{"id":765,"date":"2015-09-20T20:59:54","date_gmt":"2015-09-20T18:59:54","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=765"},"modified":"2015-09-20T22:35:25","modified_gmt":"2015-09-20T20:35:25","slug":"verdi-piante-erbette-liete","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=765","title":{"rendered":"Verdi piante, erbette liete"},"content":{"rendered":"

Po ubieg\u0142orocznym sukcesie Agrypiny<\/em>, wystawionej wsp\u00f3lnymi si\u0142ami entuzjast\u00f3w ze Stowarzyszenia Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Sztuki Barokowej „Dramma per Musica”, przysz\u0142a pora na polsk\u0105 premier\u0119 H\u00e4ndlowskiego Orlanda. <\/em>Tym razem ju\u017c w ramach znacznie wi\u0119kszego przedsi\u0119wzi\u0119cia, czyli I Festiwalu Oper Barokowych, zrealizowanego we wsp\u00f3\u0142pracy z \u0141azienkami Kr\u00f3lewskimi i Warszawsk\u0105 Oper\u0105 Kameraln\u0105. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, ta ostatnia towarzyszy inicjatywom Stowarzyszenia pod wodz\u0105 Lilianny Stawarz niczym przyssana do dna galeonu ryba podnawka, ale dobre i to. Po burzliwych zmianach organizacyjnych i wymuszonym odej\u015bciu dyrektora Stefana Sutkowskiego w WOK niewiele si\u0119 dzieje, wi\u0119c wypada si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce grono dawnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w tej sceny nie straci\u0142o dawnego zapa\u0142u i dalej robi swoje – mniejsza, pod czyim szyldem, wa\u017cne, \u017ce fachowo. Nie zapominajmy poza tym, \u017ce przy okazji ca\u0142ego zamieszania uda\u0142o si\u0119 wskrzesi\u0107 przepi\u0119kny Teatr Stanis\u0142awowski w Starej Oran\u017cerii, kt\u00f3ry mimo pewnych ogranicze\u0144 okaza\u0142 si\u0119 wymarzonym miejscem do inscenizowania oper barokowych.<\/p>\n

