{"id":794,"date":"2015-10-04T12:52:58","date_gmt":"2015-10-04T10:52:58","guid":{"rendered":"http:\/\/atorod.pl\/?p=794"},"modified":"2021-03-24T19:16:55","modified_gmt":"2021-03-24T18:16:55","slug":"nowy-obrzadek-muzycznego-swiata","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=794","title":{"rendered":"Nowy obrz\u0105dek muzycznego \u015bwiata"},"content":{"rendered":"

Nasta\u0142 pa\u017adziernik i \u015bwiat muzyczny kibicuje teraz przede wszystkim zmaganiom uczestnik\u00f3w Konkursu imienia Fryderyka Chopina. Upi\u00f3r te\u017c da\u0142 si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 i w doborowej kompanii Agaty Kwieci\u0144skiej, Magdaleny Roma\u0144skiej i Krzysztofa Komarnickiego zajmuje si\u0119 skrz\u0119tnie redagowaniem Go\u0144ca Chopinowskiego, ale dok\u0142ada wszelkich stara\u0144, by nie zaniedba\u0107 tak\u017ce swoich Czytelnik\u00f3w. Lubimy \u015bwi\u0119towa\u0107. Musimy \u015bwi\u0119towa\u0107. Konkurs te\u017c jest muzycznym \u015bwi\u0119tem, wr\u00f3\u0107my jednak na chwil\u0119 do tematu festiwali, kt\u00f3rych jesieni\u0105 obfito\u015b\u0107 – ca\u0142kiem jak plon\u00f3w w spichlerzach. O tym, sk\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142y, jak zmienia\u0142y swoje oblicze i jak\u0105 form\u0119 przybra\u0142y w nowym stuleciu – we wrze\u015bniowym numerze „Muzyki w Mie\u015bcie”.<\/p>\n

***<\/p>\n

Czemu w\u0142a\u015bciwie s\u0142u\u017c\u0105 festiwale? Temu, \u017ceby co\u015b uczci\u0107, czy mo\u017ce za\u017cy\u0107 szlachetnej rozrywki? Sk\u0105d w ludziach potrzeba urz\u0105dzania d\u0142ugich \u015bwi\u0105t kulturalnych? Czy\u017cby chodzi\u0142o tylko o utwierdzenie nas w poczuciu wsp\u00f3lnoty, a je\u015bli tak, to jakiej? Estetycznej, narodowej, a mo\u017ce zakorzenionej w szerszym kontek\u015bcie geograficznym? Po\u0142\u0105czonej tym samym modelem wra\u017cliwo\u015bci, podobnym \u015bwiatopogl\u0105dem, wi\u0119zami krwi, pod\u015bwiadomo\u015bci\u0105 zbiorow\u0105? Jakkolwiek b\u0105d\u017a, festiwale \u2013 nawet dla agnostyk\u00f3w i ateist\u00f3w \u2013 wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z czym\u015b w rodzaju prze\u017cycia religijnego. Maj\u0105 w\u0142asny obrz\u0105dek i \u0142ad, nawracaj\u0105 rok w rok o tej samej porze, jakby pierwszy \u015bnieg, wiosenne ekwinokcjum b\u0105d\u017a chwila, kiedy na drzewach zaczynaj\u0105 \u017c\u00f3\u0142kn\u0105\u0107 li\u015bcie, wyznacza\u0142y jak\u0105\u015b symboliczn\u0105 cezur\u0119, moment, w kt\u00f3rym cykl si\u0119 zamyka i wkr\u00f3tce p\u00f3\u017aniej odradza od nowa. W festiwalowe do\u017cynki trzeba z\u0142o\u017cy\u0107 ofiar\u0119 dla b\u00f3stw \u2013 teatralnych, muzycznych b\u0105d\u017a literackich \u2013 po czym rzuci\u0107 si\u0119 w wir intensywnych prze\u017cy\u0107, nas\u0142ucha\u0107 si\u0119, napatrzy\u0107 i naczyta\u0107 na zapas, \u017ceby starczy\u0142o na kolejny przedn\u00f3wek, \u017ceby pomog\u0142o przetrwa\u0107 czas zasiew\u00f3w i da\u0142o si\u0142\u0119 na zebranie \u017cyznych plon\u00f3w, za kt\u00f3re w nast\u0119pnym roku zn\u00f3w urz\u0105dzimy dzi\u0119kczynienie. W tej samej \u015bwi\u0105tyni, pod przewodnictwem r\u00f3wnie dostojnych kap\u0142an\u00f3w, przy wsp\u00f3\u0142udziale coraz szerszej rzeszy artystycznych wyznawc\u00f3w.<\/p>\n

