{"id":9842,"date":"2026-08-24T23:25:05","date_gmt":"2026-08-24T21:25:05","guid":{"rendered":"https:\/\/atorod.pl\/?p=9842"},"modified":"2026-08-24T23:29:43","modified_gmt":"2026-08-24T21:29:43","slug":"w-muzycznym-ogrodzie-hesperyd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/atorod.pl\/?p=9842","title":{"rendered":"W muzycznym ogrodzie Hesperyd"},"content":{"rendered":"

Innsbrucker Festwochen der Alten Musik przebiegaj\u0105 w tym roku pod has\u0142em \u201eWas feiern wir?\u201d \u2013 i nie bez przyczyny, bo w 2026 naprawd\u0119 jest co \u015bwi\u0119towa\u0107 i komu sk\u0142ada\u0107 ho\u0142d. Festiwal w\u0142a\u015bnie obchodzi pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolecie nieprzerwanego istnienia: osta\u0142 si\u0119 nawet w pandemii, kt\u00f3ra udaremni\u0142a organizacj\u0119 mi\u0119dzy innymi Festival Oude Muziek w Utrechcie, festiwalu w Awinionie i Bayreuther Festspiele. Nied\u0142ugo b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 celebrowa\u0107 kolejne jubileusze \u2013 Ambraser Schlosskonzerte, kt\u00f3re ruszy\u0142y w 1963 i do dzi\u015b odbywaj\u0105 si\u0119 w ramach Festwochen; zainicjowanej w 1972 Letniej Akademii Muzyki Dawnej, poprzedniczki kilku obecnie realizowanych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 edukacyjnych; oraz Cesti-Wettbewerb, towarzysz\u0105cego imprezie od lat szesnastu. Eva-Maria Sens i Ottavio Dantone zdo\u0142ali w tym roku zaprosi\u0107 do udzia\u0142u w festiwalu dw\u00f3ch minionych dyrektor\u00f3w artystycznych, Ren\u00e9 Jacobsa i Alessandra De Marchiego. Uczcili te\u017c pami\u0119\u0107 Alana Curtisa, kt\u00f3ry zapocz\u0105tkowa\u0142 w Innsbrucku tradycj\u0119 inscenizowania zapomnianych oper barokowych. Okr\u0105g\u0142a, dziesi\u0105ta rocznica \u015bmierci ameryka\u0144skiego klawesynisty, muzykologa i dyrygenta przypad\u0142a wprawdzie na czas poprzednich Festwochen, ale kto wie, czy wspomnienie o nim w tym roku nie by\u0142o bardziej stosowne ze wzgl\u0119du na inscenizacj\u0119 legendarnej opery Cestiego Il pomo d\u2019oro<\/em>: to przecie\u017c w\u0142a\u015bnie Curtis przedstawi\u0142 na festiwalu dwa inne zrekonstruowane dzie\u0142a tego niezwyk\u0142ego kompozytora, melodramm\u0119 Il Tito <\/em>i dramma musicale La Semirami<\/em>.<\/p>\n

Dlatego operow\u0105 wizyt\u0119 w Innsbrucku postanowi\u0142am uzupe\u0142ni\u0107 wieczorem \u201eA Tribute to Alan\u201d w Sali Hiszpa\u0144skiej zamku Ambras \u2013 z udzia\u0142em mezzosopranistki Anny Bonitatibus i dziesi\u0119ciorga muzyk\u00f3w Accademia Bizantina, prowadzonych od klawesynu przez Dantonego. Bonitatibus by\u0142a jedn\u0105 z ulubionych \u015bpiewaczek Curtisa. Us\u0142ysza\u0142 j\u0105 po raz pierwszy w 2001 roku na Festiwalu H\u00e4ndlowskim w Halle, jako Irene w Tamerlano <\/em>pod dyrekcj\u0105 Trevora Pinnocka, i z miejsca zaproponowa\u0142 jej wsp\u00f3\u0142prac\u0119, kt\u00f3ra