{"id":5864,"date":"2021-06-07T10:59:08","date_gmt":"2021-06-07T08:59:08","guid":{"rendered":"https:\/\/atorod.pl\/?p=5864"},"modified":"2024-06-07T22:48:02","modified_gmt":"2024-06-07T20:48:02","slug":"tranquilla-sia-londa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=5864","title":{"rendered":"Tranquilla sia l\u2019onda"},"content":{"rendered":"

Nie jestem psychiatr\u0105 ani psychologiem. Czasem jednak bywam tak zwan\u0105 science writer<\/em>, co zobowi\u0105zuje mnie do \u015bledzenia bie\u017c\u0105cego \u017cycia muzycznego w kontek\u015bcie historycznym, gospodarczym, w szeroko poj\u0119tych kategoriach zdrowia publicznego. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce globalny kryzys, w kt\u00f3ry popadli\u015bmy p\u00f3\u0142tora roku z ok\u0142adem, wchodzi w kolejn\u0105, by\u0107 mo\u017ce najistotniejsz\u0105 faz\u0119. Dopiero teraz zaczniemy si\u0119 przekonywa\u0107, w jaki spos\u00f3b pandemia wp\u0142yn\u0119\u0142a na nasz\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107, spos\u00f3b odbioru \u015bwiata w jego pi\u0119knie i brzydocie, model s\u0142yszenia i s\u0142uchania, tak\u017ce muzyki operowej. Ju\u017c ruszy\u0142 z kopyta globalny proces zapominania: z nieod\u0142\u0105cznymi mechanizmami wyparcia, t\u0142umienia i degeneracji pami\u0119ci. Laicy, ale i specjali\u015bci, od miesi\u0119cy nie mog\u0105 si\u0119 oprze\u0107 por\u00f3wnaniom tego, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 nas dzieje, z pandemi\u0105 hiszpanki. Domniemane podobie\u0144stwa w wi\u0119kszo\u015bci okaza\u0142y si\u0119 z\u0142udne. Dzi\u015b rzuca si\u0119 w oczy zbie\u017cno\u015b\u0107 ca\u0142kiem niespodziewana: potrzeba negacji, wyrugowania tego nieszcz\u0119\u015bcia z kart historii, powrotu do \u015bwiata sprzed kryzysu.<\/p>\n

T\u0119sknota za „normalno\u015bci\u0105” jest tak dojmuj\u0105ca, \u017ce nie da si\u0119 chyba omin\u0105\u0107 etapu zach\u0142y\u015bni\u0119cia wrzaskiem, tandet\u0105, nag\u0142\u0105 obfito\u015bci\u0105 towaru niskiej jako\u015bci, ale nareszcie dost\u0119pnego bez wi\u0119kszych ogranicze\u0144. O cierpieniu pami\u0119ta\u0107 nie chcemy. Tak samo by\u0142o sto lat temu – i ta niepami\u0119\u0107 z czasem si\u0119 utrwali\u0142a. Kto wie, \u017ce na hiszpank\u0119 umarli Apollinaire i Klimt, \u017ce Kafk\u0119 dobi\u0142y os\u0142awione „choroby wsp\u00f3\u0142istniej\u0105ce”? Kto zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce historia muzyki mog\u0142aby si\u0119 potoczy\u0107 odrobin\u0119 innym torem, gdyby ofiar\u0105 zarazy nie padli wybitni kompozytorzy, kt\u00f3rych nazwiska niewiele dzi\u015b m\u00f3wi\u0105 nawet fachowcom? Harald Frykl\u00f6f, Ant\u00f3nio Fragoso, Hubert Parry? Policzy\u0142 kto kiedy\u015b, ilu wtedy umar\u0142o ch\u00f3rzyst\u00f3w, muzyk\u00f3w orkiestrowych, inspicjent\u00f3w, garderobianych, teatralnych szewc\u00f3w i krawcowych?<\/p>\n

Nie policzy\u0142 i nie policzy. Dzi\u015b te\u017c ta\u0144czymy na \u015bwie\u017cych grobach, szcz\u0119\u015bliwi, \u017ce nas omin\u0119\u0142o. Okrutnie to zabrzmi, ale tak trzeba. Musimy \u017cy\u0107 dalej, musimy troch\u0119 zapomnie\u0107, \u017ceby nie zwariowa\u0107. Nie bierzmy jednak wszystkiego za dobr\u0105 monet\u0119. Umiejmy rozr\u00f3\u017cni\u0107 mi\u0119dzy hochsztaplerk\u0105 a prawdziw\u0105 sztuk\u0105. Doce\u0144my te\u017c cisz\u0119, spok\u00f3j i drzemi\u0105c\u0105 w niekt\u00f3rych potrzeb\u0119 przepracowania \u017ca\u0142oby. Trudno mi b\u0119dzie uprawia\u0107 zaw\u00f3d krytyka – kiedy wszystko spsia\u0142o, obros\u0142o agresj\u0105, bezwzgl\u0119dn\u0105 walk\u0105 o byt na scenie i estradzie. Byle szybciej, byle \u0142atwiej, byle najmniej si\u0119 nam\u0119czy\u0107 i najwi\u0119cej zarobi\u0107, bo trzeba si\u0119 odku\u0107 i oszcz\u0119dzi\u0107 na nast\u0119pny kryzys.<\/p>\n

Ja te\u017c czasem co\u015b wypr\u0119. Zmilcz\u0119, zapomn\u0119, skupi\u0119 si\u0119 na tym, co dobre. Wr\u00f3c\u0119 do Soave sia il vento<\/em> w „kafelkowym” wydaniu z pandemii – na przyk\u0142ad w wykonaniu trojga nikomu nie znanych aktor\u00f3w z Mediolanu. Kt\u00f3rzy nigdy nie aspirowali i aspirowa\u0107 nie b\u0119d\u0105 do miana \u015bpiewak\u00f3w operowych. Ot, po\u0142\u0105czyli si\u0119 ze sob\u0105 na odleg\u0142o\u015b\u0107: z przyja\u017ani, z potrzeby pi\u0119kna, \u017ceby mie\u0107 nadziej\u0119.<\/p>\n