![\"\"](\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/IMG_2641.jpg\")
<\/a><\/p>\nBerlin, wrzesie\u0144 2020. Pierwsza ucieczka na wolno\u015b\u0107 po pierwszej fali zarazy, kt\u00f3ra zdaniem naiwnych optymist\u00f3w mia\u0142a okaza\u0107 si\u0119 ostatni\u0105. Mi\u0119dzy Warszaw\u0105 a stolic\u0105 Niemiec kr\u0105\u017cy\u0142am jak wahad\u0142owiec, po trzykro\u0107, za ka\u017cdym razem podziwiaj\u0105c profesjonalizm muzyk\u00f3w oraz wra\u017cliwo\u015b\u0107 i pokor\u0119 s\u0142uchaczy ubieg\u0142orocznego Musikfest, karnie przestrzegaj\u0105cych surowego re\u017cimu sanitarnego i nagradzaj\u0105cych wykonawc\u00f3w d\u0142ugimi, \u017carliwymi owacjami w sali Filharmonii wype\u0142nionej w niespe\u0142na jednej czwartej. Wiatr hula\u0142 po widowni, w sercach pali\u0142a si\u0119 wdzi\u0119czno\u015b\u0107. Nie tylko za mistrzowsko u\u0142o\u017cony program festiwalu i znakomite interpretacje, ale te\u017c za rozmowy i spacery z d\u0142ugo niewidzianymi przyjaci\u00f3\u0142mi. Wyostrzonymi zmys\u0142ami ch\u0142on\u0119li\u015bmy ka\u017cdy znak nadziei – cho\u0107by ten p\u0119d winobluszczu, kt\u00f3remu mieszka\u0144cy pewnej berli\u0144skiej kamienicy pozwolili wpe\u0142zn\u0105\u0107 na klatk\u0119 schodow\u0105.<\/p>\n
Bayreuth, wrzesie\u0144 2020 i sierpie\u0144 2021. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od wyprawy nietypowej – na pierwszy festiwal Bayreuth Baroque w Operze Margrabi\u00f3w, w kt\u00f3rego programie znalaz\u0142o si\u0119 tak\u017ce wykonanie estradowe\u00a0dramma per musica<\/em> Leonarda Vinciego Gismondo, R\u00e8 di Polonia<\/em>, z udzia\u0142em solist\u00f3w oraz {oh!} Orkiestry Historycznej pod dyrekcj\u0105 Martyny Pastuszki. Rok wcze\u015bniej zwiedza\u0142am ten teatr przy okazji wyprawy na Bayreuther Festspiele. Tym razem dane mi by\u0142o rozsi\u0105\u015b\u0107 si\u0119 w barokowej lo\u017cy i przez kilka godzin napawa\u0107 si\u0119 atmosfer\u0105 i bajeczn\u0105 akustyk\u0105 miejsca. Losy festiwalu Wagnerowskiego w roku nast\u0119pnym wa\u017cy\u0142y si\u0119 do ostatniej chwili. Uda\u0142o si\u0119 – zn\u00f3w w du\u017cej mierze dzi\u0119ki dyscyplinie i wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci wszystkich zaanga\u017cowanych w spraw\u0119, i to po obydwu stronach s\u0142ynnego krytego orkiestronu. Mimo utrudnie\u0144 humor nas nie opuszcza\u0142, o czym \u015bwiadczy mi\u0119dzy innymi swoboda w doprowadzaniu do porz\u0105dku przemoczonych cz\u0119\u015bci garderoby, gdy nad Zielonym Wzg\u00f3rzem przesz\u0142a raptowna ulewa. W przysz\u0142ym sezonie oba festiwale maj\u0105 ju\u017c ruszy\u0107 pe\u0142n\u0105 par\u0105. Trzymajmy kciuki.