wkr\u00f3tce przerodzi\u0142a si\u0119 w serdeczn\u0105 przyja\u017a\u0144. Artystka wymienia\u0142a \u201eCarissimo Alan\u201d w gronie os\u00f3b, kt\u00f3re wywar\u0142y najwi\u0119kszy wp\u0142yw na jej dalsz\u0105 karier\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z nim a\u017c do ko\u0144ca, mi\u0119dzy innymi przy nieuko\u0144czonym projekcie nagrania wszystkich oper H\u00e4ndla. W du\u017cej mierze za jego spraw\u0105 zwi\u0105za\u0142a si\u0119 z Innsbrucker Festwochen, gdzie do dzi\u015b prowadzi kursy mistrzowskie i zasiada w jury Konkursu Cestiego.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Anna Bonitatibus, Ottavio Dantone oraz cz\u0142onkowie zespo\u0142u Accademia Bizantina. Fot. Amir Kaufmann<\/p>\n

Wykonawcy tak u\u0142o\u017cyli sw\u00f3j program, \u017ceby bez reszty skupi\u0107 uwag\u0119 s\u0142uchaczy, a zarazem odda\u0107 ho\u0142d Curtisowi w utworach naznaczonych podobn\u0105 intensywno\u015bci\u0105 emocji i nieposkromion\u0105 energi\u0105, jakie on sam wk\u0142ada\u0142 w swoje przedsi\u0119wzi\u0119cia. Koncert w Schloss Ambras by\u0142 zatem kr\u00f3tki, lecz smakowity. G\u0142os Bonitatibus, cho\u0107 nie tak ju\u017c \u015bwie\u017cy jak dawniej, wci\u0105\u017c zachwyca ciep\u0142em brzmienia, charakterystycznym szybkim wibrato i pe\u0142n\u0105 kontrol\u0105 nad przebiegiem frazy, dzi\u0119ki kt\u00f3rym jej interpretacje zyska\u0142y jeszcze wi\u0119cej napi\u0119cia i si\u0142y wyrazu (zw\u0142aszcza w fenomenalnie wykonanej arii Ulissesa \u201eNo, quella belt\u00e0 non amo\u201d z Deidamii <\/em>H\u00e4ndla i ujmuj\u0105co lirycznym \u201eSento in seno\u201d Anastasia z Il Giustino <\/em>Vivaldiego). Wiecz\u00f3r, uzupe\u0142niony dwoma concerti grossi, odpowiednio H\u00e4ndla i Geminianego (w zespole instrumentalnym na szczeg\u00f3lne wyr\u00f3\u017cnienie zas\u0142u\u017cy\u0142 Alessandro Tampieri, skrzypek \u0142\u0105cz\u0105cy niewiarygodn\u0105 dyscyplin\u0119 techniczn\u0105 z lekko\u015bci\u0105 i swobod\u0105 improwizacji), wbrew zapowiedziom nie mia\u0142 w sobie nic z \u201emuzycznego pomnika\u201d ku czci wielkiego artysty: kojarzy\u0142 si\u0119 raczej z dobrze przepracowan\u0105 \u017ca\u0142ob\u0105 po zmar\u0142ym przyjacielu, kiedy mo\u017cna ju\u017c sobie pozwoli\u0107 na powr\u00f3t do radosnych wspomnie\u0144.<\/p>\n

Szkoda, \u017ce Curtis nie do\u017cy\u0142 inscenizacji Il pomo d\u2019oro<\/em>, kt\u00f3r\u0105 s\u0142usznie zapowiadano jako najwi\u0119ksze wydarzenie tegorocznych Festwochen (tak\u017ce w sensie dos\u0142ownym: wed\u0142ug przekaz\u00f3w z epoki ta monstrualnych rozmiar\u00f3w festa teatrale trwa\u0142a ponad dziesi\u0119\u0107 godzin). Anonsowano te\u017c \u2013 ju\u017c nieco mniej s\u0142usznie \u2013 \u017ce b\u0119dzie to pierwsze wykonanie dzie\u0142a od czasu premiery w 1668 roku. R\u0119kopis pi\u0119cioaktowej opery Cestiego do libretta Francesca Sbarry