Koncepcj\u0119 sceniczn\u0105 Agrypiny <\/em>wychwala\u0142am pod niebiosy, zachwycona inteligencj\u0105, wyobra\u017ani\u0105 i poczuciem humoru Natalii Koz\u0142owskiej, kt\u00f3ra stworzy\u0142a najprawdziwszy teatr z niczego, pieczo\u0142owicie buduj\u0105c spektakl oparty na ge\u015bcie aktorskim, pod\u0105\u017caj\u0105cy za partytur\u0105, przyjazny \u015bpiewakom, zachowuj\u0105cy r\u00f3wnowag\u0119 wszystkich element\u00f3w dzie\u0142a operowego. Wiedzia\u0142am, \u017ce z Orlandem <\/em>b\u0119dzie troch\u0119 trudniej, bo to niby opera seria, ale z elementami fantastycznymi, pe\u0142na nieprzewidzianych zwrot\u00f3w akcji, obserwowanych jakby z dystansu i czasem z wyra\u017anym przymru\u017ceniem oka. Anonimowe libretto na podstawie wcze\u015bniejszego tekstu Carla Sigismonda Capecego nawi\u0105zuje oczywi\u015bcie do eposu Ariosta, gdzie te\u017c bywa weso\u0142o. Orlando furioso <\/em>fruwa po ca\u0142ym \u015bwiecie, wyprawia si\u0119 te\u017c na Ksi\u0119\u017cyc, w t\u0142umie bohater\u00f3w przewijaj\u0105 si\u0119 paladyni i Saraceni, dzielni rycerze i czarnoksi\u0119\u017cnicy, znalaz\u0142o si\u0119 te\u017c miejsce na potwora morskiego i skrzydlatego hipogryfa. U H\u00e4ndla jest nieco pro\u015bciej, co nie zmienia faktu, \u017ce Orlando kocha si\u0119 w kitajskiej ksi\u0119\u017cniczce, kt\u00f3ra z kolei odda\u0142a swe serce afryka\u0144skiemu ksi\u0119ciu, ten za\u015b jest obiektem westchnie\u0144 prostej pastereczki. A za sznurki poci\u0105ga czarodziej Zoroastro, pilnuj\u0105c bacznie, \u017ceby protagoni\u015bci poprowadzili intryg\u0119 ku szcz\u0119\u015bliwemu zako\u0144czeniu. Pomys\u0142 Koz\u0142owskiej, \u017ceby „obsadzi\u0107” ca\u0142\u0105 scen\u0119 drzewami, krzewami i inn\u0105 zielono\u015bci\u0105, wszystkich \u015bpiewak\u00f3w (poza Zoroastrem) ubra\u0107 w \u015bnie\u017cnobia\u0142e kostiumy, kt\u00f3re nadadz\u0105 im poz\u00f3r sworze\u0144 zab\u0142\u0105kanych jakby z innej bajki, czarodzieja ucharakteryzowa\u0107 na kogo\u015b w rodzaju Wolanda, reszt\u0119 za\u015b pozostawi\u0107 wyobra\u017ani widz\u00f3w, okaza\u0142 si\u0119 wcale nieg\u0142upi (scenografi\u0119 i kostiumy przygotowa\u0142a Julia Skrzynecka, re\u017cyseri\u0105 \u015bwiate\u0142 zaj\u0105\u0142 si\u0119 Maciej Igielski). Zabrak\u0142o mi jednak tego, co okaza\u0142o si\u0119 najwi\u0119kszym atutem Agrypiny<\/em>: precyzyjnego poprowadzenia solist\u00f3w, nadania postaciom wyrazistych cech, bez kt\u00f3rych ca\u0142y ten fantastyczny dramat traci wewn\u0119trzn\u0105 logik\u0119. Puszczony na \u017cywio\u0142 Orlando przypomina\u0142 rozkapryszonego nastolatka, kt\u00f3ry urwa\u0142 si\u0119 z rodzicielskiej smyczy, \u017ceby zaszpanowa\u0107 w kt\u00f3rym\u015b z modnych hipsterskich klub\u00f3w. Medoro wygl\u0105da\u0142, jakby przypl\u0105ta\u0142 si\u0119 na t\u0119 sam\u0105 imprez\u0119 z festiwalu disco-polo i sprawia\u0142 wra\u017cenie r\u00f3wnie zagubionego. Jak wiadomo, aktorstwo operowe w Polsce le\u017cy jak d\u0142ugie, skutkiem czego \u015bpiewacy albo snuj\u0105 si\u0119 sm\u0119tnie po scenie, albo prezentuj\u0105 na niej zestaw \u015brodk\u00f3w zapo\u017cyczonych z rodzimego kina klasy B – re\u017cyser musi wi\u0119c z nimi solidnie popracowa\u0107. Ten element przedstawienia odsy\u0142am wi\u0119c do poprawki, reszt\u0119 sztafa\u017cu bior\u0119 z ca\u0142ym dobrodziejstwem inwentarza.<\/p>\n

\"12032267_1685724981665029_844348378385164513_n\"<\/a><\/p>\n

Angelica (Aleksandra Zamojska) urz\u0105dza scen\u0119 zazdro\u015bci Orlandowi (Jakub Monowid). Fot. Kinga Taukert.<\/p>\n

