![\"\"](\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/IMG_3785.jpg\")
<\/a><\/p>\nLondyn, listopad 2021, czerwiec i pa\u017adziernik 2022. Trzy kr\u00f3tkie i bardzo intensywne wypady do stolicy Wielkiej Brytanii, ju\u017c w nowym, pobrexitowym porz\u0105dku. Jesieni\u0105 na koncert inauguracyjny nowego festiwalu polskiej muzyki sakralnej Joy and Devotion, a na nim wreszcie ol\u015bnienie muzyk\u0105 Krzysztofa Borka, domniemanego kapelmistrza wawelskich Rorantyst\u00f3w, w fenomenalnym wykonaniu The Gesualdo Six; latem na zamykaj\u0105ce tras\u0119 objazdow\u0105 Opera North wykonanie Parsifala <\/em>w Royal Festival Hall, ze wzruszaj\u0105cym do \u0142ez Gurnemanzem w osobie Brindleya Sherratta, podziwianym w towarzystwie zaprzyja\u017anionego dyrygenta i zaprzyja\u017anionego operomana; i dos\u0142ownie przed kilku dniami na oficjalne otwarcie sezonu Academy of Ancient Music w Barbican Centre – z Porami roku<\/em>, swoistym testamentem Haydna dla m\u0142odszych pokole\u0144, o kt\u00f3rym napisz\u0119 wkr\u00f3tce. A potem zn\u00f3w polec\u0119 do Londynu, zapewne ju\u017c w listopadzie.<\/p>\n Bazylea, listopad 2021. Cudowna pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem podr\u00f3\u017c do europejskiej stolicy wykonawstwa historycznego. Kulturowe (tak\u017ce kulinarne) tradycje miasta zg\u0142\u0119bia\u0142am pod czujnym okiem zaprzyja\u017anionej artystki-emigrantki, sztuk\u0119 wokaln\u0105 uwielbianego od lat Richarda Levitta rozpami\u0119tywa\u0142am w przytulnym hotelu przy Wettsteinplatz, gdzie wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel Studio der fr\u00fchen Musik mieszka\u0142 przez d\u0142ugie lata, nowe spojrzenie na Powr\u00f3t Ulissesa <\/em>Monteverdiego bez Ulissesa – w wizjonerskiej inscenizacji Krystiana Lady – opisa\u0142am w jednej z najbardziej entuzjastycznych recenzji sezonu. Pewnie wr\u00f3c\u0119 na wiosn\u0119, ale tym razem z ca\u0142kiem innego powodu.<\/p>\n Brno, luty 2022. Po kolejnej fali zarazy, kt\u00f3ra bezlito\u015bnie pokrzy\u017cowa\u0142a nasze operowe plany na zim\u0119, podr\u00f3\u017c sentymentalna do stolicy kraju po\u0142udniowomorawskiego, sk\u0105d Upi\u00f3r publikowa\u0142 przed laty swoje pierwsze recenzje z przedstawie\u0144 oper Janaczka. Je\u015bli wszystko p\u00f3jdzie zgodnie z planem, wr\u00f3ci do tematu w ko\u0144cu listopada, przy okazji tegorocznego festiwalu Jan\u00e1\u010dek Brno. W lutym jednak kr\u00f3lowa\u0142 H\u00e4ndel i jego Alcina<\/em>, w bajecznym, chwilami zwariowanym uj\u0119ciu Ji\u0159iego He\u0159mana, mi\u0119dzy innymi z udzia\u0142em pingwina, kolcobrzucha i Krystiana Adama w partii Oronte.<\/p>\n Berlin, luty 2022. O tej wyprawie trudno b\u0119dzie zapomnie\u0107. Decyzj\u0119 podj\u0119\u0142am ex promptu<\/em>, za namow\u0105 zaprzyja\u017anionego melomana, tego samego, kt\u00f3ry w \u015brodku ubieg\u0142ego lata wyci\u0105gn\u0105\u0142 mnie do Monachium. Trudno by\u0142o odm\u00f3wi\u0107: w gr\u0119 wchodzi\u0142y dwa niemal ju\u017c legendarne spektakle Wagnerowskie: Tannh\u00e4user <\/em>w re\u017cyserii Kirsten Harms i Lohengrin <\/em>w uj\u0119ciu Kaspera Holtena. Wiedzieli\u015bmy, \u017ce nad Europ\u0105 zbieraj\u0105 si\u0119 czarne chmury wojny. Nie spodziewali\u015bmy si\u0119, \u017ce za kilka dni lunie z nich deszcz, poprzedzony propagandow\u0105 premier\u0105\u00a0Lohengrina <\/em>w Moskwie.