nie zachowa\u0142 si\u0119 w ca\u0142o\u015bci: z partytury zagin\u0119\u0142y akty trzeci i pi\u0105ty. W takiej postaci Il pomo d\u2019oro <\/em>zosta\u0142 opublikowany w roku 1897 przez Guido Adlera, w redagowanej przez niego serii Denkm\u00e4ler der Tonkunst in \u00d6sterreich<\/em>. Zainteresowanie utworem od\u017cy\u0142o w 1982 roku, kiedy ameryka\u0144ski muzykolog Carl B. Schmidt odnalaz\u0142 fragmenty zaginionych akt\u00f3w (mi\u0119dzy innymi prawie dwadzie\u015bcia arii) w bibliotece rodu d\u2019Este w Modenie. Ale ju\u017c rok wcze\u015bniej grupka zapale\u0144c\u00f3w wystawi\u0142a Il pomo d\u2019oro<\/em> w ramach inicjatywy na tyle osobliwej, \u017ce warto przynajmniej o niej wspomnie\u0107. Tak zwan\u0105 wersj\u0119 kameraln\u0105 ocala\u0142ych trzech akt\u00f3w z prologiem wyre\u017cyserowa\u0142 dwudziestoczteroletni Eberhardt Harnoncourt, syn Nikolausa \u2013 we wsp\u00f3\u0142pracy z lutnikiem i gambist\u0105 Walterem Waidoschem. Premiera z udzia\u0142em pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciorga amator\u00f3w odby\u0142a si\u0119 w male\u0144kim miasteczku Aidenbach pod Pasaw\u0105. Osiem lat p\u00f3\u017aniej w Wiedniu zaprezentowano wersj\u0119 \u201ekompletn\u0105\u201d, czyli z dodatkiem fragment\u00f3w odkrytych w Modenie, w wykonaniu koncertowym na instrumentach z epoki, pod dyrekcj\u0105 Gerharda Kramera, z zawodu s\u0119dziego, sercem \u2013 zapalonego mi\u0142o\u015bnika opery barokowej. W obsadzie znale\u017ali si\u0119 za to prawdziwi zawodowcy, na czele z Kurtem Equiluzem w partii Parysa. Dzie\u0142o wzbudzi\u0142o taki zachwyt Martina Haselb\u00f6cka, za\u0142o\u017cyciela orkiestry Wiener Akademie, \u017ce postanowi\u0142 wystawi\u0107 je w wersji scenicznej. Uda\u0142o mu si\u0119 nawet zebra\u0107 ekip\u0119 realizator\u00f3w, przedsi\u0119wzi\u0119cie nie dosz\u0142o jednak do skutku z przyczyn logistycznych.<\/p>\n

Co ciekawe, w katalogu wydawnictwa Boosey & Hawkes figuruje edycja krytyczna partytury Il pomo d\u2019oro <\/em>\u2013 z uwzgl\u0119dnieniem fragment\u00f3w z Modeny i rekonstrukcj\u0105 pozosta\u0142ej muzyki na podstawie innych utwor\u00f3w Cestiego \u2013 autorstwa ni mniej ni wi\u0119cej, tylko Alana Curtisa. Rzecz jednak nie jest dost\u0119pna, nie wiadomo te\u017c, kiedy i czy w og\u00f3le si\u0119 uka\u017ce. Co jeszcze ciekawsze, Dantone zda\u0142 sobie spraw\u0119 z luk w partyturze ju\u017c na etapie planowania inscenizacji na jubileuszowy sezon Festiwalu \u2013 co uczciwie przyzna\u0142 w rozmowie z Paolem Scarnecchi\u0105 dla magazynu \u201eTotal Baroque\u201d. Postanowi\u0142 wi\u0119c wzi\u0105\u0107 byka za rogi i dokona\u0107 w\u0142asnej rekonstrukcji, uzupe\u0142niaj\u0105cej nowe wydanie krytyczne, kt\u00f3re przygotowa\u0142 wraz z Bernardem Ticcim. I bardzo dobrze, bo w tej wersji nie s\u0142ycha\u0107 \u017cadnej fastrygi, cho\u0107 trwa \u201eniespe\u0142na\u201d osiem godzin. Wniosek? Albo relacje \u015bwiadk\u00f3w z epoki mijaj\u0105 si\u0119 z prawd\u0105, albo rekonstrukcj\u0119 mo\u017cna by jeszcze rozszerzy\u0107 o fragmenty skomponowane w stylu Johanna Heinricha Schmelzera, tw\u00f3rcy muzyki do licznych scen baletowych.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Il pomo d’oro. <\/em>Sophie Rennert (Giunone) i Rocco Cavalluzzi (Momo). Fot. Birgit Gufler<\/p>\n