Brzmi anachronicznie, bo przecie\u017c \u015bwiat si\u0119 rozwija. Pewna g\u0142o\u015bna impreza uliczna, rozgrywaj\u0105ca si\u0119 kilkaset metr\u00f3w od mojego domu, od kt\u00f3rej pr\u00f3bowa\u0142am si\u0119 odgrodzi\u0107 w zaciszu pracowni z oknami na podw\u00f3rze, zaatakowa\u0142a mnie niespodziewanie z post\u00f3w na jednym z portali spo\u0142eczno\u015bciowych. Ha\u0142as dobiegaj\u0105cy z s\u0105siedztwa stworzy\u0142 zgrzytliwe t\u0142o d\u017awi\u0119kowe dla dziesi\u0105tk\u00f3w zdj\u0119\u0107 z Instagramu, selfies z kija i filmik\u00f3w kr\u0119conych telefonami kom\u00f3rkowymi, u\u015bwiadamiaj\u0105c a\u017c nadto dobitnie, \u017ce je\u015bli nawet odetn\u0119 si\u0119 od wsp\u00f3lnoty, ona i tak mnie zagarnie w ramiona wirtualnych znajomych. Czy\u017cby nowe technologie, a co za tym idzie, rosn\u0105ce tempo \u017cycia i potrzeba coraz silniejszych dozna\u0144, mia\u0142y wkr\u00f3tce przekszta\u0142ci\u0107 nasz\u0105 egzystencj\u0119 w nieustaj\u0105cy, wszechogarniaj\u0105cy festiwal, w kt\u00f3rym nie b\u0119dzie ju\u017c miejsca na zadum\u0119, refleksj\u0119 i dzi\u0119kczynienie?<\/p>\n

Cho\u0107 samo s\u0142owo \u201efestiwal\u201d ma stosunkowo nied\u0142ug\u0105 histori\u0119 i pojawi\u0142o si\u0119 w j\u0119zyku angielskim dopiero pod koniec XVI wieku \u2013 zapo\u017cyczone z dawnej francuszczyzny, gdzie przymiotnik festival<\/em> oznacza\u0142 rzecz radosn\u0105, \u015bci\u015ble powi\u0105zan\u0105 z atmosfer\u0105 wa\u017cnych \u015bwi\u0105t ko\u015bcielnych \u2013 praprzodka tej formy oddawania czci sztuce mo\u017cna si\u0119 doszuka\u0107 ju\u017c w staro\u017cytnej Grecji. W Delfach sk\u0142adano ho\u0142d Apollinowi przy okazji panhelle\u0144skich igrzysk pytyjskich, organizowanych od 582 roku p.n.e. na prze\u0142omie sierpnia i wrze\u015bnia, w po\u0142owie cyklu olimpijskiego, czyli w trzecim roku tak zwanej olimpiady. Ich tradycja si\u0119ga jednak jeszcze g\u0142\u0119biej, do urz\u0105dzanych w odst\u0119pach o\u015bmioletnich obrz\u0119d\u00f3w ku czci Apollina, kt\u00f3rym towarzyszy\u0142y s\u0142ynne agony muzyczne \u2013 konkursy na najcelniejsz\u0105 interpretacj\u0119 peanu przy wt\u00f3rze kitary. Igrzyska pytyjskie \u2013 w przeciwie\u0144stwie do olimpijskich \u2013 by\u0142y przede wszystkim aren\u0105 zmaga\u0144 muzyk\u00f3w i aktor\u00f3w. Zestaw \u201ekonkurencji\u201d poszerzy\u0142 si\u0119 z czasem o zawody aulet\u00f3w, turnieje \u015bpiewu z akompaniamentem, solowe popisy kitarzyst\u00f3w, konkursy dramatyczne, poetyckie i malarskie, dla kt\u00f3rych wy\u015bcigi rydwan\u00f3w i pojedynki zapa\u015bnik\u00f3w stanowi\u0142y jedynie malownicze t\u0142o. Zwyci\u0119zc\u00f3w nagradzano wie\u0144cami z ga\u0142\u0105zek owocuj\u0105cego wawrzynu, \u015bwi\u0119tego drzewa Apollina, zebranych w tesalskiej dolinie Tempe.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Attycka pelike czarnofigurowa, ok. 500 p.n.e. Ze zbior\u00f3w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku<\/p>\n