<\/p>\n Bath, marzec 2022. Po Lataj\u0105cym Holendrze <\/em>z Longborough i pami\u0119tnej pandemicznej interpretacji Pasji Janowej <\/em>Bacha z udzia\u0142em Oxford Bach Soloists, kolejne zetkni\u0119cie ze wsp\u00f3lnotowym, tylko z pozoru naiwnym teatrem Thomasa Guthriego. Tym razem w postaci p\u00f3\u0142inscenizacji H\u00e4ndlowskiego Mesjasza <\/em>w ko\u015bciele \u015bw. Swituna, przy kt\u00f3rym w 1805 roku pochowano szcz\u0105tki pastora George\u2019a, ojca Jane Austen. Niezwyk\u0142a okazja obcowania z wykonaniem, kt\u00f3re wyzwala, oczyszcza, pozwala wznie\u015b\u0107 si\u0119 na wy\u017cyny – nie tylko wykonawcom, ale te\u017c w pe\u0142ni zaanga\u017cowanym w ich dzie\u0142o s\u0142uchaczom.<\/p>\n Helsinki, marzec 2022. Z jakich\u015b nie do ko\u0144ca zrozumia\u0142ych wzgl\u0119d\u00f3w jedna z najbardziej buduj\u0105cych wypraw minionego sezonu. Pierwsza, wymarzona podr\u00f3\u017c do Finlandii, ojczyzny Zachariasa Topeliusa, Tove Jansson i Alvara Aalto. Pierwszy prawdziwy powiew wiosny, mimo kopnego \u015bniegu i lodu skuwaj\u0105cego szkierowe wysepki na Zatoce Fi\u0144skiej. Oraz \u015bwie\u017ce uj\u0119cie znanej, tak\u017ce z Warszawy, inscenizacji Billy’ego Budda<\/em>, tym razem znacznie bardziej przekonuj\u0105cej dzi\u0119ki entuzjazmowi zespo\u0142\u00f3w tutejszej Opery Narodowej, natchnionej interpretacji Hannu Lintu i przej\u0119tej antywojenn\u0105 wymow\u0105 Brittenowskiego arcydzie\u0142a fi\u0144skiej publiczno\u015bci.<\/p>\n Madryt, kwiecie\u0144 2022. Niepodwa\u017calny dow\u00f3d na istnienie prawdziwych przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy po kolejnym kryzysie egzystencjalnym Upiora po prostu wpakowali go w samolot i zapewnili mu kilka dni \u015bwi\u0119tego spokoju, niebia\u0144skiej kuchni i wspania\u0142ych wycieczek po okolicy. A Upi\u00f3r, ju\u017c we w\u0142asnym zakresie, wzbogaci\u0142 sobie t\u0119 ofert\u0119 o przedstawienie Wesela Figara <\/em>w Teatro Real i eksperymentalny spektakl Extinci\u00f3n<\/em> w wykonaniu Agrupaci\u00f3n Se\u00f1or Serrano, w legendarnym Teatro de La Abad\u00eda, gdzie w 2010 roku odby\u0142a si\u0119 premiera Ko\u0144c\u00f3wki <\/em>Becketta w re\u017cyserii Krystiana Lupy, z muzyk\u0105 Paw\u0142a Szyma\u0144skiego. Nadejdzie wiosna, zn\u00f3w si\u0119 przypomn\u0119, bo nie ma chyba lepszego miejsca i lepszego towarzystwa, \u017ceby odzyska\u0107 wiar\u0119 w ludzi i w\u0142asne si\u0142y.<\/p>\n Antwerpia, maj 2022. Drugie ju\u017c w tym sezonie spotkanie z rzemios\u0142em Krystiana Lady, tym razem w roli librecisty opery Nawr\u00f3cona<\/em> Wima Hendericksa, na motywach znakomitej, wydanej te\u017c w Polsce powie\u015bci Stefana Hertmansa. Spektakl we Vlaamse Opera wzbudzi\u0142 mieszane uczucia: zachwyt poetyckim, celnie trafiaj\u0105cym w sedno narracji Hertmansa librettem Lady, pi\u0119kn\u0105, cho\u0107 staro\u015bwieck\u0105 muzyk\u0105 Hendericksa, i ol\u015bniewaj\u0105c\u0105 plastycznie, ale statyczn\u0105 inscenizacj\u0105 Hansa Opa de Beecka. Wzbudzi\u0142 te\u017c nadziej\u0119, \u017ce ten \u015bwiat si\u0119 odrodzi, a zarazem refleksj\u0119, \u017ce ka\u017cde kolejne odrodzenie wymaga zbyt wiele cierpienia.