Tylko nie bardzo wiadomo, czy warto, bo wystawienie tej monumentalnej festy na cze\u015b\u0107 domu Habsburg\u00f3w \u2013 cho\u0107 lu\u017ano nawi\u0105zuj\u0105cej do mitu o S\u0105dzie Parysa, czyli praprzyczynie wojny troja\u0144skiej \u2013 jest dzi\u015b przedsi\u0119wzi\u0119ciem r\u00f3wnie skomplikowanym jak by\u0142o w XVII stuleciu. Pietro Antonio Cesti mia\u0142 skomponowa\u0107 Il pomo d\u2019oro <\/em>na za\u015blubiny cesarza Leopolda I z infantk\u0105 Ma\u0142gorzat\u0105 Teres\u0105, planowane w Wiedniu w po\u0142owie 1666 roku. Najpierw op\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 \u015blub, potem budowa gigantycznego Theater auf der Cortina, p\u00f3\u017aniej m\u0142odziutka cesarzowa musia\u0142a doj\u015b\u0107 do siebie po \u015bmierci pierworodnego syna. Ostatecznie premiera odby\u0142a si\u0119 z okazji jej siedemnastych urodzin, 12 i 14 lipca 1668, ze wzgl\u0119du na rozmiary dzie\u0142a podzielona na dwie cz\u0119\u015bci. W przedsi\u0119wzi\u0119ciu wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ponad tysi\u0105c wykonawc\u00f3w, nie licz\u0105c koni, s\u0142oni i tresowanych lw\u00f3w. Architekt Lodovico Burnacini \u2013 zarazem projektant teatru \u2013 przygotowa\u0142 a\u017c 23 oddzielne zestawy dekoracji do spektaklu. Czeg\u00f3\u017c tam nie by\u0142o: morskie katastrofy, Wenera zst\u0119puj\u0105ca z nocnego nieba w kuli ognia, otoczone nurtem Styksu p\u0142on\u0105ce ruiny, kt\u00f3re nik\u0142y w monstrualnej paszczy potwora z Hadesu. Innymi s\u0142owy teatr cud\u00f3w, kt\u00f3ry pono\u0107 usun\u0105\u0142 w cie\u0144 nawet parysk\u0105 Salle des Machines.<\/p>\n

Fabio Ceresa, re\u017cyser przedstawienia w Innsbrucku, dysponowa\u0142 znacznie skromniejszymi \u015brodkami, za to co najmniej r\u00f3wnie bogat\u0105 wyobra\u017ani\u0105 teatraln\u0105, popart\u0105 imponuj\u0105c\u0105 wiedz\u0105 na temat opery barokowej. Po pierwsze, doceni\u0142 zaskakuj\u0105co sp\u00f3jn\u0105 narracj\u0119 Il pomo d\u2019oro<\/em>, wynikaj\u0105c\u0105 nie tylko z libretta, lecz przede wszystkim z konstrukcji muzycznej dzie\u0142a. Dzi\u0119ki temu czytelnie poprowadzi\u0142 dwa g\u0142\u00f3wne w\u0105tki tej opowie\u015bci, czyli bezpardonow\u0105 rywalizacj\u0119 b\u00f3stw olimpijskich oraz rozgrywaj\u0105ce si\u0119 w jej cieniu perypetie mi\u0142osne \u015bmiertelnik\u00f3w \u2013 \u0142\u0105cz\u0105c ba\u015bniowy przepych \u015bwiata tych pierwszych z umown\u0105, wystylizowan\u0105 