Lilianna Stawarz prowadzi\u0142a sw\u00f3j niewielki zesp\u00f3\u0142 z energi\u0105 i wyczuciem stylu – drobne mankamenty intonacji i „rozjazdy” poszczeg\u00f3lnych grup z\u0142o\u017c\u0119 wi\u0119c na karb niedostatecznego zgrania i naprawd\u0119 trudnej akustyki Teatru Stanis\u0142awowskiego. Z solist\u00f3w klas\u0119 sam\u0105 w sobie zaprezentowa\u0142a Aleksandra Zamojska w partii Angeliki – takiej \u015bpiewaczki H\u00e4ndlowskiej nie powstydzi\u0142aby si\u0119 \u017cadna scena w Europie. Prze\u015bliczna, idealnie wyr\u00f3wnana we wszystkich rejestrach barwa, pi\u0119kne, \u015bwietliste g\u00f3ry, nieskazitelna koloratura, zr\u00f3\u017cnicowana i dobrana ze znawstwem ornamentyka, pot\u0119\u017cna si\u0142a wyrazu (zw\u0142aszcza we wzruszaj\u0105cej arii „Verdi piante” w II akcie) i porz\u0105dne aktorstwo uczyni\u0142y z niej prawdziw\u0105 gwiazd\u0119 spektaklu. Mam nadziej\u0119, \u017ce sopranistka, mieszkaj\u0105ca na sta\u0142e w Salzburgu, b\u0119dzie cz\u0119stszym go\u015bciem w Polsce i \u017ce us\u0142yszymy j\u0105 nie tylko w repertuarze barokowym, bo na domiar szcz\u0119\u015bcia Zamojska jest \u015bpiewaczk\u0105 bardzo wszechstronn\u0105 i doskonale wykszta\u0142con\u0105. \u015awietnie wypad\u0142 Artur Janda w roli Zoroastra, kt\u00f3rego urodziwy bas-baryton rozwija si\u0119 w jak najlepszym kierunku: artysta pi\u0119knie prowadzi fraz\u0119, ma bardzo dobr\u0105 dykcj\u0119, \u015bpiewa zdrowym, niewysilonym g\u0142osem, zaokr\u0105glonym i „otwartym” d\u017awi\u0119kiem. Mi\u0142ym zaskoczeniem okaza\u0142a si\u0119 Dagmara Barna we wbrew pozorom trudnej partii Dorindy: ma niez\u0142\u0105 technik\u0119 i niepospolit\u0105 vis comica, przyda\u0142oby si\u0119 tylko oszlifowa\u0107 barw\u0119, chwilami do\u015b\u0107 ostr\u0105, i popracowa\u0107 nad brzmieniem w dolnym rejestrze.<\/p>\n

\"11217563_1685725104998350_4548522843651188547_n\"<\/a><\/p>\n

Angelica i Medoro (Damian Ganclarski) pocieszaj\u0105 Dorind\u0119 (Dagmara Barna). Fot. Kinga Taukert.<\/p>\n