<\/p>\n Longborough, czerwiec 2022. Dwukrotny powr\u00f3t do utraconego w pandemii Edenu. Za pierwszym razem we wspania\u0142ej, cho\u0107 chwilami w\u0105tpliwej pod wzgl\u0119dem re\u017cyserskim interpretacji Wagnerowskiego Zygfryda <\/em> pod batut\u0105 Anthony’ego Negusa, za drugim – w chwilami w\u0105tpliwej muzycznie, ol\u015bniewaj\u0105cej jednak erudycj\u0105 i re\u017cysersk\u0105 wnikliwo\u015bci\u0105 Carmen Jakobi produkcji Umar\u0142ego miasta <\/em>Korngolda. W przysz\u0142ym sezonie wiejska opera w Gloucestershire zapowiada Zmierzch bog\u00f3w, <\/em>ostatnie ogniwo Pier\u015bcienia Nibelunga <\/em>przed ostatecznym podsumowaniem ca\u0142o\u015bci w 2024 roku. Jest po co \u017cy\u0107, cho\u0107 jeszcze nie ma pewno\u015bci za co.<\/p>\n Oslo, czerwiec 2022. Burzliwa bia\u0142a noc w stolicy Norwegii, nie tylko z powodu nag\u0142ej ulewy, ale te\u017c nag\u0142ej zmiany w obsadzie wielokrotnie ju\u017c wznawianego spektaklu Carmen <\/em>w re\u017cyserii Calixta Bieita, w kt\u00f3rym tego jednego wieczoru w partii Don Jos\u00e9go wyst\u0105pi\u0142 Charles Castronovo. S\u0142ysza\u0142am p\u00f3\u017aniej utyskiwania widz\u00f3w tej samej inscenizacji w Pary\u017cu i Wiedniu, z udzia\u0142em zblazowanych gwiazd, kt\u00f3re nad sp\u00f3jno\u015b\u0107 narracji i nieodzowne rzemios\u0142o aktorskie przedk\u0142adaj\u0105 w\u0142asne popisy wokalne. Upi\u00f3r jest naiwny i woli dobrze zrobiony teatr, dlatego planuje kolejne powroty do przepi\u0119knego gmachu nad Oslofjorden i kolejne spotkania z m\u0142odym, pe\u0142nym zapa\u0142u zespo\u0142em tamtejszej Opery.<\/p>\n Leeds, lipiec 2022. Zupe\u0142nie wariacki, jednodniowy wypad do Leeds Playhouse na pewien zupe\u0142nie w Polsce nieznany musical Sondheima, na motywach znakomitego, ale obawiam si\u0119, \u017ce zapomnianego w Polsce filmu Bergmana. Opera North w ka\u017cdym sezonie uwzgl\u0119dnia w swoim repertuarze przynajmniej jedno dzie\u0142o tak zwanego l\u017cejszego kalibru, z udzia\u0142em solist\u00f3w go\u015bcinnych, ale te\u017c \u015bpiewak\u00f3w wyst\u0119puj\u0105cych na co dzie\u0144 w ca\u0142kiem powa\u017cnych partiach operowych. Recenzja czeka ju\u017c od pewnego czasu na swoj\u0105 kolej w miesi\u0119czniku „Teatr”, uka\u017ce si\u0119 wkr\u00f3tce, wi\u0119c nie uprzedzam wypadk\u00f3w.<\/p>\n West Horsley, lipiec 2022. Pierwsza, jeszcze nieoficjalna wizyta w nowym gmachu Grange Park Opera, przy okazji rzekomo p\u00f3\u0142koncertowego wykonania Lataj\u0105cego Holendra <\/em>pod dyrekcj\u0105 Negusa, kt\u00f3re w rzeczywisto\u015bci okaza\u0142o si\u0119 inscenizacj\u0105 znacznie bardziej przekonuj\u0105c\u0105 i sp\u00f3jn\u0105 ni\u017c niejeden „prawdziwy” spektakl w polskiej operze. A przy tym jedyna w swoim rodzaju okazja celebrowania specyficznej atmosfery teatru – kt\u00f3ry wygl\u0105da wewn\u0105trz jak skrzy\u017cowanie miniaturowej La Scali z gabinetem osobliwo\u015bci – w towarzystwie m\u0142odszej kole\u017canki po fachu i jej m\u0119\u017ca-\u015bpiewaka, kt\u00f3rzy zapowiadaj\u0105 si\u0119 od niedawna na regularnych kompan\u00f3w moich zwariowanych muzycznych w\u0119dr\u00f3wek.