Echa staro\u017cytnych agon\u00f3w pobrzmiewa\u0142y p\u00f3\u017aniej w \u015bredniowiecznych turniejach \u015bpiewaczych, wskrzeszonych w zbiorowej wyobra\u017ani Europejczyk\u00f3w mi\u0119dzy innymi za po\u015brednictwem Wagnerowskiego Tannh\u00e4usera<\/em>. Z dwor\u00f3w rycerskich zmagania przenosi\u0142y si\u0119 stopniowo coraz ni\u017cej w d\u00f3\u0142 drabiny spo\u0142ecznej \u2013 jako swoiste \u201epr\u00f3by dzielno\u015bci\u201d muzyk\u00f3w przynale\u017c\u0105cych do okre\u015blonych wsp\u00f3lnot, konkursy, kt\u00f3rych uczestnicy mogli liczy\u0107 nie tylko na ocen\u0119 swoich umiej\u0119tno\u015bci, ale te\u017c na wskaz\u00f3wki prawdziwych mistrz\u00f3w fachu i spontaniczny aplauz zaanga\u017cowanych w turniej s\u0142uchaczy. Element konkurencji zszed\u0142 na plan dalszy wobec \u017cywio\u0142owej potrzeby udzia\u0142u w radosnym \u015bwi\u0119cie muzycznym, pe\u0142ni\u0105cym funkcj\u0119 swoistego katharsis, a zarazem imprezy o charakterze tyle\u017c integruj\u0105cym, co edukacyjnym.<\/p>\n

