![\"\"](\"https:\/\/atorod.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/IMG_4588.jpg\")
<\/a><\/p>\nSankt Gallen, listopad 2023. Pierwsza i mam nadziej\u0119 nie ostatnia wyprawa do wspania\u0142ego, brutalistycznego gmachu Theater St Gallen, kt\u00f3ry go\u015bci te\u017c przedstawienia operowe: na prapremier\u0119 wstrz\u0105saj\u0105cej opery Lili Elbe <\/em>Tobiasa Pickera do libretta Aryeh Lva Stollmana, opowie\u015bci o pierwszej w historii osobie transp\u0142ciowej, kt\u00f3ra przesz\u0142a pe\u0142n\u0105 chirurgiczn\u0105 korekt\u0119 p\u0142ci. S\u0142usznie nagrodzonej presti\u017cow\u0105 Oper! Award w kategorii Best World Premiere – tak\u017ce dzi\u0119ki m\u0105drej, wra\u017cliwej i urodziwej inscenizacji Krystiana Lady, re\u017cysera zwi\u0105zanego regularn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z t\u0105 scen\u0105, wi\u0119c zapewne wkr\u00f3tce zn\u00f3w si\u0119 tam wybior\u0119.<\/p>\n Brno, grudzie\u0144 2023 i marzec 2024. Dwie wizyty w stolicy Moraw i w sumie trzy spektakle na scenie Jan\u00e1\u010dkovego divadla – Salome <\/em>Straussa, Jakobin <\/em>Dworzaka i Dalibor <\/em>Smetany. Za dwa tygodnie zn\u00f3w ruszam w stron\u0119 jednego z ulubionych cel\u00f3w moich muzycznych podr\u00f3\u017cy: na kilka dni biennale Jan\u00e1\u010dek Brno, podczas kt\u00f3rych obejrz\u0119 mi\u0119dzy innymi dwie inscenizacje z teatru w Ostrawie: Przygody Lisiczki Chytruski<\/em>, a tak\u017ce Szarlatana <\/em>Pavla Haasa, oper\u0119 wystawion\u0105 po wojnie tylko raz, na festiwalu w Wexford. Lubi\u0119 to miasto za bezpretensjonalne i pr\u0119\u017cnie dzia\u0142aj\u0105ce \u015brodowisko muzyczne, za szacunek do rodzimych kompozytor\u00f3w i w\u0142asnej, powik\u0142anej historii – i last but not least, <\/em>za wyborne piwo i specyficzn\u0105 atmosfer\u0119 tamtejszych karczm, do kt\u00f3rych mo\u017cna przyj\u015b\u0107 nie tylko z psem, ale i kotem. A nawet z przyjaci\u00f3\u0142mi.<\/p>\n Biel i Bazylea, grudzie\u0144 2024. Wyprawa nietypowa, bo na dwa koncerty Agnieszki Budzi\u0144skiej-Bennett i zespo\u0142u Dragma z tym samym programem Regina Gloriosa<\/em>, prezentuj\u0105cym utwory z r\u0119kopisu Kras 52 na tle wsp\u00f3\u0142czesnej im muzyki Zachodu. Za to w skrajnie odmiennych warunkach akustycznych: pierwszy we wn\u0119trzu kalwi\u0144skiej \u015bwi\u0105tyni, drugi w male\u0144kiej sali spotka\u0144 dawnego stowarzyszenia miejskich kupc\u00f3w i rzemie\u015blnik\u00f3w. By\u0142o du\u017co okazji do rozm\u00f3w, tak\u017ce w mniej formalnych okoliczno\u015bciach – w pe\u0142ni zas\u0142u\u017conych z racji wieloletniej znajomo\u015bci i wsp\u00f3lnych zainteresowa\u0144 zawodowych.<\/p>\n Londyn, stycze\u0144, luty i czerwiec 2024. Najpierw wsp\u00f3lny wypad z tamtejszym melomanem do Royal Opera House, na ostatni\u0105 premier\u0119 pod batut\u0105 odchodz\u0105cego Antonia Pappano, Straussowsk\u0105 Elektr\u0119 <\/em>w do\u015b\u0107 nier\u00f3wnej obsadzie, ale za to w wy\u015bmienitej re\u017cyserii Christofa Loya, kt\u00f3ra przyczyni\u0142a si\u0119 walnie do przyznania mu tegorocznej Opera Award dla najlepszego re\u017cysera. Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej wyprawa z krakowsk\u0105 kole\u017cank\u0105 po fachu do nieszcz\u0119snej, skazanej na wyprowadzk\u0119 ze stolicy English National Opera – na przejmuj\u0105c\u0105 Opowie\u015b\u0107 podr\u0119cznej <\/em>Poula Rudersa w inscenizacji Annelise Miskimmon. I wreszcie w czerwcu pocz\u0105tek letniej operowej Odysei Upiora w Anglii – w Barbican Hall, z przepysznym Orlandem <\/em>H\u00e4ndla w koncertowym wykonaniu Academy of Ancient Music, w towarzystwie zaprzyja\u017anionego od lat profesora muzykologii, z kt\u00f3rym jeszcze tego samego wieczoru pojechali\u015bmy do Oksfordu, gdzie przez kilka dni \u0142adowa\u0142am baterie w arcyangielskiej atmosferze Magdalen College.<\/p>\n Bruksela, luty i kwiecie\u0144 2024. Na spektakl Walkirii<\/em> w La Monnaie – drugiej cz\u0119\u015bci Pier\u015bcienia Nibelunga <\/em>w zjawiskowej inscenizacji Romea Castellucciego – dosta\u0142am akredytacj\u0119 cudem, chyba tylko dlatego, \u017ce pisa\u0142am jeden z esej\u00f3w do ksi\u0105\u017cki programowej Rivoluzione e Nostalgia<\/em>, opery pasticcio skompilowanej z fragment\u00f3w wczesnych oper Verdiego przez Krystiana Lad\u0119. Oba przedstawienia zaliczam do najmocniejszych akcent\u00f3w minionego sezonu – Walkiri\u0119 <\/em>tym bardziej, \u017ce Castellucci odst\u0105pi\u0142 od dalszej wsp\u00f3\u0142pracy przy brukselskim Ringu. <\/em>Mo\u017cna go kocha\u0107 albo nienawidzi\u0107: nie spos\u00f3b przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie obok jego wizji, wykraczaj\u0105cych poza wszelkie granice teatralnej wyobra\u017ani i umo\u017cliwiaj\u0105cych w miar\u0119 obiektywn\u0105 ocen\u0119 tylko w bezpo\u015brednim zetkni\u0119ciu z jego niezwyk\u0142\u0105 sztuk\u0105.<\/p>\n Cambridge, kwiecie\u0144 2024. Kolejna niezwyk\u0142a podr\u00f3\u017c dw\u00f3ch zaprzyja\u017anionych idealistek, wierz\u0105cych w moc staromodnej krytyki. Podj\u0119ta w czasie szczeg\u00f3lnym, czyli w Wielkim Tygodniu, kt\u00f3ry ods\u0142oni\u0142 przed nami nieznajome anglika\u0144skie oblicze. Tym razem na Path of Miracles<\/em>\u00a0Joby’ego Talbota, eklektyczn\u0105 i by\u0107 mo\u017ce przez to tym ciekawsz\u0105 pr\u00f3b\u0119 zmierzenia si\u0119 z legend\u0105 Camino de Santiago j\u0119zykiem muzycznym wszystkich uczestnicz\u0105cych w tej pielgrzymce p\u0105tnik\u00f3w. W fenomenalnym wykonaniu ch\u00f3ru Tenebrae, z kt\u00f3rym wielokrotnie mia\u0142y\u015bmy ju\u017c do czynienia, ale nigdy dot\u0105d nie zabrzmia\u0142 tak pe\u0142nym i zr\u00f3\u017cnicowanym g\u0142osem, jak w przepi\u0119knej King\u2019s College Chapel. Wra\u017ceniami po koncercie dzieli\u0142y\u015bmy si\u0119 w s\u0142ynnym pubie The Eagle, w kt\u00f3rym spotykali si\u0119 nie tylko dzielni lotnicy, ale te\u017c r\u00f3wnie dzielni odkrywcy kodu DNA.<\/p>\n Getynga – maj 2024. Coroczne wizyty na najstarszym festiwalu H\u00e4ndlowskim w Europie wesz\u0142y mi ju\u017c w krew. Mimo zasadniczych zmian w sk\u0142adzie dyrekcji impreza trzyma si\u0119 dotychczasowej my\u015bli programowej – ze znakomitym sk\u0105din\u0105d skutkiem, przyci\u0105ga bowiem bardzo zr\u00f3\u017cnicowan\u0105 publiczno\u015b\u0107, od szacownych profesor\u00f3w miejscowego Uniwersytetu po najm\u0142odszych meloman\u00f3w, cz\u0119sto w wieku przedszkolnym. Niezmiennie te\u017c kusi urod\u0105 przestrzeni, zw\u0142aszcza przepi\u0119knie skomponowanego drzewostanu w uniwersyteckim ogrodzie botanicznym – przez kt\u00f3ry przebiega moja ulubiona \u015bcie\u017cka do Deutsches Theater G\u00f6ttingen, tradycyjnego miejsca operowych premier festiwalu.