<\/p>\n Bayreuth, sierpie\u0144 2022. A jednak: wbrew g\u0142osowi zdrowego rozs\u0105dku, kt\u00f3ry zaleca\u0142 finansow\u0105 wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107, na przek\u00f3r karuzeli obsadowej, kt\u00f3ra przyczyni\u0142a si\u0119 do dwukrotnej zmiany wykonawcy partii tytu\u0142owej w Wagnerowskim Holendrze, <\/em>zdo\u0142a\u0142am uczyni\u0107 zado\u015b\u0107 stosunkowo nowej upiornej tradycji regularnych wizyt na Zielonym Wzg\u00f3rzu. Ca\u0142kiem ju\u017c wbrew moim oczekiwaniom, znacznie wi\u0119ksze wra\u017cenie zrobi\u0142a na mnie kontrowersyjna inscenizacja Dymitra Czerniakowa ni\u017c rzekomo nowatorskie uj\u0119cie muzyczne Oksany \u0141yniw. Czas poka\u017ce, co b\u0119dzie dalej. Na razie w planach nowy Tristan <\/em>i by\u0107 mo\u017ce poszczeg\u00f3lne elementy nowego Ringu<\/em>, bo ca\u0142o\u015bci raczej nie znios\u0119, cho\u0107 przyjaciele ceni\u0105 mnie za wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i poczucie humoru.<\/p>\n Viterbo i okolice, sierpie\u0144 i wrzesie\u0144 2022. Pierwszy i mam nadziej\u0119 nie ostatni wypad na Festival Barocco Alessandro Stradella, przebogat\u0105 repertuarowo imprez\u0119, pozwalaj\u0105c\u0105 doceni\u0107 nie tylko rozmach i entuzjazm artyst\u00f3w zwi\u0105zanych z rozlicznymi inicjatywami muzycznymi Andrea De Carlo, ale te\u017c ol\u015bniewaj\u0105ce bogactwo kulturowe regionu Tuscia. Trzeba b\u0119dzie kiedy\u015b tam wr\u00f3ci\u0107: podobnie jak w wi\u0119kszo\u015b\u0107 miejsc przywo\u0142anych przeze mnie w niniejszym podsumowaniu. Mimo pi\u0119trz\u0105cych si\u0119 przeciwie\u0144stw, nie mam zamiaru spuszcza\u0107 z tonu. Jeszcze raz dzi\u0119kuj\u0119 wszystkim wiernym Czytelnikom, ponownie kieruj\u0119 wyrazy wdzi\u0119czno\u015bci pod adresem przyjaci\u00f3\u0142 i patron\u00f3w. Oby rozpoczynaj\u0105cy si\u0119 sezon sta\u0142 si\u0119 znakiem jakiego\u015b prze\u0142omu – tak\u017ce w naszym, coraz dotkliwiej podzielonym, a zarazem coraz bardziej skupionym na sobie \u015bwiatku operowym.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po ubo\u017cuchnym poprzednim sezonie, wci\u0105\u017c jeszcze ostro\u017cnie stawiaj\u0105cym kroki po blisko dw\u00f3ch latach pandemii, sezon miniony prezentowa\u0142 si\u0119 ca\u0142kiem okazale. W lutym zacz\u0119\u0142y si\u0119 jednak inne troski: o to, czy naszych operowych plan\u00f3w nie pokrzy\u017cuje wojna, o to, czy szalej\u0105ca inflacja i kryzys energetyczny nie ze\u017cr\u0105 nam resztek oszcz\u0119dno\u015bci, o to, czy wypada je\u017adzi\u0107 w … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-6878","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6878","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6878"}],"version-history":[{"count":30,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6878\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6923,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6878\/revisions\/6923"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6878"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6878"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6878"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n