"2020-09-03T11:04:03","modified_gmt":"2020-09-03T09:04:03","slug":"przerwany-w-pol-czuly-gest","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=5061","title":{"rendered":"Przerwany w p\u00f3\u0142 czu\u0142y gest"},"content":{"rendered":"

D\u0142ugo si\u0119 zastanawia\u0142am, czy kontynuowa\u0107 tradycj\u0119 wrze\u015bniowych sprawozda\u0144 z minionych sezon\u00f3w – ten sko\u0144czy\u0142 si\u0119 na dobre w lutym. Ku mojemu zaskoczeniu miejsc, d\u017awi\u0119k\u00f3w i obraz\u00f3w nazbiera\u0142o si\u0119 tyle, \u017ce i tak jest co powspomina\u0107. Nie zamierzam si\u0119 poddawa\u0107. Nie b\u0119dzie spektakli? To b\u0119d\u0105 koncerty. Nie b\u0119dzie bilet\u00f3w? Poszukam gdzie indziej. Wszystko we\u017amie w \u0142eb? Zajm\u0119 si\u0119 czym\u015b innym. Rozwi\u0105za\u0144 ostatecznych chwilowo nie bior\u0119 pod uwag\u0119. Rytua\u0142y nale\u017cy piel\u0119gnowa\u0107. Czas na kolejne podsumowanie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Wiede\u0144, wrzesie\u0144 i grudzie\u0144 2019. Dwa wypady do Theater an der Wien, legendarnej siedziby zespo\u0142u Schikanedera, kt\u00f3ra w 2006 roku, po przesz\u0142o dwustu latach burzliwej historii, zn\u00f3w otworzy\u0142a podwoje jako przybytek opery. Obydwa – na Rusa\u0142k\u0119 <\/em>z wy\u015bmienit\u0105 Mari\u0105 Bengtsson w partii tytu\u0142owej oraz na Halk\u0119<\/em> z \u0141ukaszem Borowiczem za pulpitem dyrygenckim, kt\u00f3ra zapad\u0142a mi w pami\u0119\u0107 przede wszystkim ze wzgl\u0119du na \u017carliw\u0105 kreacj\u0119 Corinne Winters i fenomenalne uj\u0119cie postaci Jontka przez Piotra Becza\u0142\u0119 – okaza\u0142y si\u0119 znacznie ciekawsze pod wzgl\u0119dem muzycznym ni\u017c teatralnym. Nie mo\u017cna mie\u0107 jednak wszystkiego: zw\u0142aszcza kiedy sp\u0119dzi\u0142o si\u0119 w Wiedniu wiecz\u00f3r sylwestrowy i to w zaiste doborowym towarzystwie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Nancy, pa\u017adziernik 2019. Czwarta ju\u017c wizyta w mie\u015bcie kr\u00f3la Stanis\u0142awa Leszczy\u0144skiego i historycznej stolicy Lotaryngii. Jak zwykle udana, cho\u0107 tym razem w strugach deszczu. Ulewy nie przeszkadza\u0142y tylko z\u0142otym rybkom, pluskaj\u0105cym si\u0119 w szklanej fontannie, sprokurowanej w ramach czasowej instalacji ogrodowej na Place Stanislas – w ho\u0142dzie dla \u00c9mile’a Gall\u00e9, za\u0142o\u017cyciela grupy artyst\u00f3w secesyjnych \u00c9cole de Nancy. Mniejsza jednak o pogod\u0119: przesiadywanie w urokliwych knajpkach i rozmowy z d\u0142ugo niewidzianymi przyjaci\u00f3\u0142mi tylko dope\u0142ni\u0142y wra\u017ce\u0144 ze wspania\u0142ego wykonania koncertowego Sigurda <\/em>Reyera – rzekomej francuskiej odpowiedzi na Wagnerowski Pier\u015bcie\u0144 Nibelunga, <\/em>a w rzeczywisto\u015bci jednej z ostatnich francuskich grand<\/em> op\u00e9ras<\/em>, kt\u00f3rej premiera zainaugurowa\u0142a przed stu laty dzia\u0142alno\u015b\u0107 nowego gmachu tutejszego teatru.