<\/p>\n Zurych, czerwiec 2024. Wyl\u0105dowa\u0142am w tamtejszej Operze na jednym ze spektakli Orfeusza <\/em>– ze znakomitym Krystianem Adamem, \u015bpiewakiem, kt\u00f3rego post\u0119py w tej partii \u015bledz\u0119 od czasu pami\u0119tnego jubileuszu 450. rocznicy urodzin Monteverdiego, kiedy us\u0142ysza\u0142am go z zespo\u0142ami Johna Eliota Gardinera w Filharmonii Berli\u0144skiej. Przedtem jednak zapu\u015bci\u0142am si\u0119 ze szwajcarsk\u0105 znajom\u0105 na wzg\u00f3rze, gdzie w XIX wieku pobudowa\u0142 sw\u0105 rezydencj\u0119 kupiec jedwabny Otto Wesendonck. Tam w\u0142a\u015bnie, w niewielkim domku na terenie d\u00f3br otaczaj\u0105cych Villa Wesendonck, znalaz\u0142 schronienie wygnany z Niemiec Ryszard Wagner, i tam zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 Tristana i Izold\u0119. <\/em>To by\u0142 wyj\u0105tkowo d\u0142ugi dzie\u0144: po wizycie w Museum Rietberg przedstawienie w Operhaus Zurich, a potem jeszcze spotkanie w os\u0142awionym „Fleischk\u00e4se”, czyli znienawidzonym przez miejscowych gmachu Bernhard Theater. Dobrze wiedzie\u0107, \u017ce i Szwajcarzy zmagaj\u0105 si\u0119 z problemem nietrafionych koncepcji urbanistycznych.<\/p>\n Longborough, lipiec 2024. Powr\u00f3t do operowego Edenu, a zarazem domkni\u0119cie pewnej epoki – nie tylko w moim \u017cyciu. Z niewielkim op\u00f3\u017anieniem, spowodowanym pandemi\u0105, Anthony Negus doprowadzi\u0142 do ko\u0144ca jedno ze swoich najwa\u017cniejszych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 – drugi ju\u017c Pier\u015bcie\u0144 Nibelunga <\/em>zrealizowany w teatrze, nad kt\u00f3rym od lat sprawuje piecz\u0119 muzyczn\u0105. Tym razem ambitniejszy pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem i w \u015bwiecie muzycznym tak niecierpliwie wyczekiwany, \u017ce bilety w og\u00f3le nie trafi\u0142y do wolnej sprzeda\u017cy, a cz\u0119\u015b\u0107 zagranicznych krytyk\u00f3w musia\u0142a si\u0119 obej\u015b\u0107 smakiem. Mnie si\u0119 na szcz\u0119\u015bcie uda\u0142o, dzi\u0119ki czemu zazna\u0142am przesz\u0142o tygodnia raju w Cotswolds, wyznaczonego rytmem przedstawie\u0144 przeplecionych z wyk\u0142adami, kursami mistrzowskimi, spacerami po \u0142\u0105kach i pastwiskach oraz spotkaniami z rzesz\u0105 niezwyk\u0142ych ludzi.<\/p>\n West Horsley, lipiec 2024. Swoiste afterparty po Ringu<\/em> w Longborough, czyli ko\u0144cz\u0105ca moj\u0105 angielsk\u0105 Odysej\u0119 wizyta w Grange Park Opera, na prapremierze Island of Dreams<\/em> Anthony’ego Boltona – tego samego rekina finansjery, kt\u00f3ry na emeryturze postanowi\u0142 wr\u00f3ci\u0107 do komponowania i po niedawnym sukcesie The Life and Death of Alexander Litvinenko<\/em>\u00a0napisa\u0142 oper\u0119 na motywach Burzy <\/em>Szekspira. Nie ma si\u0119 z czego \u015bmia\u0107: pod wzgl\u0119dem warsztatowym opera Boltona przewy\u017csza wi\u0119kszo\u015b\u0107 nowych dzie\u0142 wystawianych na scenach Europy, a niedostatki inscenizacji z nawi\u0105zk\u0105 wynagrodzili soli\u015bci, na czele z Brettem Polegato, wykonawc\u0105 partii Prospera, oraz cudownym Arielem w osobie Hugh Cuttinga.