Dalej, niestety, zaczynaj\u0105 si\u0119 schody. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce polscy s\u0142uchacze i niekt\u00f3rzy krytycy maj\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 do kontratenor\u00f3w, nie jest te\u017c dla nikogo tajemnic\u0105, \u017ce adept\u00f3w szkolonych w \u015bpiewie falsetowym przybywa w Polsce jak grzyb\u00f3w po deszczu. Obsadzaj\u0105c partie Orlanda i Medora w przedstawieniu roszcz\u0105cym sobie pretensje do wykonawstwa historycznego trzeba jednak zwa\u017cy\u0107 na kilka istotnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Zacznijmy od bohatera tytu\u0142owego: H\u00e4ndel napisa\u0142 t\u0119 parti\u0119 dla Senesina, kastrata-alcisty, kt\u00f3ry mia\u0142 g\u0142os jak dzwon i jak wynika z przekaz\u00f3w, do\u015b\u0107 charakterystyczny w barwie, by\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce zosta\u0142 wytrzebiony w stosunkowo p\u00f3\u017anym wieku trzynastu lat. Senesino specjalizowa\u0142 si\u0119 w rolach bohaterskich, by\u0142 kim\u015b w rodzaju „heldenkastrata” – najwi\u0119kszym atutem jego g\u0142osu nie by\u0142a ruchliwo\u015b\u0107, tylko pot\u0119\u017cny wolumen, idealna intonacja oraz mistrzowskie opanowanie techniki messa di voce. Tymczasem kreuj\u0105cy t\u0119 parti\u0119 w Warszawie Jakub Monowid ma g\u0142os niewielki i do\u015b\u0107 ubogi w alikwoty, \u015bpiewa na kr\u00f3tkim oddechu i bez dostatecznego podparcia, chwilami przebijaj\u0105c si\u0119 z trudem przez mikroskopijn\u0105 przecie\u017c orkiestr\u0119. A przecie\u017c mamy w Polsce, ba – w samym Stowarzyszeniu! – potencjalnie znakomit\u0105 odtw\u00f3rczyni\u0119 tej roli, w osobie Anny Radziejewskiej, kt\u00f3ra skromnie wycofa\u0142a si\u0119 w cie\u0144, by nikt jej nie zarzuci\u0142, \u017ce monopolizuje „sw\u00f3j” festiwal. Ogromna szkoda, bo duet Zamojska\/Radziejewska m\u00f3g\u0142by uczyni\u0107 z tego Orlanda<\/em> prawdziwe wydarzenie. Przejd\u017amy do Medora: obsadzanie w tej partii falsecisty jest w og\u00f3le nieporozumieniem, bo kompozytor przeznaczy\u0142 j\u0105 na alt kobiecy. By\u0107 mo\u017ce dlatego okaza\u0142a si\u0119 tak niewdzi\u0119czna dla Damiana Ganclarskiego, kt\u00f3ry przez ca\u0142y spektakl mia\u0142 powa\u017cne k\u0142opoty z intonacj\u0105. Szkoda H\u00e4ndlowskiego arcydzie\u0142a, szkoda \u015bpiewak\u00f3w, kt\u00f3rych sztuka powinna rozb\u0142ysn\u0105\u0107 w stosowniejszym dla nich repertuarze.<\/p>\n

\"12002323_1685725334998327_2767769493673343648_n\"<\/a><\/p>\n

Zoroastro (Artur Janda) robi porz\u0105dek z Orlandem. Fot. Kinga Taukert.<\/p>\n

Ale to przecie\u017c pierwsze koty za p\u0142oty. Za to jakie koty! Dlatego ani my\u015bl\u0119 odnosi\u0107 si\u0119 do nich protekcjonalnie i stosowa\u0107 wobec nich taryfy ulgowej. Jestem absolutnie przekonana, \u017ce „Dramma per Musica” powinna dalej nadawa\u0107 ton poczynaniom WOK i z uporem budowa\u0107 w\u0142asn\u0105 mark\u0119. Za kilka lat Festiwal Oper Barokowych mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych tego rodzaju imprez w tej cz\u0119\u015bci Europy, nie tylko w Polsce. O ile ta banda zapale\u0144c\u00f3w nie umrze wpierw z g\u0142odu, bo na razie nie wida\u0107 powa\u017cnych sponsor\u00f3w, kt\u00f3rzy chcieliby wesprze\u0107 ich bezcenn\u0105 inicjatyw\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po ubieg\u0142orocznym sukcesie Agrypiny, wystawionej wsp\u00f3lnymi si\u0142ami entuzjast\u00f3w ze Stowarzyszenia Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Sztuki Barokowej „Dramma per Musica”, przysz\u0142a pora na polsk\u0105 premier\u0119 H\u00e4ndlowskiego Orlanda. Tym razem ju\u017c w ramach znacznie wi\u0119kszego przedsi\u0119wzi\u0119cia, czyli I Festiwalu Oper Barokowych, zrealizowanego we wsp\u00f3\u0142pracy z \u0141azienkami Kr\u00f3lewskimi i Warszawsk\u0105 Oper\u0105 Kameraln\u0105. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, ta ostatnia towarzyszy inicjatywom Stowarzyszenia pod wodz\u0105 … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-765","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/765","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=765"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/765\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":775,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/765\/revisions\/775"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=765"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=765"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=765"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}