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Laulasmaa, listopad 2019. Troch\u0119 raptowny i niespodziewany wyjazd z delegacj\u0105 Instytutu Adama Mickiewicza do male\u0144kiej wioski pod Tallinem, kt\u00f3rej nazwa oznacza po esto\u0144sku „\u015bpiewaj\u0105c\u0105 ziemi\u0119” i w kt\u00f3rej mie\u015bci si\u0119 niedawno otwarte Centrum Arvo P\u00e4rta. Ukryta w\u015br\u00f3d lasu konstrukcja z betonu, szk\u0142a, drewna i stali sprawia wra\u017cenie, jakby tam by\u0142a od zawsze: dociera si\u0119 do niej \u015bcie\u017ck\u0105 w\u015br\u00f3d sosen obwieszonych budkami dla ptak\u00f3w. W programie „zadusznego” koncertu – opr\u00f3cz utwor\u00f3w samego P\u00e4rta – znalaz\u0142y si\u0119 tak\u017ce nowe kompozycje Paw\u0142a \u0141ukaszewskiego oraz Pie\u015b\u0144 wieczorna w\u0119drowca <\/em>Erkki-Svena T\u00fc\u00fcra: muzyczna opowie\u015b\u0107 o podr\u00f3\u017cy z mroku w \u015bwiat\u0142o, po krainie, gdzie or\u0142y lataj\u0105 mi\u0119dzy niebem, ziemi\u0105 a podziemiem, bagna maj\u0105 dusz\u0119, a kamienie cia\u0142o.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Hanower, listopad 2019. Nieco d\u0142u\u017csza wycieczka do g\u0142\u00f3wnego miasta Dolnej Saksonii – tym razem w\u015br\u00f3d niemal wiosennej aury – pozwoli\u0142a doceni\u0107 nie tylko wspania\u0142y kunszt wokalny Rachel Nicholls w partii Salome<\/em>, ale te\u017c sp\u0119dzi\u0107 urocze chwile w parku otaczaj\u0105cym monumentalny nowy ratusz z 1913 roku, kt\u00f3rego kopu\u0142a liczy niemal sto metr\u00f3w wysoko\u015bci. To jeden z najbardziej imponuj\u0105cych zabytk\u00f3w Hanoweru, sk\u0105d po wojennych nalotach usuni\u0119to osiem milion\u00f3w metr\u00f3w sze\u015bciennych gruzu, zaniechano odbudowy star\u00f3wki i utworzono w zamian \u201eameryka\u0144sk\u0105\u201d z ducha metropoli\u0119, poprzecinan\u0105 ulicami przelotowymi – miasto, gdzie historyczne gmachy p\u0142ywaj\u0105 jak wyspy na morzu modernistycznej zabudowy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Berlin, listopad 2019 i luty 2020. Pocz\u0105tek i koniec. Nowa opera Chai Czernowin Heart Chamber <\/em>w Deutsche Oper Berlin – ciekawa muzycznie i w celnej wreszcie inscenizacji Clausa Gutha – oraz ostatnie przedstawienie, jakie uda\u0142o mi si\u0119 obejrze\u0107 przed pandemi\u0105: Der <\/em>Rosenkavalier <\/em>w do\u015b\u0107 kontrowersyjnym uj\u0119ciu re\u017cyserskim Andr\u00e9 Hellera, za to z absolutnie ol\u015bniewaj\u0105cym G\u00fcntherem Groissb\u00f6ckiem w roli Barona Ochsa von Lerchenau. Mam nadziej\u0119, \u017ce Czernowin stworzy jeszcze niejedn\u0105 oper\u0119, oby ze zr\u0119czniejszym librettem. Obawiam si\u0119, \u017ce Straussowski Kawaler <\/em>w Staatsoper unter den Linden by\u0142 po\u017cegnaniem Zubina Mehty z teatrem operowym. W zapowiedzi wznowienia figuruje ju\u017c nazwisko Simone Young. Ochs jednak wci\u0105\u017c ten sam, b\u0119dzie wi\u0119c czego pos\u0142ucha\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Frankfurt, listopad 2019 i stycze\u0144 2020. Dwa wypady do Opery Frankfurckiej – na nowe produkcje Lady Makbet mce\u0144skiego powiatu <\/em>oraz Tristana i Izoldy – <\/em>by\u0142y tak kr\u00f3tkie, \u017ce z konieczno\u015bci zilustruj\u0119 je zdj\u0119ciem zrobionym o ca\u0142kiem innej porze roku, w tamtejszym ogrodzie botanicznym. Szostakowiczowska opera w niezbyt udanej re\u017cyserii Anselma Webera zapisa\u0142a si\u0119 w mojej pami\u0119ci g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki znakomitym wyst\u0119pom Dmitry Golovnina w partii Siergieja i Dmitry Belosselskiyego w podw\u00f3jnej roli Borysa i Starego Kator\u017cnika. Tristan <\/em>okaza\u0142 si\u0119 jednym z lepszych przedstawie\u0144 wagnerowskich ostatnich sezon\u00f3w – za spraw\u0105 oszcz\u0119dnej inscenizacji Kathariny Thomy, przede wszystkim za\u015b dzi\u0119ki Rachel Nicholls, kt\u00f3rej g\u0142os przeszed\u0142 niewiarygodn\u0105 wr\u0119cz ewolucj\u0119 od czasu debiutu w partii Izoldy w Longborough, w 2015 roku. Na razie nic nie wiadomo o jej dalszych planach. W tym sezonie b\u0119dzie mi bardzo jej brakowa\u0142o.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Berno, grudzie\u0144 2019. Nie mam co\u015b szcz\u0119\u015bcia do przedstawie\u0144 w pi\u0119knym Konzerttheater Bern. Po katuszach, jakie p\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej musia\u0142am znie\u015b\u0107 na Tristanie <\/em>w re\u017cyserii Ludgera Engelsa, nie wi\u0105za\u0142am zbyt wielkich nadziei z jego uj\u0119ciem Kr\u00f3la Rogera, <\/em>zrealizowanym przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza i zapowiadanym jako ukoronowanie tegorocznych Culturescapes. Mia\u0142am racj\u0119, ale nauczona poprzednim do\u015bwiadczeniem postanowi\u0142am przynajmniej dobrze si\u0119 bawi\u0107. Ob\u015bmiawszy do rozpuku p\u00f3\u0142amatorsk\u0105 produkcj\u0119 arcydzie\u0142a Szymanowskiego doczeka\u0142am si\u0119 nagrody. Prawdziwym ukoronowaniem festiwalu okaza\u0142 si\u0119 koncert Berner Symphonieorchester dany dwa dni p\u00f3\u017aniej w sali dawnego kasyna, pod batut\u0105 Jacka Kaspszyka i z fenomenalnym Christianem Tetzlaffem, kt\u00f3rego interpretacja I Koncertu skrzypcowego <\/em>uratowa\u0142a honor i dobre imi\u0119 Karola z Atmy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Monachium, stycze\u0144 2020. Wymarzona wyprawa na ukochan\u0105 Sprzedan\u0105 narzeczon\u0105. <\/em>Spektakl w uj\u0119ciu Davida B\u00f6scha mo\u017cna z miejsca pot\u0119pi\u0107 w czambu\u0142 albo przyj\u0105\u0107 z dobrodziejstwem inwentarza – i to dos\u0142ownie, bo na scenie pojawia si\u0119 najprawdziwsza \u015bwinia, a w\u0142a\u015bciwie wieprz imieniem Wilii, debiutuj\u0105cy na scenie Bayerische Staatsoper, co skrz\u0119tnie odnotowano w ksi\u0105\u017cce programowej. C\u00f3\u017c ja na to poradz\u0119 – ryzykowne poczucie humoru niemieckiego „m\u0142odego gniewnego” bardzo mi odpowiada. Dawno si\u0119 tak nie u\u015bmia\u0142am w operze, tak\u017ce dzi\u0119ki popisom aktorskim \u015bpiewak\u00f3w. Selene Zanetti, Pavlo Breslik, G\u00fcnther Groissb\u00f6ck i Wolfgang Ablinger-Sperrhacke weszli w swoje role z butami, a niekt\u00f3rzy nawet w walonkach.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ateny, stycze\u0144 2020. Powr\u00f3t do Greckiej Opery Narodowej po trzech latach – ju\u017c w nowej, spektakularnej siedzibie na terenie K\u00e9ntro Politismo\u00fa \u00cddryma St\u00e1vros Ni\u00e1rchos. Gmach na razie sprawia do\u015b\u0107 surrealistyczne wra\u017cenie: po\u0142o\u017cony na obrze\u017cach miasta, w\u015br\u00f3d ledwie odros\u0142ego od ziemi parku, nad wod\u0105 wielk\u0105 i czyst\u0105, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rej rz\u0119dami