St\u0105d ju\u017c zaledwie krok do festiwali w dzisiejszym tego s\u0142owa rozumieniu, z kt\u00f3rych najstarszym \u2013 i odbywaj\u0105cym si\u0119 po dzi\u015b dzie\u0144 \u2013 jest s\u0142ynny Three Choirs Festival, organizowany rokrocznie pod koniec lipca, na przemian w katedrach w Hereford, Gloucester i Worcester. Jego pocz\u0105tki si\u0119gaj\u0105 1719 roku, kiedy po raz pierwszy zorganizowano dwudniowe spotkanie trzech ch\u00f3r\u00f3w katedralnych, kt\u00f3re z czasem rozros\u0142o si\u0119 z lokalnego mityngu muzyk\u00f3w ko\u015bcielnych do masowej imprezy z udzia\u0142em najwybitniejszych wykonawc\u00f3w wyst\u0119puj\u0105cych w coraz szerszym repertuarze. Na przestrzeni wiek\u00f3w pojawia\u0142y si\u0119 i znika\u0142y kolejne sta\u0142e elementy swoistej \u201eliturgii\u201d festiwalowej. W pierwszych latach by\u0142y to hymny Te Deum <\/em>i Jubilate<\/em> Purcella, niezbywalny element programu a\u017c do 1784 roku, w kt\u00f3rym festiwal zdominowa\u0142y oratoria H\u00e4ndlowskie, zast\u0105pione p\u00f3\u017aniej Stworzeniem \u015bwiata<\/em> Haydna, a w roku 1840 Eliaszem<\/em> Mendelssohna, rozbrzmiewaj\u0105cym w katedrach rok w rok przez okr\u0105g\u0142e dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t sezon\u00f3w. Repertuar czysto wokalny i oratoryjny wzbogacono z czasem o muzyk\u0119 orkiestrow\u0105 i kameraln\u0105, wyst\u0119py aktor\u00f3w dramatycznych, sympozja, seanse filmowe, otwarte przyj\u0119cia w ogrodach, pokazy ogni sztucznych oraz\u2026 doroczne mecze krykieta, w kt\u00f3rych uczestnicz\u0105 trzej szacowni dziekani wymienionych katedr.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Wn\u0119trze katedry w Hereford. Fot. David Iliff<\/p>\n

W pocz\u0105tkach XX wieku gor\u0105czka festiwalowa dotar\u0142a za Ocean i w 1904 roku zaowocowa\u0142a pierwsz\u0105 ods\u0142on\u0105 plenerowego Ravinia Festival w stanie Illinois, kt\u00f3ry zrazu wabi\u0142 publiczno\u015b\u0107 licznymi atrakcjami \u015bwie\u017co otwartego parku rozrywki. Siedem lat p\u00f3\u017aniej do mi\u0142o\u015bnik\u00f3w baseballu, pod\u015bwietlanych fontann i kasynowego hazardu do\u0142\u0105czyli tak\u017ce melomani, lubuj\u0105cy si\u0119 nie tylko w \u201eklasyce\u201d, ale te\u017c w muzyce operowej, jazzie i bluesie, ostatnio nawet w ci\u0119\u017cszych odmianach rocka. Od 1936 roku festiwal jest letni\u0105 siedzib\u0105 Chicago Symphony Orchestra. W ponadstuletniej historii impreza go\u015bci\u0142a liczne znakomito\u015bci ze \u015bwiata muzyki powa\u017cnej, mi\u0119dzy innymi Luciana Berio, Isaaca Sterna, Leonarda Bernsteina, Itzhaka Perlmana, Pablo Casalsa, Luciana Pavarottiego, Vana Cliburna, Jasch\u0119 Heifetza, Aarona Coplanda, George\u2019a Gershwina\u2026 Ech, d\u0142ugo by wylicza\u0107.<\/p>\n