<\/p>\n Bayreuth – sierpie\u0144 i wrzesie\u0144 2024. Tym razem w stolicy G\u00f3rnej Frankonii dzia\u0142o si\u0119 wi\u0119cej dobrego, ni\u017c ktokolwiek m\u00f3g\u0142 przypuszcza\u0107. Koszmar nieporadnej koncepcji re\u017cyserskiej i nietrafionego castingu do Pier\u015bcienia Nibelunga <\/em>w inscenizacji Valentina Schwarza zosta\u0142 prze\u0142amany decyzj\u0105 o dopuszczeniu do debiutu na Zielonym Wzg\u00f3rzu trojga rewelacyjnych muzyk\u00f3w – Michaela Spyresa, Vidy Miknevi\u010di\u016bt\u0117 i Simone Young. Ledwo zdo\u0142a\u0142am och\u0142on\u0105\u0107 po ol\u015bnieniach Bayreuther Festspiele, kiedy wpad\u0142am po szyj\u0119 w cudowno\u015bci kolejnego Bayreuth Baroque. Festiwal pod wodz\u0105 Maksa Cen\u010dicia z pewno\u015bci\u0105 do\u0142\u0105czy\u0142 ju\u017c do czo\u0142\u00f3wki najlepszych w tej kategorii imprez na \u015bwiecie. Byle si\u0119 na tym nie sko\u0144czy\u0142o. Ta muzyka \u017cyje, oddycha i wodzi oczami za kim\u015b, kto doceni jej pi\u0119kno bez \u017cadnych uprzedze\u0144.<\/p>\n Innsbruck, sierpie\u0144 2024. Na zako\u0144czenie widok spektakularny – zamek Ambras w blasku popo\u0142udniowego s\u0142o\u0144ca i na godzin\u0119 przed burz\u0105, kt\u00f3ra z\u0142ama\u0142a porz\u0105dek wieczornego koncertu w wykonaniu Ottavia Dantone i Alessandra Tampieriego. Poza tym na festiwalu posz\u0142a mi\u0119dzy innymi nies\u0142ychana Dydona <\/em>Graupnera – je\u015bli nawet nie w wykonaniu doskona\u0142ym, to przynajmniej stwarzaj\u0105cym poz\u00f3r, \u017ce komu\u015b zale\u017cy, \u017ce kto\u015b tu szuka g\u0142\u0119bszych dozna\u0144 artystycznych, a nie tylko rozrywki.<\/p>\n Jakkolwiek b\u0105d\u017a – Upi\u00f3r nie ma zamiaru si\u0119 poddawa\u0107. Cho\u0107 ostatecznie mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107 jak w Lalce <\/em>Prusa: „Masz racj\u0119\u2026 \u2014 rzek\u0142 jakby do siebie [Ochocki]. – Ja mam racj\u0119?\u2026 \u2014 zapyta\u0142 dokt\u00f3r. \u2014 Wiem o tym od dawna. Ochocki milcza\u0142”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przyszed\u0142 czas na podsumowanie kolejnego, dziesi\u0105tego sezonu Upiora. Wiele si\u0119 zmieni\u0142o od pocz\u0105tku istnienia tej strony. Po Brexicie i pandemii, w \u015bwiecie, nad kt\u00f3rym kr\u0105\u017cy widmo wojny, populizmu i coraz g\u0142\u0119bszych podzia\u0142\u00f3w spo\u0142ecznych, podr\u00f3\u017cowanie nie jest ju\u017c tak beztroskie jak kiedy\u015b. Trzeba te\u017c rozs\u0105dniej wa\u017cy\u0107 proporcje mi\u0119dzy tym, o czym napisa\u0107 by si\u0119 chcia\u0142o, a … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"entry","1":"post","2":"publish","3":"author-mangusta","4":"post-8376","6":"format-standard","7":"category-wedrowki-operowe"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8376","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8376"}],"version-history":[{"count":23,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8376\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8411,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8376\/revisions\/8411"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8376"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8376"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8376"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n