fontanny. Ambicje obecnego dyrektora dor\u00f3wnuj\u0105 rozmachem samej budowli. Giorgos Koumendakis postanowi\u0142 wzi\u0105\u0107 byka za rogi, wykorzysta\u0107 talent dyrygencki Vassilisa Christopoulosa i zaprosi\u0107 do wsp\u00f3\u0142pracy przy greckiej premierze Wozzecka <\/em>re\u017cysera Oliviera Py. Druga z tych decyzji okaza\u0142a si\u0119 b\u0142\u0119dem. Na szcz\u0119\u015bcie spektakl wybroni\u0142 si\u0119 doskona\u0142\u0105 muzyk\u0105 pod sprawn\u0105 batut\u0105 Christopoulosa, przede wszystkim za\u015b wstrz\u0105saj\u0105c\u0105 kreacj\u0105 Tassisa Christoyannisa w partii tytu\u0142owej.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Cardiff, luty 2020. Zimowy sezon Welsh National Opera urwa\u0142 si\u0119 w po\u0142owie. Na szcz\u0119\u015bcie decyzj\u0119 o wyprawie do Cardiff na wznowienie Wesela Figara <\/em> i now\u0105 inscenizacj\u0119 Nieszpor\u00f3w sycylijskich <\/em>w uj\u0119ciu Davida Pountneya zd\u0105\u017cy\u0142am podj\u0105\u0107, nim zesp\u00f3\u0142 ruszy\u0142 w zwyczajow\u0105 tras\u0119 po miastach Walii i Anglii. By\u0142a to wyprawa z wielu wzgl\u0119d\u00f3w pami\u0119tna: o reakcji Carla Rizziego, kt\u00f3ry dwukrotnie przerwa\u0142 spektakl Nieszpor\u00f3w <\/em>z powodu rozdzwaniaj\u0105cych si\u0119 na widowni telefon\u00f3w, pisa\u0142a ca\u0142a prasa brytyjska. Przyczyn\u0105 konfuzji byli obecni na sali kibice, rozdarci miedzy mi\u0142o\u015bci\u0105 do opery i rozgrywek rugby. Dru\u017cyna Walii przegra\u0142a z Francj\u0105. Dyrygent Anthony Negus, w kt\u00f3rego pustym nadmorskim domu w Penarth sp\u0119dzi\u0142am ca\u0142y pobyt w Walii, kilka tygodni p\u00f3\u017aniej zlecia\u0142 z Australii wprost w lockdown. Teatry operowe w Wielkiej Brytanii b\u0119d\u0105 wraca\u0142y do \u017cycia d\u0142ugo i by\u0107 mo\u017ce odrodz\u0105 si\u0119 w ca\u0142kiem nowej postaci. Tyle zniweczonych plan\u00f3w. Tyle niewiadomych. A wci\u0105\u017c mimo wszystko nadzieja, kt\u00f3ra nas karmi i poi. Na razie sk\u0105po, na granicy przetrwania. Ale od czego\u015b trzeba zn\u00f3w zacz\u0105\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

D\u0142ugo si\u0119 zastanawia\u0142am, czy kontynuowa\u0107 tradycj\u0119 wrze\u015bniowych sprawozda\u0144 z minionych sezon\u00f3w – ten sko\u0144czy\u0142 si\u0119 na dobre w lutym. Ku mojemu zaskoczeniu miejsc, d\u017awi\u0119k\u00f3w i obraz\u00f3w nazbiera\u0142o si\u0119 tyle, \u017ce i tak jest co powspomina\u0107. Nie zamierzam si\u0119 poddawa\u0107. Nie b\u0119dzie spektakli? To b\u0119d\u0105 koncerty. Nie b\u0119dzie bilet\u00f3w? Poszukam gdzie indziej. Wszystko we\u017amie w \u0142eb? … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-5061","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5061","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5061"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5061\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5079,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5061\/revisions\/5079"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5061"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5061"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5061"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}