Festiwali wci\u0105\u017c przybywa, organizatorzy coraz cz\u0119\u015bciej skupiaj\u0105 si\u0119 na konkretnym rodzaju muzyki, manierze wykonawczej b\u0105d\u017a pojedynczym tw\u00f3rcy. Odwo\u0142uj\u0105 si\u0119 do miejscowych tradycji, pr\u00f3buj\u0105 wskrzesza\u0107 dawne koncerty dworskie, rekonstruuj\u0105 atmosfer\u0119 XIX-wiecznych salon\u00f3w mieszcza\u0144skich, tworz\u0105 od zera p\u0142aszczyzn\u0119 starcia najnowszych tendencji w sztuce kompozytorskiej. Obserwujemy powolny zmierzch imprez eklektycznych, w kt\u00f3rych najwi\u0119kszy nacisk k\u0142adziono na gwiazdorsk\u0105 obsad\u0119. Modne sta\u0142y si\u0119 festiwale \u201ez tez\u0105\u201d, skupione wok\u00f3\u0142 zagadnie\u0144 krytycznych, naznaczone potrzeb\u0105 osadzenia muzyki w \u015bci\u015ble zdefiniowanym kontek\u015bcie kulturowym, spo\u0142ecznym b\u0105d\u017a politycznym. Formu\u0142a zaproponowana w 1966 roku przez Andrzeja Markowskiego, tw\u00f3rc\u0119 Wratislavii Cantans, kt\u00f3ry odwa\u017cnie \u0142\u0105czy\u0142 muzyk\u0119 dawn\u0105 i arcydzie\u0142a tw\u00f3rczo\u015bci oratoryjnej z naj\u015bwie\u017cszymi dokonaniami wsp\u00f3\u0142czesnych kompozytor\u00f3w z Polski i zagranicy, zdaniem niekt\u00f3rych dawno powinna ju\u017c by\u0142a odej\u015b\u0107 do lamusa. Jego nast\u0119pca Tadeusz Struga\u0142a poszerzy\u0142 ramy festiwalu, wprowadzi\u0142 do programu w\u0105tki tematyczne, flirtowa\u0142 z muzyk\u0105 \u015bwiata, pr\u00f3bowa\u0142 te\u017c stworzy\u0107 solidne zaplecze intelektualne imprezy, organizuj\u0105c Akademi\u0119 Festiwalow\u0105 z udzia\u0142em wybitnych uczonych i innych znawc\u00f3w przedmiotu. Kiedy w 1995 roku uzupe\u0142ni\u0142 pierwotne has\u0142o Wratislavii sformu\u0142owaniem \u201eMuzyka i sztuki pi\u0119kne\u201d i zacz\u0105\u0142 urz\u0105dza\u0107 koncerty-wernisa\u017ce, mo\u017cna by\u0142o odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce ostatecznie zw\u0105tpi\u0142 w moc sprawcz\u0105 pradawnego rzemios\u0142a misternej organizacji struktur d\u017awi\u0119kowych.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Strona tytu\u0142owa ksi\u0105\u017cki programowej Wratislavii z 1971 roku<\/p>\n

Lidia Geringer d\u2019Oedenberg, kontynuatorka dzie\u0142a Struga\u0142y, posun\u0119\u0142a si\u0119 jeszcze dalej w swoich zap\u0119dach reformatorskich, organizuj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 wydarze\u0144 festiwalowych w innych miastach regionu, dope\u0142niaj\u0105c program coraz to nowymi i odwo\u0142uj\u0105cymi si\u0119 coraz lu\u017aniej do pierwotnych za\u0142o\u017ce\u0144 elementami \u2013 pocz\u0105wszy od spektakli baletowych, poprzez pokazy filmowe, na koncertowych wykonaniach oper sko\u0144czywszy. Brak sp\u00f3jnej koncepcji repertuarowej \u2013 w po\u0142\u0105czeniu z cz\u0119stymi zmianami na stanowisku dyrektora artystycznego \u2013 leg\u0142 u podstaw kryzysu, kt\u00f3ry pr\u00f3bowano za\u017cegna\u0107 ponownym zwrotem w stron\u0119 muzyki wokalnej, zbyt cz\u0119sto, niestety, przejawiaj\u0105cym si\u0119 w organizowaniu wyst\u0119p\u00f3w wielkich gwiazd sceny i estrady, niepowi\u0105zanych \u017cadn\u0105 my\u015bl\u0105 przewodni\u0105 z reszt\u0105 programu imprezy.<\/p>\n