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105 tych drugich (cudowne kostiumy Giuseppego Palelli i wysmakowana, a zarazem funkcjonalna scenografia Nikolausa Weberna, precyzyjnie o\u015bwietlona przez George\u2019a Tellosa). Brawurowo wyeksponowa\u0142 dwie postaci wywiedzione z konwencji komediowej: piastunk\u0119 Filaur\u0119 w roli en travesti oraz Momo, czyli Momusa, boga drwiny, niegdysiejszego doradc\u0119 mieszka\u0144c\u00f3w Olimpu, za kar\u0119 str\u0105conego na ziemi\u0119 (w operze Cestiego Momo pe\u0142ni zarazem funkcj\u0119 komentatora wydarze\u0144, prze\u0142amuj\u0105cego symboliczn\u0105 barier\u0119 mi\u0119dzy scen\u0105 a widowni\u0105). W niekt\u00f3rych scenach, mi\u0119dzy innymi w Prologu z udzia\u0142em alegorii ziem \u015awi\u0119tego Cesarstwa Rzymskiego, oraz w epizodzie narady w siedzibie Eola, w\u0142adcy wiatr\u00f3w, na pocz\u0105tku aktu III \u2013 Ceresa sypie jak z r\u0119kawa aluzjami do bie\u017c\u0105cych wydarze\u0144 politycznych i towarzyskich, czasem a\u017c nadto dosadnie, nigdy jednak nie przekraczaj\u0105c granicy dobrego smaku.<\/p>\n

Przede wszystkim jednak potrafi wprawi\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnego widza w stan os\u0142upienia i ciel\u0119cego zachwytu \u2013 a rzecz to nie\u0142atwa w dobie wszechobecnych projekcji i coraz cz\u0119stszych flirt\u00f3w opery ze sztuczn\u0105 inteligencj\u0105 oraz technologi\u0105 rozszerzonej rzeczywisto\u015bci. Ceresa ucieka si\u0119 do sprawdzonych sztuczek teatralnych, na kt\u00f3re dajemy si\u0119 nabra\u0107 jak dzieci, bo ju\u017c dawno zapomnieli\u015bmy, \u017ce tak mo\u017cna. Kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce raptownie spuszczona ze sztankiet\u00f3w zas\u0142ona z prostym wizerunkiem drapacza chmur wywo\u0142a tak dojmuj\u0105ce wra\u017cenie miasta obracanego w ruin\u0119? Kto nie roze\u015bmia\u0142 si\u0119 w g\u0142os, kiedy Giunone spu\u015bci\u0142a na Momo ulew\u0119 z tandetnej z\u0142otej lamety? Kto nie zapatrzy\u0142 si\u0119 z otwart\u0105 g\u0119b\u0105 w czarn\u0105 czelu\u015b\u0107 sceny, na kt\u00f3rej ta\u0144czy\u0142a Mleczna Droga z zatkni\u0119tych na niewidzialnych \u017cerdziach punkt\u00f3w \u015bwietlnych?<\/p>\n

Podobn\u0105 wyobra\u017ani\u0105 wykaza\u0142 si\u0119 Dantone, rozdysponowuj\u0105c ponad czterdzie\u015bci r\u00f3l mi\u0119dzy dwadzie\u015bcioro \u015bpiewak\u00f3w, dziel\u0105cych przestrze\u0144 sceny z ch\u00f3rem NovoCanto i dwiema grupami tanecznymi, Street Motion Studio i Compagna Fattoria Vittadini. Obsad\u0105 Il pomo d\u2019oro <\/em>z Innsbrucka i tak mo\u017cna by obdzieli\u0107 ze trzy produkcje dzie\u0142 reprezentuj\u0105cych najrozmaitsze o\u015brodki w\u0142oskiej opery barokowej. Bo taki w\u0142a\u015bnie jest ten utw\u00f3r, wbrew pozorom wyj\u0105tkowy w dorobku Cestiego, czerpi\u0105cy bowiem gar\u015bciami ze wszystkich