<\/p>\n Wiede\u0144, wrzesie\u0144 2020 i czerwiec 2021. Dwie wyprawy w to samo miejsce, do jednego z najmniejszych teatr\u00f3w operowych Europy, urz\u0105dzonego w dawnej sali balowej „Czeskiego Domu”, sk\u0105d w 1918 roku Janaczek zawiadywa\u0142 przygotowaniami do wiede\u0144skiej premiery Jenufy<\/em>. Dzi\u015b mie\u015bci si\u0119 tam Kammeroper, od blisko dziewi\u0119ciu lat zarz\u0105dzana przez Theater an der Wien jako studio operowe m\u0142odych, daj\u0105ce te\u017c pole do popisu re\u017cyserom, kt\u00f3rzy musz\u0105 si\u0119 wykaza\u0107 nie lada umiej\u0119tno\u015bciami, rozgrywaj\u0105c swoje wizje na scenie wielko\u015bci podestu w prowincjonalnym kinie. Przy okazji premiery Bajazeta <\/em>Vivaldiego w uj\u0119ciu Krystiana Lady skorzysta\u0142am z go\u015bcinno\u015bci Instytutu Polskiego. Przed wyjazdem na Tristan Experiment <\/em>w inscenizacji G\u00fcnthera Groissb\u00f6cka zarezerwowa\u0142am pok\u00f3j w budynku opery, gdzie od czas\u00f3w wojny mie\u015bci si\u0119 Hotel Post: niedawno pieczo\u0142owicie odnowiony, z zachowaniem wi\u0119kszo\u015bci wystroju z czas\u00f3w Janaczka, w\u0142\u0105cznie z wind\u0105, kt\u00f3ra przez kilka dni wozi\u0142a mnie na trzecie pi\u0119tro i z powrotem.<\/p>\n Monachium, lipiec 2021. Mo\u017cna powiedzie\u0107 – wakacje, czyli nag\u0142a i niespodziewana wycieczka za namow\u0105 zaprzyja\u017anionego operomana, kt\u00f3ry kupi\u0142 po dwa bilety na Ptaki <\/em>Braunfelsa i Rusa\u0142k\u0119 <\/em>Dworzaka w Bayerische Staatsoper, wychodz\u0105c ze s\u0142usznego za\u0142o\u017cenia, \u017ce nie odm\u00f3wi\u0119 mu towarzystwa. Dziwne uczucie wybra\u0107 si\u0119 do opery ot tak, bez \u017cadnych zobowi\u0105za\u0144. Wprawdzie napisa\u0142am recenzj\u0119, ale przez ca\u0142y pobyt w Monachium mia\u0142am poczucie, \u017ce wreszcie nic nie musz\u0119, za to mog\u0119 przesiadywa\u0107 ca\u0142ymi godzinami w zalanych s\u0142o\u0144cem ogr\u00f3dkach restauracji ze specja\u0142ami kuchni bawarskiej. Oczy te\u017c by\u0142o czym nakarmi\u0107. Podczas jednego z leniwych spacer\u00f3w zwiedzili\u015bmy prawdziw\u0105 per\u0142\u0119 architektury p\u00f3\u017anobarokowej i po\u0142udniowoniemieckiego rokoka: ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Nepomucena, wzniesiony przez s\u0142ynnych braci Asam\u00f3w jako prywatna kaplica z dobudowan\u0105 plebani\u0105 i domem mieszkalnym. M\u0142odszy z braci, Egid Quirin, urz\u0105dzi\u0142 w nim sypialni\u0119 z wewn\u0119trznym oknem na g\u0142\u00f3wny o\u0142tarz. Kto wie, mo\u017ce do\u017cyj\u0119 kiedy\u015b wyjazdu z noclegiem w operze: oczywi\u015bcie w pokoju z widokiem na scen\u0119.<\/p>\n Pary\u017c, wrzesie\u0144 2021. O niespecjalnie udanym przedstawieniu Fidelia <\/em>w Op\u00e9ra-Comique donios\u0142am przed tygodniem. Je\u015bli pomin\u0105\u0107 ten drobny szczeg\u00f3\u0142, pobyt w Pary\u017cu uda\u0142 si\u0119 nad podziw. Pocz\u0105wszy od przepysznej kolacji u Szeherezada, czyli Piotra Kami\u0144skiego i jego nieocenionej \u017cony Wandy, przez p\u00f3\u017anowieczorne operoman\u00f3w rozmowy w kawiarni przy Rue de Richelieu i noclegi w hotelu, gdzie kiedy\u015b mie\u015bci\u0142 si\u0119 ulubiony burdel Toulouse-Lautreca, a\u017c po sentymentaln\u0105 wycieczk\u0119 do Dzielnicy \u0141aci\u0144skiej. Z obowi\u0105zkow\u0105 wizyt\u0105 w ko\u015bciele \u015bw. Szczepana ze Wzg\u00f3rza, a co za tym idzie – na grobach Pascala i Racine’a. Kto jeszcze nie odkry\u0142, \u017ce za drzwiami prowadz\u0105cymi do zakrystii, w kru\u017cgankach ko\u015bcielnego wirydarza, mo\u017cna podziwia\u0107 \u015bwie\u017co odrestaurowane witra\u017ce z prze\u0142omu XVI i XVII wieku, niech o tym nie zapomni przy okazji kolejnej wizyty w stolicy Francji.