Epoka rozpocz\u0119ta w 2005 roku mianowaniem nowego dyrektora generalnego w osobie Andrzeja Kosendiaka, szefa Filharmonii Wroc\u0142awskiej, trwa po dzi\u015b dzie\u0144, trudno j\u0105 wszak\u017ce uzna\u0107 za epok\u0119 jednorodn\u0105. Kiedy Kosendiak zaprosi\u0142 do wsp\u00f3\u0142pracy Paula McCreesha, z wielu stron rozleg\u0142y si\u0119 g\u0142osy sprzeciwu. Obawiano si\u0119, \u017ce idea Markowskiego ulegnie ostatecznemu rozmyciu, \u017ce McCreesh przekszta\u0142ci Wratislavi\u0119 w kolejny sztampowy przegl\u0105d muzyki dawnej\/prowincjonaln\u0105 przybud\u00f3wk\u0119 i tak niezbyt presti\u017cowego Brinkburn Festival\/sal\u0119 pr\u00f3b istotniejszych dla mistrza przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 artystycznych (niepotrzebne skre\u015bli\u0107), \u017ce impreza straci sw\u00f3j kosmopolityczny charakter, ogniskuj\u0105c si\u0119 na tw\u00f3rczo\u015bci i sztuce wykonawczej muzyk\u00f3w brytyjskich. Niekt\u00f3re z zastrze\u017ce\u0144 \u2013 przynajmniej z pocz\u0105tku \u2013 zdawa\u0142y si\u0119 ca\u0142kiem uzasadnione. Sarkali wszyscy, sarka\u0142am i ja. Strony przedsi\u0119wzi\u0119cia dociera\u0142y si\u0119 powoli, za festiwalem w nowej ods\u0142onie d\u0142ugo ci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 fama zbiednia\u0142ej repertuarowo, \u015bwiec\u0105cej odbitym \u015bwiat\u0142em imprezy gdzie\u015b na rubie\u017cach Europy. A potem co\u015b zaskoczy\u0142o. McCreesh nabra\u0142 szacunku dla pe\u0142nych zapa\u0142u wroc\u0142awskich muzyk\u00f3w. Krytycy i publiczno\u015b\u0107 nabrali szacunku dla coraz sp\u00f3jniejszych i bardziej odwa\u017cnych koncepcji programowych angielskiego dyrygenta. Wsp\u00f3\u0142praca nabra\u0142a rumie\u0144c\u00f3w, a jej owoce \u2013 cho\u0107by w postaci nagradzanych przez mi\u0119dzynarodowe gremia nagra\u0144 \u2013 przysporzy\u0142y festiwalowi d\u0142ugo wyczekiwanego rozg\u0142osu. Giovanni Antonini, kt\u00f3ry przej\u0105\u0142 kierownictwo artystyczne Wratislavii w 2013 roku, wkroczy\u0142 ju\u017c na stabilny grunt i nie musia\u0142 urz\u0105dza\u0107 wszystkiego od nowa. Wystarczy\u0142o nada\u0107 imprezie rys w\u0142asnej indywidualno\u015bci, zachowuj\u0105c przy tym wszelkie jej najistotniejsze cechy: otwarto\u015b\u0107 na wsp\u00f3lne muzykowanie, ch\u0119\u0107 tw\u00f3rczej kontynuacji za\u0142o\u017ce\u0144 Markowskiego, wysoki poziom wykonawczy i prawdziwie europejski rozmach.<\/p>\n