wsp\u00f3\u0142istniej\u0105cych w\u00f3wczas styl\u00f3w i konwencji. S\u0105 tu zaskakuj\u0105co \u015bpiewne recytatywy, charakterystyczne dla szko\u0142y weneckiej, s\u0105 mniej lub bardziej rozbudowane arie, ariosa i lamenty, s\u0105 prawdziwe arie di furore<\/em>, ansamble w najr\u00f3\u017cniejszych sk\u0142adach, sceny zespo\u0142owe komponowane w tradycyjnym stylu rzymskim albo z elementami techniki polich\u00f3ralnej i koncertuj\u0105cej. Nastr\u00f3j zmienia si\u0119 jak w kalejdoskopie: fragmenty pastoralne przeplataj\u0105 si\u0119 ze scenami z piek\u0142a rodem, nami\u0119tne duety kochank\u00f3w s\u0105siaduj\u0105 z epizodami komicznymi, wybuchy boskiego gniewu dzieli niewielki dystans od manifestacji tryumfu i chwa\u0142y.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Jone Mart\u00ednez (Venere). Fot. Birgit Gufler<\/p>\n

W obsadzie znale\u017ali si\u0119 zatem arty\u015bci o g\u0142osach najrozmaitszej barwy, bardzo r\u00f3\u017cnych temperamentach i jeszcze bardziej zr\u00f3\u017cnicowanym do\u015bwiadczeniu scenicznym. Wszyscy sprawili si\u0119 wi\u0119cej ni\u017c dobrze, wi\u0119c niech b\u0119dzie mi wybaczone, \u017ce wymieni\u0119 tylko tych, kt\u00f3rych rzemios\u0142o wywar\u0142o na mnie najwi\u0119ksze wra\u017cenie. Zaczn\u0119 od fenomenalnej Giunone w osobie Sophie Rennert, mezzosopranistki, na kt\u00f3r\u0105 zwr\u00f3ci\u0142am uwag\u0119 ju\u017c kilka lat temu, ale dopiero teraz us\u0142ysza\u0142am j\u0105 w roli jakby dla niej stworzonej, kt\u00f3r\u0105 potrafi\u0142a si\u0119 bawi\u0107 na skraju dezynwoltury, prezentuj\u0105c ca\u0142y wachlarz postaw i emocji \u2013 od w\u0142adczo\u015bci bogini niebios a\u017c po nieboskie napady z\u0142o\u015bci, godne Sophii Loren z Ma\u0142\u017ce\u0144stwa po w\u0142osku. <\/em>Zachwyci\u0142y mnie dwa krwiste, nami\u0119tne alty \u2013 Margherita Maria Sala, zw\u0142aszcza w partii Alceste, oraz m\u0142odziutka Mathilde Ortscheidt, zwyci\u0119\u017cczyni Konkursu Cestiego sprzed trzech lat, niezwykle przekonuj\u0105ca w roli porzuconej przez Parysa nimfy Ennone. Obydwaj partnerzy Ennone spisali si\u0119 zreszt\u0105 na medal: zar\u00f3wno Mauro Borgione w \u201etenorowej\u201d, w gruncie rzeczy jednak r\u00f3wnie nieokre\u015blonej z punktu widzenia dzisiejszej klasyfikacji fach\u00f3w wokalnych partii Parysa, jak role Orfeusza i Ulissesa z oper Monteverdiego, wymagaj\u0105ce elastycznego g\u0142osu o rozleg\u0142ej skali i wyra\u017anie barytonowym zabarwieniu; oraz R\u00e9my Br\u00e8s-Feuillet, dysponuj\u0105cy ciemnym, aksamitnym w brzmieniu kontratenorem altowym, idealnym do partii melancholijnego pasterza Aurindo. Wiele scen z jego udzia\u0142em skrad\u0142 jednak znakomity Alberto Allegrezza, wszechstronny aktor-\u015bpiewak, w brawurowej roli Filaury, piastunki Ennone. Rocco Cavalluzzi z aktu na akt coraz bardziej zjednywa\u0142 moj\u0105 sympati\u0119 w rozbudowanej, przeznaczonej na wysoki bas partii Momo, \u015bwietnie wypad\u0142 te\u017c r\u00f3wnie do\u015bwiadczony w tym repertuarze Federico D. E. Sacchi w basowych rolach Neptuna i Kekropsa. Dla porz\u0105dku wspomn\u0119 o udanych wyst\u0119pach dw\u00f3ch \u015bwie\u017co odkrytych przez Dantonego m\u0142odych \u015bpiewak\u00f3w: tenora \u017digi \u010copi w roli Marsa i basa Bal\u00e1zsa B\u00e1na w partii Bachusa.<\/p>\n