<\/p>\n Budapeszt, pa\u017adziernik 2021. O tej wyprawie b\u0119d\u0119 dopiero pisa\u0107. Na razie nie zdradz\u0119 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w: podziel\u0119 si\u0119 tylko z Pa\u0144stwem fotografi\u0105 M\u00e1ty\u00e1s k\u00fatja, czyli fontanny Macieja Korwina, neobarokowej grupy rze\u017abiarskiej d\u0142uta Alajosa Str\u00f3bla, nazywanej nie bez racji budapeszte\u0144sk\u0105 Fontann\u0105 di Trevi. Kr\u00f3l Maciej I by\u0142 wybitnym mecenasem sztuk i nauk, a zarazem bezwzgl\u0119dnym politykiem, tw\u00f3rc\u0105 mocarstwowej pot\u0119gi W\u0119gier, kt\u00f3ra rozpad\u0142a si\u0119 jak domek z kart ledwie kilka miesi\u0119cy po jego \u015bmierci, mi\u0119dzy innymi za spraw\u0105 niejakiego W\u0142adys\u0142awa II Jagiello\u0144czyka, w\u0142adcy tyle\u017c gnu\u015bnego, co niezbyt rozgarni\u0119tego. Pisa\u0107 b\u0119d\u0119 w\u0142a\u015bciwie o czym innym, ale tak si\u0119 tylko zaduma\u0142am nad prawd\u0105 historyczn\u0105 i stereotypami. Od tych drugich coraz trudniej nam uciec w codziennym \u017cyciu. Tym bardziej zach\u0119cam do podr\u00f3\u017cy: w \u015bwiat opery, w s\u0142owo pisane, w g\u0142\u0105b siebie, byle dalej od wszechobecnego zgie\u0142ku, kt\u00f3ry coraz skuteczniej odbiera nam zdolno\u015b\u0107 racjonalnego my\u015blenia. Co z\u0142ego, to my. Ale i do czynienia dobra jeste\u015bmy zdolni. Trzeba sobie tylko przypomnie\u0107, jak to si\u0119 robi.<\/p>\n Wszystkie zdj\u0119cia: Dorota Kozi\u0144ska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W\u0142a\u015bciwie powinnam ju\u017c teraz zabra\u0107 si\u0119 do recenzji pewnego koncertu w londy\u0144skiej sali Barbican, kt\u00f3ry dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci tamtejszego biura prasowego mog\u0142am obejrze\u0107 i us\u0142ysze\u0107 w streamingu. Uzna\u0142am jednak, \u017ce nie ma co d\u0142u\u017cej zwleka\u0107 z przegl\u0105dem w\u0119dr\u00f3wek minionych, tych prawdziwych, kt\u00f3rych w ostatnim sezonie nie nazbiera\u0142o si\u0119 zbyt wiele. Z powod\u00f3w oczywistych, kt\u00f3re do dzi\u015b … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-6161","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6161","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6161"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6161\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6177,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6161\/revisions\/6177"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6161"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6161"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6161"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n