W roku 2015 otworzy\u0142 si\u0119 nowy rozdzia\u0142 w dziejach festiwalu. Wratislavia przenios\u0142a si\u0119 do gmachu Narodowego Forum Muzyki. Zn\u00f3w dosz\u0142y nas g\u0142osy sprzeciwu, \u017ce Markowski nie tak to sobie wyobra\u017ca\u0142: \u017ce per\u0142\u0105 w koronie Wratislavii by\u0142y koncerty organizowane w zabytkowych ko\u015bcio\u0142ach i wn\u0119trzach muzealnych, \u017ce sterylne, nowoczesne sale koncertowe nie s\u0105 odpowiednim miejscem dla arcydzie\u0142 muzyki oratoryjno-kantatowej, muzyki \u015bredniowiecznej i \u015bpiew\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a wschodniego. Koniec to czy pocz\u0105tek? Odpowiem ostro\u017cnie: jedno i drugie. O swoich najwi\u0119kszych prze\u017cyciach zwi\u0105zanych z Wratislavi\u0105 pisa\u0142am d\u0142ugie lata, przede wszystkim na \u0142amach \u201eRuchu Muzycznego\u201d. Ka\u017cde z nich mia\u0142o sw\u00f3j czas, sw\u00f3j kontekst d\u017awi\u0119kowy i zapach, specyficzn\u0105 atmosfer\u0119 i niepowtarzalny urok. Ka\u017cde zapad\u0142o mi w pami\u0119\u0107 inaczej, wszystkie ewokuj\u0105 wspomnienia, kt\u00f3rych nie da si\u0119 ju\u017c odtworzy\u0107. Tamci muzycy Gabrieli Players nie zagraj\u0105 ju\u017c w scrabble w przerwie koncertu u \u015bw. Marii Magdaleny. Tamta pani nie rozp\u0142acze si\u0119 ju\u017c ko\u0142o mnie w Suicie d-moll <\/em>BWV 1008, kt\u00f3r\u0105 Pieter Wispelwey zagra\u0142 jak natchniony. Po \u017cadnym wyst\u0119pie nie zapadnie tak \u015bmiertelna cisza, jak po wieczorze motet\u00f3w i arii ch\u00f3ralnych Jana Krzysztofa Bacha w wykonaniu The Monteverdi Choir i The English Baroque Soloists pod dyrekcj\u0105 Johna Eliota Gardinera, bo to by\u0142o w sz\u00f3st\u0105 rocznic\u0119 zamach\u00f3w na WTC. Nie s\u0105dz\u0119, by jeszcze kiedykolwiek spad\u0142y mi na g\u0142ow\u0119 niedopalone fajerwerki, przed kt\u00f3rymi musia\u0142am ucieka\u0107 w finale Muzyki kr\u00f3lewskich ogni sztucznych <\/em>na Wyspie S\u0142odowej.<\/p>\n

Festiwal Trzech Ch\u00f3r\u00f3w przeszed\u0142 drog\u0119 od corocznych wykona\u0144 Te Deum <\/em>Purcella po pierwszy w historii koncert Messiaenowski w katedrze w Hereford. Na b\u0142oniach w Ravinii gra\u0142o si\u0119 kiedy\u015b w baseball, teraz Lenny Kravitz gra w pawilonie na przemian z Chicago Symphony. Jedn\u0105 z najwspanialszych rekonstrukcji dramatu \u015bredniowiecznego \u2013 z udzia\u0142em Ensemble Organum \u2013 obejrza\u0142am i us\u0142ysza\u0142am w ultranowoczesnym wn\u0119trzu paryskiego Cit\u00e9 de la Musique. Wratislavia odm\u0142odnia\u0142a, <\/em>a m\u0142odego wina nie wlewa si\u0119 do starych buk\u0142ak\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nasta\u0142 pa\u017adziernik i \u015bwiat muzyczny kibicuje teraz przede wszystkim zmaganiom uczestnik\u00f3w Konkursu imienia Fryderyka Chopina. Upi\u00f3r te\u017c da\u0142 si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 i w doborowej kompanii Agaty Kwieci\u0144skiej, Magdaleny Roma\u0144skiej i Krzysztofa Komarnickiego zajmuje si\u0119 skrz\u0119tnie redagowaniem Go\u0144ca Chopinowskiego, ale dok\u0142ada wszelkich stara\u0144, by nie zaniedba\u0107 tak\u017ce swoich Czytelnik\u00f3w. Lubimy \u015bwi\u0119towa\u0107. Musimy \u015bwi\u0119towa\u0107. Konkurs te\u017c jest muzycznym … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-794","6":"format-standard","7":"category-prasowka"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/794","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=794"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/794\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5659,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/794\/revisions\/5659"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=794"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=794"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=794"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}