Mimo \u017ce Dantone dysponowa\u0142 znacznie mniejsz\u0105 liczb\u0105 muzyk\u00f3w ni\u017c wiede\u0144ska orkiestra w 1668 roku, z\u0142o\u017cona z pi\u0119ciu ansambli graj\u0105cych bodaj na wszystkim, co do tamtej pory wprz\u0119gni\u0119to w s\u0142u\u017cb\u0119 formy operowej, i tak wydoby\u0142 z tej partytury wszystko, co istotne. Tak\u017ce dzi\u0119ki rozbudowanej i bardzo ruchliwej grupie continuo, nieustannie wchodz\u0105cej w \u017cywy dialog z solistami i ch\u00f3rem.<\/p>\n

Tylko jedno sp\u0119dza mi sen z powiek: fina\u0142, gdzie w wersji pierwotnej Jowisz wr\u0119cza z\u0142ote jab\u0142ko m\u0142odziutkiej cesarzowej, podczas gdy Fabio Ceresa postanowi\u0142 obdarowa\u0107 plonem ogrodu Hesperyd wszystkich uczestnik\u00f3w spektaklu \u2013 zast\u0119puj\u0105c ho\u0142downicze przes\u0142anie Il pomo d\u2019oro <\/em>wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 alegori\u0105 jedno\u015bci Unii Europejskiej. Z\u0142otow\u0142osa infantka z Panien dworskich <\/em>Velasqueza urodzi\u0142a potem jeszcze tr\u00f3jk\u0119 dzieci, z kt\u00f3rych zaledwie jedno do\u017cy\u0142o wieku doros\u0142ego. Sama zmar\u0142a w wieku 21 lat, w si\u00f3dmej z sze\u015bciu niefortunnych ci\u0105\u017c. Mo\u017ce lepiej nie kusi\u0107 losu?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Innsbrucker Festwochen der Alten Musik przebiegaj\u0105 w tym roku pod has\u0142em \u201eWas feiern wir?\u201d \u2013 i nie bez przyczyny, bo w 2026 naprawd\u0119 jest co \u015bwi\u0119towa\u0107 i komu sk\u0142ada\u0107 ho\u0142d. Festiwal w\u0142a\u015bnie obchodzi pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolecie nieprzerwanego istnienia: osta\u0142 si\u0119 nawet w pandemii, kt\u00f3ra udaremni\u0142a organizacj\u0119 mi\u0119dzy innymi Festival Oude Muziek w Utrechcie, festiwalu w Awinionie i … [Read more…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["entry","post","publish","author-mangusta","post-9842","format-standard","category-wedrowki-operowe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9842","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9842"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9847,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9842\/revisions\/9847"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9842"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9842"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/atorod.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}